National and Kapodistrian University of Athens
Διαχείριση Κρίσεων στους τομείς Ασφάλειας και Άμυνας από Περιφερειακούς Οργανισμούς. Οι περιπτώσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
Abstract
dc:descriptionTο σημερινό διεθνές περιβάλλον ασφάλειας, εμφανίζεται πολυδιάστατο και πολύπλοκο, λόγω της εμφάνισης νέων απειλών, με ασύμμετρη και υβριδική μορφή. Ταυτόχρονα παρουσιάζεται ευμετάβλητό και ασαφές λόγω της μεγάλης ταχύτητας των αλλαγών. Σε αυτό το περιβάλλον, Περιφερειακoί Οργανισμοί, όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ καλούνται να διαχειριστούν τις εμφανιζόμενες κρίσεις. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον ασφάλειας, αναπόφευκτα γεννιέται το ερώτημα αν και κατά πόσο οι δύο Οργανισμοί, δύναται να διαχειριστούν με επιτυχία τις παρουσιαζόμενες κρίσεις. Απορίες δημιουργούνται σχετικά με την νομιμοποίησή, το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας, την οργάνωση, τις δομές και τους μηχανισμούς, τη χρηματοδότηση, τα μέσα που χρησιμοποιούν και άλλα, μα κυρίως για την δυνατότητα τους να παρέχουν ασφάλεια. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής διατριβής είναι να παρουσιάσει το πως οι δύο Περιφερειακοί Οργανισμοί, ΕΕ και ΝΑΤΟ, διαχειρίζονται τις κρίσεις στους τομείς της Άμυνας και της Ασφάλειας. Λαμβάνονται υπόψη, τόσο οι αλλαγές που επήλθαν στο θεσμικό πλαίσιο, στην εφαρμοζόμενη πολιτική, στην οργάνωση, στις δομές και στους μηχανισμούς των δύο Οργανισμών, ύστερα από τις Συνθήκες της Λισαβόνας στις 13 Δεκεμβρίου 2007 για την ΕΕ με την υιοθέτηση της ΚΠΑΑ και στις 20 Νοεμβρίου 2010 για το ΝΑΤΟ με την Στρατηγική Αντίληψη 2010, όσο και οι μετέπειτα εξελίξεις-προσαρμογές μέχρι και το σήμερα, παρέχοντας επίκαιρες πληροφορίες - γνώσεις και συμπεράσματα επί του θέματος. Στο πρώτο κεφάλαιο δίνεται μια συνοπτική ανάλυση των εννοιών «Κρίση», «Διαχείριση Κρίσεων», «Άμυνα» και «Ασφάλεια», ενώ παρουσιάζονται οι «Aπειλές» τους. Στο δεύτερο κεφάλαιο, γίνεται αναφορά στους Περιφερειακούς Οργανισμούς ως δρώντες ασφάλειας και διαχείρισης κρίσεων και στα χαρακτηριστικά τους, ενώ δίνονται γενικά στοιχεία για την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Στα δύο επόμενα κεφάλαια αναλύεται η διαχείριση κρίσεων από τους δυο Οργανισμούς. Πιο συγκεκριμένα, παρουσιάζονται το ιστορικό υπόβαθρο – εξέλιξη της διαχείρισης κρίσεων, η εφαρμοζόμενη πολιτική των δυο Οργανισμών στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας, το θεσμικό πλαίσιο, η δομή, τα όργανα και υπηρεσίες. Επιπλέον αναλύεται ο μηχανισμός διαχείρισης με τα επιμέρους στοιχεία του, τα στάδια-φάσεις διαχείρισης μιας κρίσης, οι επιχειρήσεις/αποστολές, η εκπαίδευση και οι ασκήσεις που λαμβάνουν χώρα, οι τρόποι χρηματοδότησης, το προσωπικό και τα μέσα που χρησιμοποιούνται και τέλος οι συνεργασίες που αναπτύσσονται μεταξύ Διεθνών-Περιφερειακών Οργανισμών για την αντιμετώπιση κρίσεων. Ακολουθεί το 5ο κεφάλαιο, στο οποίο διερευνάται, ο τρόπος διαχείρισης της κρίσης στη Λιβύη το 2011 από τους δύο Οργανισμούς. Στο 6ο κεφάλαιο πραγματοποιείται η αποτίμηση της διαχείρισης κρίσεων, εστιάζοντας στο θεσμικό πλαίσιο, την εφαρμοζόμενη πολιτική, τη διακυβέρνηση-διοίκηση των επιχειρήσεων και τη χρηματοδότηση, ενώ σε ξεχωριστή ενότητα αναπτύσσεται-αξιολογείται η συνεργασία μεταξύ των δύο Οργανισμών. Τέλος παρουσιάζονται τα εξαγόμενα συμπεράσματα της εργασίας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Βλάχος Αντώνιος
- Vlachos Antonios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2672943