National and Kapodistrian University of Athens
Αυτόλογη μετάγγιση αίματος στην ολική αρθροπλαστική γόνατος
Abstract
dc:descriptionΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: Η χρήση της διεγχειρητικής κυτταρικής διάσωσης και της αυτόλογης μετάγγισης αίματος αποτελούν σημαντικές μεθόδους διατήρησης του δραστικού ενδαγγειακού όγκου. Η αλλογενής μετάγγιση αίματος έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο υποτροπής όγκου, μετεγχειρητικής λοίμωξης, οξείας πνευμονικής βλάβης (TRALI), περιεγχειρητικού εμφράγματος του μυοκαρδίου, μετεγχειρητικής καρδιακής ανεπάρκειας και αυξημένης θνησιμότητας. Ο κύριος στόχος της αυτόλογης μετάγγισης είναι η μείωση της ανάγκης για αλλογενή μετάγγιση αίματος και των σχετιζόμενων επιπλοκών. Επίσης, ένα περιεγχειρητικό πρόγραμμα διαχείρισης των ασθενών που περιλαμβάνει την προεγχειρητική τους βελτιστοποίηση και την σωστή περιεγχειρητική διαχείριση της αντιπηκτικής αγωγής είναι σημαντικό για την επιτυχή φροντίδα και έκβαση των ασθενών στην Ολική Αρθροπλαστική του Γόνατος (ΟΑΓ). Σκοπός: Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να δείξει τις βέλτιστες πρακτικές στη μετάγγιση αίματος και την επιτυχή περιεγχειρητική διαχείριση των ασθενών στην ΟΑΓ και να καταγράψει το κατά πόσο περιορίστηκαν οι αλλογενείς μεταγγίσεις στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αυτομετάγγιση. Υλικό και μέθοδος: Στην εργασία αυτή, εξετάστηκαν αναδρομικά τα πρωτογενή στοιχεία που συλλέχθηκαν από την ορθοπεδική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λιβαδειάς αναφορικά με ασθενείς που προσήλθαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λιβαδειάς (τακτικά και έκτακτα περιστατικά) τα έτη 2007-2016. Παράλληλα διεξήχθη και βιβλιογραφική ανασκόπηση της σχετικής ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας, διαδικτυακή έρευνα και αναζήτηση στοιχείων από βάσεις δεδομένων παγκοσμίων οργανισμών. Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτελείται από 163 περιπτώσεις ασθενών που εισήλθαν για χειρουργείο το χρονικό διάστημα 2007-2016 (τακτικά και έκτακτα περιστατικά). Η πλειοψηφία είναι γυναίκες (74,8%) και οι άνδρες αποτελούν το υπόλοιπο 25,2%. Η πλειοψηφία ανήκει στην ηλικιακή ομάδα 71-80 ετών (σε ποσοστό 57,1%), ενώ σε ποσοστό 30,7% αντιστοιχούν όσοι είναι στην ηλικιακή ομάδα 61-70 ετών. Ακολουθούν σε μικρότερα ποσοστά όσοι είναι 50-60 ετών (ποσοστό 6,7%) και με 5,5% όσοι είναι 81-90 ετών. Στο 41,7% έγινε ΟΑΓ Αριστερού Σκέλους και στο 55,2% Δεξιού Σκέλους. Στο 0,6% έγινε επαναληπτική επέμβαση ΟΑΓ Αριστερού Σκέλους και στο 2,5% επαναληπτική επέμβαση ΟΑΓ Δεξιού Σκέλους. Στο 51,9% των περιστατικών έγινε αυτομετάγγιση και στο 48,1% δεν έγινε αυτομετάγγιση (εκ των οποίων το 85,53% των περιπτώσεων δεν έλαβαν καθόλου μετάγγιση αλλογενούς αίματος). Σε εκείνους που έγινε αυτομετάγγιση, η πλειοψηφία είναι γυναίκες με ποσοστό 75,6%, ενώ οι άντρες αντιστοιχούν στο 24,4%. Σοβαρά συμβάματα κατά την αυτομετάγγιση των ασθενών δεν αναφέρθηκαν και δεν έχουν καταγραφεί. Επίσης, δεν έχουν καταγραφεί ή αναφερθεί άμεσες πιθανές αντιδράσεις από τις περιπτώσεις των αλλογενών μεταγγίσεων που αναφέρθηκαν. Αλλογενής μετάγγιση έγινε σε 11 περιπτώσεις, από τις οποίες οι 6 αφορούν γυναίκες και οι 5 αφορούν άνδρες. Στις περιπτώσεις αυτές, υπήρχαν παράλληλα και άλλα νοσήματα που καταγράφηκαν στο αρχείο της κλινικής πριν την επέμβαση, όπως Στίγμα Μεσογειακής Αναιμίας, Υπερλιπιδαιμία, Αρτηριακή Υπέρταση, Σακχαρώδης Διαβήτης και Στεφανιαία Νόσος, ενώ σε 2 περιπτώσεις που έγινε αλλογενής μετάγγιση δεν υπήρχε παράλληλα και άλλη νόσος. Καταγράφηκαν 4 περιπτώσεις όπου χρειάστηκε κατά τη διάρκεια της επέμβασης να γίνει αλλογενής μετάγγιση, η οποία όμως δεν έγινε λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων των ασθενών (Μάρτυρες του Ιεχωβά). Σημειωτέον, στις 2 από αυτές τις περιπτώσεις προεγχειρητικά δόθηκε Ερυθροποιητίνη - Σιδηροθεραπεία για διόρθωση της προϋπάρχουσας αναιμίας. Επιπλέον, δόθηκε Ερυθροποιητίνη - Σιδηροθεραπεία και σε άλλες 4 περιπτώσεις για διόρθωση προϋπάρχουσας αναιμίας, ενώ σε 2 άλλα περιστατικά χορηγήθηκε μόνο Σιδηροθεραπεία. Συμπεράσματα: Τόσο η παρούσα μελέτη όσο και η ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας έδειξαν: 1) ότι η κυτταρική διάσωση είναι ασφαλής και αποτελεσματική στη μείωση των απαιτήσεων για μετάγγιση αλλογενούς αίματος σε επεμβάσεις ολικής αντικατάστασης του γόνατος 2) μια εξατομικευμένη περιεγχειρητική στρατηγική που βασίζεται στην αναγνώριση συγκεκριμένων παραγόντων κινδύνου για τον ασθενή, τη βελτιστοποίηση της προεγχειρητικής αιμοσφαιρίνης, την εκτίμηση της αναμενόμενης απώλειας αίματος, την περιεγχειρητική διαχείριση της αντιπηκτικής αγωγής είναι χρήσιμη για την επίτευξη επιτυχημένης φροντίδας ασθενών που υποβάλλονται σε επεμβάσεις ολικής αρθροπλαστικής γόνατος.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Γερασίμου Αργυρώ
- Gerasimou Argiro
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2328559