National and Kapodistrian University of Athens
Μελέτη της επίπτωσης και του είδους των αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων και συσχέτιση τους με τα χαρακτηριστικά των ασθενών. Αναδρομική ανάλυση δεδομένων από το 2012 έως το2016 στο Γ.Ν.Ελευσίνας Θριασιο.
Abstract
dc:descriptionΑλλοανοσοποίηση είναι ο σχηματισμός αντισώματος ή αντισωμάτων από τον δέκτη (ασθενή), έναντι ξένων ερυθροκυτταρικών αντιγόνων τα οποία προέρχονται από προηγούμενη μετάγγιση ή κύηση. Τα ερυθροκυτταρικά αντισώματα μπορεί να χωριστούν σε δύο κατηγορίες α) τα φυσικά ή αναμενώμενα και β) τα άνοσα ή μη αναμενώμενα. Τα άνοσα χαρακτηρίζονται και ως κλινικά σημαντικά αντισώματα ,επειδή είναι αυτά που εμπλέκονται στις αιμολυτικές αντιδράσεις (οξείες ή επιβραδυνόμενες) μετά από μετάγγιση, αλλά και την αιμολυτική νόσο των νεογνών. Η έμμεση συγκολητινοαντίδραση (ΙΑΤ) χρησιμεύει για την ανίχνευση και την ταυτοποίηση των ατελών μη αναμενόμενων αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων στον ορό ή το πλάσμα των ασθενών. Η εργασία αυτή αποτελεί μια αναδρομική μελέτη ο οποία έγινε στο Ανοσοαιματολογικό εργαστήριο Αιμοδοσίας του Γ. Ν. Ελευσίνας «Θριάσιο» και διήρκησε από τον Ιανουάριο του 2012 έως τον Δεκέμβριο του 2016. Σκοπός της μελέτης αυτής, είναι να εκτιμηθεί η συχνότητα ανάπτυξης των μη αναμενόμενων αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων στον πληθυσμό ενός γενικού νοσοκομείου ασθενών, καθώς και η συσχέτισή τους με το φύλο, την ηλικία και το υποκείμενο νόσημα. Στο σύνολο των 21110 δειγμάτων που ελέχθησαν για την ύπαρξη μη αναμενόμενων αντισωμάτων, επιβεβαιωμένο screening test ανιχνεύτηκε σε 407 ασθενείς, ποσοστό 1,9%. Από αυτούς 133 ήταν άνδρες ποσοστό 33% και 274 γυναίκες ποσοστό 67%. Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα 65 έτη. Το πιο συχνό αλλοαντίσωμα ήταν το αντί Kell 20,9%, με δεύτερο πιο συχνό το αντί D13% και τρίτο το αντί Ε 12,3%. Στο σύνολο των 407 αλλοανοσοποιημένων ασθενών 330 ανέπτυξαν ένα αλλοαντίσωμα, 48 δύο αλλοαντισώματα, 14 ήταν μη ειδικά θερμά, 2 μη ειδικά ψυχρά και τέλος ανιχνεύτηκαν 13 αυτοαντισώματα. Ανεβαίνοντας τις δεκαετίες των ηλικιών παρατηρούμε αύξηση του αντισώματος Kell και πτώση του αντισώματος D, καθώς και σημαντική αύξηση των γυναικών οι οποίες βρέθηκαν αλλοανοσοποιημένες. Τέλος, υψηλά ποσοστά αλλοανοσοποίησης παρατηρήθηκαν σε ασθενείς με κακοήθειες με πιο συχνό αντίσωμα το Kell και δεύτερο το αντί Ε. Συμπερασματικά παρατηρώντας ότι τα πιο συχνά αλλοαντισώματα ανήκουν στο σύστημα Rhesus και Kell αντιλαμβανόμαστε πόσο ουσιώδες είναι να μεταγγίζουμε μονάδες συμβατές ως προς το σύστημα Rhesus και Kell κυρίως στις κατηγορίες των πολυμεταγγιζόμενων ασθενών και στις γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Χριστοδουλάκη Ελένη
- Christodoulaki Eleni
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2719111