National and Kapodistrian University of Athens
Αυτοκτονικότητα: Οι στάσεις του προσωπικού σε γενικό νοσοκομείο
Abstract
dc:descriptionΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: Η αυτοκτονία αποτελεί ένα παγκόσμιο και διαχρονικό φαινόμενο. Το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό συχνά έρχεται πρώτο σε επαφή με τους αποπειραθέντες. Ο σεβασμός στο πρόσωπο του ασθενούς μαζί με τη γνώση και την εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας συμβάλλουν καθοριστικά στην επιτυχή και ολοκληρωμένη διαχείριση, αντιμετώπιση και θεραπεία των συγκεκριμένων ασθενών καθώς και στην πρόληψη νέας απόπειρας στο μέλλον. Σκοπός: Η διερεύνηση των στάσεων του προσωπικού του γενικού νοσοκομείου απέναντι σε ασθενείς οι οποίοι έχουν αποπειραθεί να αυτοκτονήσουν. Υλικό και μέθοδος: Τον πληθυσμό της μελέτης αποτέλεσαν 150 επαγγελματίες υγείας από τους οποίους οι 100 ήταν γιατροί και οι 50 νοσηλευτές οι οποίοι εργάζονταν στον παθολογικό τομέα του Π.Γ.Ν. «ΑΤΤΙΚΟΝ». Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν: α) ένα Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών και Κοινωνικών Στοιχείων, β) το Ερωτηματολόγιο της Στάσης απέναντι στην Αυτοκτονία (Suicide Behavior Attitude Questionnaire, SBAQ) Botega et al (2005) και γ) το Eysenck Personality Minitest το οποίο αποτελεί τη μικρότερη έκδοση του Ερωτηματολόγιου Προσωπικότητας των Ενηλίκων (Ε.Π.Ε). Η διαδικασία της έρευνας διήρκησε από το Μάρτιο έως το Σεπτέμβριο του 2016. Αποτελέσματα: Οι ιατροί είχαν πιο συναισθηματική στάση απέναντι στους ασθενείς με απόπειρα αυτοκτονίας (p=0,025) συγκριτικά με τους νοσηλευτές. Οι συμμετέχοντες με μεταπτυχιακό ή διδακτορικό τίτλο είχαν πιο συναισθηματική στάση απέναντι στους αποπειραθέντες (p=0,011) σε σύγκριση με τους απόφοιτους Λυκείου, ΙΕΚ και ΤΕΕ. Οι πτυχιούχοι ΤΕΙ και ΑΕΙ είχαν πιο συναισθηματική στάση απέναντι στους ασθενείς με απόπειρα αυτοκτονίας (p=0,008) συγκριτικά με τους απόφοιτους Λυκείου, ΙΕΚ και ΤΕΕ. Οι συμμετέχοντες που ήταν στο ηλικιακό φάσμα 35-39 (p=0,019) είχαν πιο θετική στάση απέναντι στο δικαίωμα του ασθενούς στην αυτοκτονία συγκριτικά με τους συμμετέχοντες που ήταν άνω των 40 ετών. Οι συμμετέχοντες που εκκλησιάζονταν σπάνια ή δεν εκκλησιάζονταν ποτέ (p<0,001) είχαν πιο θετική στάση απέναντι στο δικαίωμα του ασθενούς στην αυτοκτονία συγκριτικά με τους συμμετέχοντες που εκκλησιάζονταν 2-3 φορές την εβδομάδα ή συχνότερα. Η βαθμολογία στη διάσταση «Δικαίωμα στην αυτοκτονία» ήταν σημαντικά χαμηλότερη από αυτές των διαστάσεων «Συναισθήματα προς τον ασθενή» και «Επαγγελματική επάρκεια» (p<0,001 και για τις δύο συγκρίσεις). Υπήρξε σημαντική αρνητική συσχέτιση της διάστασης «Συναισθήματα προς τον ασθενή» με τις διαστάσεις «Νευρωτισμός» (p=0,001) και «Ψυχωτισμός» (p=0,004). Συμπεράσματα: Η ειδικότητα, το επίπεδο εκπαίδευσης και η ηλικία επηρεάζουν τη στάση του προσωπικού απέναντι στους αποπειραθέντες ασθενείς. Τέλος, φαίνεται ότι το θρησκευτικό συναίσθημα καθώς και ο βαθμός νευρωτισμού και ψυχωτισμού των συμμετεχόντων διαφοροποιούν τη στάση τους απέναντι στους ασθενείς με απόπειρα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Γεραγώτη Ευανθία
- Geragoti Evanthia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2317671