National and Kapodistrian University of Athens
Υπερέμεση κυήσεως. Παθοφυσιολογία, επιπλοκές και αντιμετώπιση
Abstract
dc:descriptionΗ υπερέμεση κυήσεως (hyperemesis gravidarum, HG) αποτελεί τη σπάνια εκείνη νόσο που χαρακτηρίζεται από ισχυρή και εμμένουσα ναυτία και ταυτόχρονα υπερβολικά επεισόδια εμέτων με αρχική εκδήλωση πριν το τέλος της 22ης εβδομάδας κυήσεως (World Health Organization , 2016). Σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας διακρίνεται σε ήπια και βαριά ανάλογα με την επίπτωση στον οργανισμό της ασθενούς. Η ασθενής θα πρέπει να διερευνάται διεξοδικά έτσι ώστε να αποκλειστεί η ύπαρξη στο υπόβαθρο άλλης νόσου με συμπτωματολογία παρόμοια με της υπερέμεσης. Για να τεθεί η διάγνωση της υπερέμεσης , θα πρέπει να διευκρινιστεί ο χρόνος έναρξης και η ένταση των συμπτωμάτων σε σχέση με την ηλικία κύησης, να γίνει λεπτομερής λήψη ιατρικού ιστορικού, πλήρης κλινική εξέταση και εργαστηριακός έλεγχος. Η παθοφυσιολογία της ναυτίας και του εμέτου στην διάρκεια της κύησης δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί απόλυτα. Η υπερέμεση αποτελεί την σπάνια απάντηση του οργανισμού της μητέρας στην εγκατάσταση και ανάπτυξη του κυήματος μέσα από την πολύπλοκη αλληλεπίδραση βιολογικών, ψυχολογικών και κοινωνικών παραγόντων. Στους βιολογικούς παράγοντες περιλαμβάνονται γενετικοί, ενδοκρινείς και γαστρεντερικοί. Η ασθενής με υπερέμεση πρέπει να εισαχθεί στο νοσοκομείο για να διερευνηθεί εργαστηριακά και για την αντιμετώπιση της αφυδάτωσης και των συνοδών ηλεκτρολυτικών διαταραχών. Η αντιμετώπιση της στηρίζεται σε διατροφικές παρεμβάσεις, χορήγηση ενδοφλέβιων υγρών και ηλεκτρολυτικών διαλυμάτων, θειαμίνης και αντιεμετικών σκευασμάτων. Στις βαρύτερες μορφές χορηγούνται κορτικοστεροειδή και τεχνητή διατροφή είτε μέσω της γαστρεντερικής οδού είτε ενδοφλεβίως. Σε μη ανταπόκριση στη θεραπεία και εφόσον έχει εξαντληθεί το θεραπευτικό πρωτόκολλο προκειμένου να αποφύγουμε σοβαρές επιπλοκές προτείνεται η θεραπευτική διακοπή της κύησης. Η υπερέμεση σχετίζεται άμεσα με την πρόσληψη υγρών και τροφής και μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση, ηλεκτρολυτικές διαταραχές, κετονουρία, υποθρεψία και απώλεια άνω του 5% του σωματικού βάρους της εγκύου. Σοβαρότερες και σπανιότερες επιπλοκές της υπερέμεσης είναι το σύνδρομο Mallory Weiss, η διάτρηση του οισοφάγου, πνευμονοθώρακας, η εγκεφαλοπάθεια Wernicke, περιφερική νευροπάθεια, κεντρική γεφυρική μυελινόλυση, μεταβολική οξέωση, υπογκαιμία, αιμορραγική αμφιβληστροπάθεια και ηπατική ανεπάρκεια (Bashiri et al., 1995; Feijzo et al., 2009; Goodwin, 1998; Grooten et al., 2015a; Verberg et al, 2005). Μερικές μελέτες συσχετίζουν την υπερέμεση με χαμηλό βάρος γέννησης νεογνού, πρόωρο τοκετό, καθυστέρηση ενδομητρίου αναπτύξεως και ενδομήτριο θάνατο ( Dodds et al., 2006; Lee and Saha, 2011; Grooten et al., 2015a; Veenendaal et al., 2011). Ωστόσο η έγκαιρη και αποτελεσματική αντιμετώπιση της δίνει μια εξαιρετική πρόγνωση. Η κατάσταση είναι αυτοιάσιμη και υποχωρεί συνήθως μέχρι τη 20η εβδομάδα κύησης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Δρούγκα Αναστασία
- Drougka Anastasia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2705948