National and Kapodistrian University of Athens
Μέθοδοι επικοινωνίας σε ασθενείς με σύνδρομο εγκλεισμού (locked-in syndrome) : Συστηματική ανασκόπηση
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Οι διεπαφές εγκεφάλου-υπολογιστή (BCIs) που έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία 20 χρόνια για διευκόλυνση και προαγωγή της επικοινωνίας σε άτομα που βρίσκονται σε σύνδρομο εγκλεισμού (ΣΕ), δεν υστερούν σε κάτι από τις κλασσικές μεθόδους, όμως υπερέχουν στις δυνατότητες και στις επιλογές που δίνουν στον χρήστη. Τα συστήματα αυτά, επεμβατικά ή μη, έχουν εξελιχθεί αρκετά, ώστε να είναι αρκετά προσιτά σε οικονομικούς και χρηστικούς όρους στον ασθενή, βοηθώντας τους να παράγουν γραπτό λόγο με ταχύτητα 10 λέξεις/λεπτό, να ζωγραφίζουν, να κάνουν αναζητήσεις στο διαδίκτυο και να διαχειρίζονται τον περιβάλλοντα χώρο τους (ηλεκτρικούς διακόπτες ή κουρτίνες, θέρμανση-κλιματισμός, αναπηρικό αμαξίδιο κτλ), ο οποίος είναι συμβατός με αυτή την τεχνολογία. Επίσης, κάποιες φορές φαίνεται να επανακτάται μέρος της νευρομυϊκής τους λειτουργίας ή και να βελτιώνονται οι γλωσσικές τους δεξιότητες. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η αξιολόγηση και αποσαφήνιση της αποτελεσματικότητας των μεθόδων επικοινωνίας που κάνουν χρήση της τεχνολογίας σε ασθενείς με ΣΕ. Μεθοδολογία: Η αναζήτηση της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας πραγματοποιήθηκε στις ηλεκτρονικές βάσεις αποδελτίωσης βιβλιογραφικών δεδομένων Pubmed, Cinahl, Sciverse Scopus Proquest, Researchgate, Cochranelibrary κλπ. Συνολικά βρέθηκαν 1.652 πηγές εκ των οποίων κρίθηκαν κατάλληλες για μελέτη οι 15. Αποτελέσματα: Υπάρχει πληθώρα διαθέσιμων συστημάτων BCIs, με τρόπο λειτουργίας το καθένα διαφορετικό, όσον αφορά τις ελάχιστες απαιτήσεις που θέτει στο χρήστη, τις ανάγκες που εξυπηρετεί και τον χρόνο εκμάθησης που χρειάζεται. Φαίνεται να υπάρχει μια μικρή υπεροχή όσον αφορά τις δυνατότητες που προσφέρουν τα επεμβατικά BCIs, αλλά δεν είναι τόσο συχνά προτιμώμενα από τους χρήστες λόγω της χειρουργικής επέμβασης που απαιτούν. Οι ασθενείς, αν και είναι ικανοποιημένοι με τη νέα τεχνολογία, αποζητούν τη χρήση λιγότερων καλωδίων ή εφαρμογή με ασύρματο τρόπο και την αποφυγή χρήσης τζελ ανάμεσα στις επαφές. Συμπεράσματα: Γεννάται η ανάγκη για εύρεση νέων μεθόδων ή τροποποίηση των ήδη υπαρκτών, για αποτελεσματικότερη επικοινωνία σε ασθενείς με πλήρες ΣΕ. Η ύπαρξη φλοιϊκών αλλοιώσεων δημιουργεί δυσλειτουργίες τόσο στη φανταστική κίνηση όσο και στον έλεγχο των αισθητικοκινητικών ρυθμών και αυτό, ενδεχομένως, αποτελεί έναν από τους λόγους δεν έχει τελειοποιηθεί ακόμα η τεχνολογία των BCIs.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Τζόγια Μαρία
- Tzogia Maria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2609658