National and Kapodistrian University of Athens
Εκπαιδευτικές ανάγκες ιατρονοσηλευτικού προσωπικού παιδιατρικών νοσοκομείων
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή:Η κατάλληλη εκπαίδευση και η συστηματική κατάρτιση των εργαζομένων μπορεί να συνεισφέρει στην ανάπτυξη των ικανοτήτων τους, στη βελτίωση της ατομικής τους απόδοσης και γενικά στην συνολική ανάπτυξη του τομέα Υγείας. Σκοπός: .Σκοπός της εργασίας, είναι να αναδείξει την αναγκή της διερεύνησης των εκπαιδευτικών αναγκών του Ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού που εργάζεται στα παιδιατρικά νοσοκομεία Υλικό και μέθοδος: Τον δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 112 επαγγελματίες υγείας που εργαζονται σε παιδιατρικό νοσοκομειό. Ως εργαλείο μέτρησης χρησιμοποιήθηκε ένα ερωτηματολόγιο το οποίο αποτελείται από είκοσι τέσσερις ερωτήσεις Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο επίπεδο του p<0.05. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS-20. Αποτελέσματα: Από τη στατιστική ανάλυση βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφοροποιήσεις ανά φύλο σχετικά με την προτίμηση της μορφής των επιμορφωτικών προγραμμάτων.ΟΙ εξελίξεις στο περιεχόμενο των γνώσεων και των επαγγελμάτων θεωρούνται σημαντικός παράγοντας που δημιουργεί την ανάγκη για διαρκή επιμόρφωση περισσότερο μεταξύ των γυναικών (96,3% έναντι 84,4% στους άνδρες και p-value=0.027) Οι άνδρες δήλωσαν σε μεγαλύτερο ποσοστό πως μέσω της υπηρεσίας τους, τους δίνεται η δυνατότητα πρόσβασης σε βιβλιοθήκη (71,9% έναντι 46,3% στις γυναίκες και p-value=0.014). Όσον αφορά στην ηλικία, οι συμμετέχοντες που ανήκουν στην ομάδα 35- 45 ετών πίστευαν ότι οι μεγάλες αποστάσεις αποτελούν κίνητρο μη παρακολούθησης ενός προγράμματος επιμόρφωσης .Η ίδια ηλικιακή ομάδα πίστευε στην ανάγκη για διαρκή επιμόρφωση, ενώ καθοριστικός παράγοντας για τους ερωτώμενους αποτελούσε η αναβάθμιση του επαγγέλματος για τα άτομα άνω των 45 ετών με p=0,040. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι τα άτομα της μεγαλύτερης ηλικιακής ομάδας πιστεύουν σε μεγαλύτερο ποσοστό πως με την εκπαίδευση που έλαβαν μπορούν να ανταποκριθούν στις επαγγελματικές τους ανάγκες. Η χρηματοδότηση των εκπαιδευόμενων αποτελεί σημαντικό κίνητρο για την παρακολούθηση των επιμορφωτικών προγραμμάτων(p=0,030)για το 96% των ατόμων ηλικίας έως 35 ετών, το 77,8% των ατόμων ηλικίας 35-45 ετών και το 80,8% των ατόμων ηλικίας άνω των 45 ετών. Έγινε στατιστική ανάλυση ανά επάγγελμα οπου η παροχή οικονομικών κινήτρων, η οποία φαίνεται να είναι περισσότερο σημαντική για το νοσηλευτικό προσωπικό (57,7% έναντι 36,6% τους ιατρούς, p=0.031). Οι νοσηλευτές προτιμούν ενδοϋπηρεσιακά επιμορφωτικά προγράμματα σε μεγαλύτερο βαθμό σε σύγκριση με τους γιατρούς (85,4% έναντι 68,3% στους ιατρούς, p=0.044). Η ανάγκη για διαρκή επιμόρφωση, η αναβάθμιση ιατρικού και νοσηλευτικού επαγγέλματος είναι πιο σημαντική για τους νοσηλευτές (88,7% έναντι 70,7% στους ιατρούς, p=0.017). . Αντίθετα στο εκπαιδευτικο επιπεδο βρέθηκε οτι η ανάγκη ανάπτυξης ως επαγγελματίας υγείας διαφέρει ως προς το επίπεδο εκπαίδευσης (p=0,033), με τα άτομα που έχουν τελειώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (Δ.Ε.) να μην πιστεύουν ότι αποτελεί κίνητρο σε ποσοστό 30% ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά ανάμεσα στους απόφοιτους πανεπιστημιακής (Π.Ε.) και τεχνολογικής εκπαίδευσης (Τ.Ε.) να είναι μόλις 9,3% και 8,2%. Η ανάγκη παρακολούθησης επιστημονικών εξελίξεων όπου το 74,4%, 89,8% και 55% των ατόμων όπου ανήκουν στην Πανεπιστημιακή εκπαίδευση (Π.Ε), Τεχνολογική (Τ.Ε) και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση (Δ.Ε) αντίστοιχα, πιστεύει ότι αποτελεί κίνητρο παρακολούθησης προγραμμάτων (p=0,006). Τα άτομα που ανήκουν στην Τ.Ε. κατηγορία πιστεύουν σε ποσοστό 89,8% ότι προκειμένου να κατορθώσουν να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες που προκύπτουν στο εργασιακό περιβάλλον θεωρούν σημαντική την παρακολούθηση επιμορφωτικών προγραμμάτων. Την υπηρεσία στην οποία εργάζονται οι επαγγελματίες υγείας, θεωρούν κατάλληλο διοργανωτή σε ποσοστά 72,1% ,83,7% και 55% τα άτομα που ανήκουν στην ΠΕ ,ΤΕ και ΔΕ αντίστοιχα (p=0,044). οι ερωτώμενοι της ΠΕ, ΤΕ και ΔΕ πιστεύουν σε ποσοστά 97,7%, 91,8% και 80% ότι το περιεχόμενο του προγράμματος άλλα και η καταβολή εξόδων μετακίνησης σε ποσοστά 44,2%, 67,3% και 70% αποτελούν σημαντικούς παράγοντες παρακολούθησης προγραμμάτων συνεχιζόμενης εκπαίδευσης με p=0,056 και p=0,043 αντίστοιχα. Η αναβάθμιση ιατρικού και νοσηλευτικού επαγγέλματος θεωρείται ένας παράγοντας που δημιουργεί την ανάγκη για διαρκή επιμόρφωση περισσότερο σύμφωνα με τους ΔΕ και ΤΕ (90% και 89,8%) συγκριτικά με τους ΠΕ (69,8%, p=0.026). Τέλος η καλύτερη ποιότητα φροντίδας ασθενούς αποτελεί παράγοντα περισσότερο ανάμεσα στους ΠΕ (75,6%) συγκριτικά με τους ΤΕ και ΔΕ (53,1% και 45%, p=0.03). . Γενικά οι ΠΕ και οι ΤΕ ενημερώνονται για τα εκπαιδευτικά προγράμματα της υπηρεσίας τους σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό συγκριτικά με τους ΔΕ (74,4% και 69,4% έναντι 15%, p<0.001). Σημαντικές διαφορές παρατηρούνται επίσης και σε σχέση με την μετεκπαίδευση, με τους ΠΕ και ΤΕ να έχουν αποκτήσει άλλο πτυχίο μετά την αποφοίτηση πολύ συχνότερα σε σχέση με τους ΔΕ (34,9%, 38,8% έναντι 5% στους ΔΕ, p=0.019). Φαίνεται ότι οι ΠΕ χορηγούν οι ίδιοι την παρακολούθηση των προγραμμάτων (81,4% έναντι 38,8% και 36,8% στους ΤΕ και ΔΕ, p<0.001) Συμπεράσματα: Συνολικά, πάνω από τους μισούς συμμετέχοντες, συγκεκριμένα το 65,2%, έχει συμμετάσχει σε κάποιο πρόγραμμα συνεχούς επαγγελματικής κατάρτισης. Το φύλο, η ηλικία και το επάγγελμα δεν αποτελούν προσδιοριστικούς παράγοντες συμμετοχής στα εν λόγω προγράμματα. Η βαθμίδα εκπαίδευσης όμως φαίνεται να αποτελεί καθοριστικό παράγοντα, καθώς το 75% των ατόμων με δευτεροβάθμια εκπαίδευση δεν έχει συμμετάσχει ποτέ. Η κυριότερη δυνατότητα επιμόρφωσης που παρέχεται υπηρεσιακά είναι η συμμέτοχη σε συνέδρια/ ημερίδες (68%), ενώ περίπου οι μισοί συμμετέχοντες δήλωσαν ότι δυνατότητες επιμόρφωσης υπάρχουν μόνο με δική τους πρωτοβουλία. Επιπρόσθετα τα άτομα Τεχνολογικής εκπαίδευσης προτιμούν την ενδοϋπηρεσιακή μορφή και οι νοσηλευτές προτιμούν ενδοϋπηρεσιακά επιμορφωτικά προγράμματα σε μεγαλύτερο βαθμό σε σύγκριση με τους ιατρούς. Η συντριπτική πλειοψηφία των συμμετεχόντων (89,3%) πιστεύει πως η συνεχιζόμενη εκπαίδευση πρέπει να είναι υποχρεωτική για τους επαγγελματίες υγείας Τέλος, η παρακολούθηση των επιμορφωτικών προγραμμάτων γίνεται ως επί τω πλείστων από ίδιους πόρους
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Αλιμούτση Αντελαϊντα
- Alimoutsi Antelainta
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2423082