National and Kapodistrian University of Athens
Συσχέτιση του λόγου ουδετερόφιλων-προς-λεμφοκύτταρα με τα κλινικά και παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά του θηλώδους καρκινώματος του θυρεοειδούς
Abstract
dc:descriptionΣκοπός: Ο λόγος των ουδετερόφιλων-προς-λεμφοκύτταρα (neutrophil-tolymphocyte ratio, NLR) έχει χρησιμοποιηθεί ως δείκτης της συστηματικής φλεγμονώδους απάντησης σε πληθώρα καρκίνων. Αν και ο καρκίνος του θυρεοειδούς έχει τεκμηριωμένη σχέση με τη χρόνια φλεγμονή, η χρήση του δείκτη NLR κατά την προεγχειρητική αξιολόγηση και μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών με θηλώδες καρκίνωμα (PTC) παραμένει περιορισμένη και αντιφατική. Σκοπός μας ήταν η μελέτη του δείκτη NLR σε ασθενείς με PTC και η συσχέτισή του με τα κλινικά και παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά του όγκου. Υλικό και Μέθοδοι: Μελετήθηκαν αναδρομικά τα περιστατικά PTC μεταξύ 2006-2015 και συγκεντρώθηκαν στοιχεία για το μέγεθος, την πλευρικότητα, την πολυεστιακότητα, την εξωθυρεοειδική επέκταση και τις λεμφαδενικές μεταστάσεις. Ο λόγος NLR υπολογίσθηκε ως το πηλίκο του απόλυτου αριθμού ουδετερόφιλων προς τον απόλυτο αριθμό λεμφοκυττάρων, βάσει της προεγχειρητικής γενικής εξέτασης αίματος. Αποτελέσματα: Συνολικά 205 ασθενείς (55 άνδρες, 150 γυναίκες) διεγνώσθησαν με PTC, με μέση ηλικία 51.2±14.7 έτη. Ο λόγος NLR ήταν σημαντικά υψηλότερος στα καρκινώματα με εξωθυρεοειδική επέκταση (2.74±01.24 vs 2.39±0.96, p=0.04), στα πολυεστιακά καρκινώματα σε σχέση με τις μονοεστιακές εξεργασίες (2.65±1.08 vs 2.29±0.96, p=0.01), όπως επίσης και στα αμφοτερόπλευρα καρκινώματα (2.67±1.15 versus 2.35±0.96, p=0.03). Επιπροσθέτως τα καρκινώματα με διήθηση λεμφαδένων παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο NLR σε σχέση με τα Ν0 καρκινώματα (3.12±1.07 vs 2.41±1.02, p=0.03). Αντιθέτως το φύλο, η ηλικία, το μέγεθος του πρωτοπαθούς όγκου, η ιστολογική ποικιλλία, η παρουσία θυρεοειδίτιδας στο παρασκεύσμα και το στάδιο κατά ΤΝΜ δε συσχετίσθηκαν με υψηλότερο NLR. Συμπεράσματα: Ο υψηλός προεγχειρητικός λόγος ουδετερόφιλων-προς- λεμφοκύτταρα σε ασθενείς με PTC έχει συσχετισθεί στη βιβλιογραφία με μεγαλύτερη ηλικία κατά τη διάγνωση της κακοήθειας, μεγαλύτερο μέγεθος όγκου και πτωχότερη πρόγνωση. Η μελέτη μας παρατήρησε υψηλότερες τιμές NLR σε θηλώδη καρκινώματα με πτωχότερο ιστολογικό προφίλ και δυνητικά πιο επιθετική πορεία, όπως οι όγκοι με εξωθυρεοειδική επέκταση, οι πολυεστιακοί και αμφοτερόπλευροι όγκοι αλλά και οι όγκοι με λεμφαδενικές μεταστάσεις. Κατά πόσον η συστηματική φλεγμονώδης απάντηση, εκπεφρασμένη διά του λόγου !73 NLR, αντικατοπτρίζει το φλεγμονώδες μικροπεριβάλλον του θυρεοειδούς αδένα που οδηγεί στην καρκινογένεση, ή είναι συνέπεια της κακοήθους εξαλλαγής, αποτελεί αντικείμενο περαιτέρω μελέτης. Σε κάθε περίπτωση, ως δείκτης φλεγμονής, το πηλίκο NLR εξάγεται εύκολα από την προεγχειρητική γενική αίματος και η μελέτη του παρουσιάζει ενδιαφέρουσες προοπτικές.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μανατάκης Δημήτριος
- Manatakis Dimitrios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2703645