National and Kapodistrian University of Athens
Η αντιμετώπιση της αιμορραγίας κατά την κύηση και τον τοκετό
Abstract
dc:descriptionΗ αιμορραγία στην κύηση και στον τοκετό είναι ένα εξαιρετικά στρεσογόνο γεγονός για την ίδια τη γυναίκα πρωτίστως, και με σοβαρές κοινωνικές και οικονομικές προεκτάσεις. Δεν πρέπει να παραβλέπεται η νοσηρότητα και η θνησιμότητα που συνεπάγεται η αιμορραγία. Η μητρική θνησιμότητα λόγω της αιμορραγίας κατά την κύηση και τον τοκετό βρίσκεται στην πρώτη θέση παγκοσμίως, ωστόσο υπάρχει καλή έκβαση της αιμορραγίας στις περισσότερες των περιπτώσεων. Ένα μεγάλο ποσοστό της επιτυχούς αντιμετώπισης της αιμορραγίας οφείλεται και στην προσαρμογή του οργανισμού της εγκύου. Έτσι, υπάρχει αύξηση του όγκου του πλάσματος και αύξηση του αριθμού των ερυθρών αιμοσφαιρίων, με συνέπεια την καλύτερη ανταπόκριση του οργανισμού σε περίπτωση αιμορραγίας. Αυξάνει επίσης και η πηκτικότητα του αίματος, με απώτερο σκοπό την πρόληψη της αιμορραγίας. Η αύξηση της καρδιακής παροχής και η ταυτόχρονη μείωση της αγγειακής αντίστασης διευκολύνουν την αιμάτωση των ιστών, κυρίως του πλακούντα, και κατ’ επέκταση του εμβρύου. Συνεπώς η απώλεια αίματος, σε σύγκριση με μια άλλη αντίστοιχη αιμορραγία εκτός κύησης, είναι αυξημένη. Επιπλοκή της αιμορραγίας είναι η υπογκαιμική καταπληξία. Αρχικά, ο οργανισμός αντιρροπεί τις απώλειες με την αύξηση της καρδιακής συχνότητας, με σκοπό τη διατήρηση της αιμάτωσης των ιστών. Αν όμως δεν αναπληρώνονται τα υγρά και το αίμα που χάνονται η αιμάτωση των ιστών μειώνεται, με συνέπεια τη βλάβη των οργάνων. Σε κυτταρικό επίπεδο, λόγω της μερικής ή πλήρους διακοπής της αιμάτωσης, δεν είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί φυσιολογικά το Ο2 για τις ενεργειακές ανάγκες των κυττάρων, και ταυτόχρονα γίνεται αναποτελεσματική χρήση της γλυκόζης. Συνεπεία αυτών, η παραγωγή ενέργειας βαίνει συνεχώς μειούμενη. Λόγω της μειωμένης παραγωγής ενέργειας δεν είναι δυνατό να γίνει η αποκατάσταση των κυτταρικών βλαβών, με αποτέλεσμα την καταστροφή των κυττάρων και τη συσσώρευση βλαπτικών ουσιών. Τελικό αποτέλεσμα είναι η νέκρωση των ιστών και των οργάνων, με κατάληξη τον θάνατο. Για την αντιμετώπιση της αιμορραγίας είναι απαραίτητη η γνώση του αιτίου. Τα αίτια της αιμορραγίας κατατάσσονται ανάλογα με το τρίμηνο της εγκυμοσύνης, κατά τον τοκετό και τη λοχεία. Στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, η αιμορραγία λόγω εξωμητρίου κυήσεως και τροφοβλαστικής νόσου είναι από τις πιο σοβαρές. Αντίθετα, η αιμορραγία λόγω αποβολής είναι συχνότερη, αλλά λιγότερο σοβαρή. Στο δεύτερο και στο τρίτο τρίμηνο της κύησης η αποκόλληση του πλακούντα, ο επιπωματικός πλακούντας, η ανώμαλη πρόσφυση του πλακούντα και η ρήξη της μήτρας είναι οι πιο σοβαρές αιτίες αιμορραγίας. Η αιμορραγία στον τοκετό ή μέχρι το πρώτο 24ωρο μετά είναι επίσης σοβαρή, και οφείλεται σε μεγάλο ποσοστό σε ατονία της μήτρας. Η αντιμετώπιση της αιμορραγίας μπορεί να χωριστεί για περιγραφικούς μόνο λόγους σε γενικό και ειδικό μέρος. Το γενικό μέρος αφορά στη διάγνωση της αιμορραγίας, στη λήψη εργαστηριακών, στη χορήγηση υγρών, αίματος, παραγώγων αίματος, στην ανάνηψη. Το ειδικό μέρος αφορά στην αντιμετώπιση της συγκεκριμένης αιτίας – νοσολογίας. Για παράδειγμα, στην ατονία της μήτρας γίνονται μαλάξεις και επιπωματισμός αυτής, χορηγούνται μητροσυσπαστικά φάρμακα και αν είναι απαραίτητο γίνεται χειρουργική αντιμετώπιση. Η έγκαιρη διάγνωση και η άμεση αντιμετώπιση είναι μεγάλης σημασίας για την καλή έκβαση της αιμορραγίας. Η συνεχής εκπαίδευση με προσομοιώσεις, η ύπαρξη οδηγιών‐κανονισμών που αξιολογούνται και βελτιώνονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και η αναζήτηση βοήθειας από έμπειρους στον τομέα ιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό, είναι σε γενικές γραμμές οι σύγχρονες αντιλήψεις της επιστημονικής κοινότητας για την αντιμετώπιση της αιμορραγίας στην κύηση και στον τοκετό.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Δρόσου Αικατερίνη
- Drosou Aikaterini
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2776330