Abstract
dc:descriptionΗ λευχαιμία προσβάλει το αιμοποιητικό συστημα και χαρακτηρίζεται από υπερβολική αύξηση παθολογικών λευκών αιμοσφαιρίων χωρίς όμως να υπάρχουν προφανεί αίτια. Μέχρι σήμερα δεν έχουν διαπιστωθεί τα ακριβή αίτια που προκαλούν τη λευχαιμία. Τα μόνα αίτια που είναι αποδεδειγμένα ότι προκαλούν λευχαιμία είναι η ιονίζουσα ακτινοβολία. Τα πιο συνηθισμένα είδη λευχαιμίας είναι η Μυελογενής και η Λεμφοβλαστική Οι λευχαιμίες χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες τις οξείες λευχαιμίες και τις χρόνιες. Η οξεία μυελογενής λευχαιμία (οξεία μυελοβλαστική λευχαιμία) είναι μια κακοήθης νόσος που αρχίζει από κύτταρα της λευκής σειράς στο μυελό των οστών. Οι οξείες κάνουν την εμφάνισή τους ως επί το πλήστον σε παιδιά ξεκινώντας από την βρεφική ηλικία έως και και τα 20 χρονια τους, οι δε χρόνιες προβάλουν άτομα με ηλικία πάνω από 50 ετών. Σήμερα υπάρχουν σύγχρονες μοριακές τεχνικές διάγνωσης, πρόγνωσης και θεραπείας της λευχαιμίας. Η διάγνωση της πάθησης βασίζεται στο ιστορικό, στην κλινική εξέταση, στις αναλύσεις αίματος και στις εξετάσεις του μυελού των οστών. Η θεραπεία της λευχαιμίας αγγίζει το 80-90% των περιπτώσεων, γίνεται σε εξειδικευμένα ιατρικά κέντρα ή σε εξειδικευμένες ιατρικές μονάδες του νοσοκομείου, από εκπαιδευμένους ιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό, και ουσιαστική βοήθεια από έμπειρο ψυχολόγο και κοινωνική λειτουργό. Η επιλογή θεραπείας εξαρτάται από το είδος και το πόσο προχωρημένη είναι η ασθένεια. Η επιλογή θεραπείας καθορίζει και τις πιθανές παρενέργειες για τον ασθενή. Μέσα σε διάστημα 5 ετών υπάρχει περίπτωση εμφάνισης υποτροπής στον ασθενή η οποία όμως γενικά είναι σπάνια . Η υποτροπή εμφανίζεται στον μυελό των οστών, στο κεντρικό νευρικό σύστημα ή στους άρχεις αν πρόκειται για αγόρι ή και συνδυασμό των πιο πάνω. Οι μεταγγίσεις αίματος αντιπροσωπεύουν μία από τις σημαντικότερες μορφές υποστηρικτικής φροντίδας για ασθενείς με λευχαιμία. Ο καρκίνος είναι η κύρια αιτία μετάγγισης. Το ένα τρίτο των μεταγγιζόμενων ασθενών έχει κακοήθη νόσο, με οξεία λευχαιμία να είναι η κακοήθεια σε μεγάλο μέρος τους. Οι πρόοδοι στον έλεγχο των λοιμώξεων και της αιμορραγίας υπήρξαν σημαντικοί παράγοντες στη βελτίωση της έκβασης της θεραπείας με λευχαιμία. Οι μεταγγίσεις αίματος αποτελούν σημαντικό τμήμα της αιματολογικής φροντίδας: οι μεταγγίσεις ερυθρών αιμοσφαιρίων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση των συμπτωμάτων της αναιμίας και των μεταγγίσεων αιμοπεταλίων για τη μείωση του κινδύνου σοβαρής αιμορραγίας. Οι μεταγγίσεις συνδέονται από καιρό με κάποιο κίνδυνο για τους ασθενείς. Οι ασθενείς με λευχαιμία έχουν συχνά συνδέσει απειλητικές για τη ζωή διαταραχές, όπως σοβαρή αναιμία, αιμορραγία ή σοβαρές λοιμώξεις, και οι βελτιώσεις στη διαχείριση αυτών των επιπλοκών έχουν μεταβάλει πλήρως το αποτέλεσμα της υποκείμενης νόσου.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Τάσση Μαρία
- Tassi Maria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2719339