Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Mακεδονικό Zήτημα (1870-1908) και "κοινή γνώμη" κατά την εξέγερση του Ίλιντεν : τα παραδείγματα των εφημερίδων "Αθήναι" και "Νέον Άστυ"

Abstract

dc:description

Η ελληνοβουλγαρική εθνική αντιπαράθεση για τη Μακεδονία ξεκινά το 1870. Το έναυσμα για τον κυκεώνα των αλλεπάλληλων εθνικών ανταγωνισμών δίνει η εκκλησιαστική ανεξαρτησία των Βουλγάρων από το Πατριαρχείο το 1870, γεγονός καθοριστικής σημασίας για τη διαμόρφωση της εθνικής τους συνείδησης και την προώθηση των επεκτατικών τους στόχων στη Μακεδονία και η συνθήκη του Αγίου Στεφάνου το 1878. Ο αγώνας για τη Μακεδονία μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας διεξάγεται καταρχάς ως το 1893 στο πλαίσιο ενός πολιτισμικού "πολέμου", που λαμβάνει χώρα στον εκκλησιαστικό και εκπαιδευτικό τομέα. Η μακεδονική διαπάλη λαμβάνει διαφορετική μορφή το 1893, έτος ίδρυσης της βουλγαρικής αυτονομιστικής οργάνωσης, της Ε.Μ.Ε.Ο. (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση). Έκτοτε παρατηρείται μεταστροφή της επίσημης βουλγαρικής πολιτικής απέναντι στο μακεδονικό ζήτημα, η οποία εγκαινιάζει πλέον μια ενεργότερη επέμβαση στη Μακεδονία. Από τις αρχές του 1895 οι πρώτες βουλγαρικές αντάρτικες ομάδες αρχίζουν να εισορμούν από τη Βουλγαρία στο μακεδονικό χώρο, κάνοντας χρήση τρομοκρατικών μέσων έναντι του πληθυσμού, προκειμένου να τον προσεγγίσουν. Η κατάσταση για τον ελληνικό πληθυσμό επιδεινώνεται ύστερα από την ελληνική ήττα στον ελληνοτουρκικό πόλεμο το 1897. Ιδιαίτερα τα σλαβόφωνα χωριά είναι αυτά που δέχονται τα σοβαρότερα πλήγματα, πολλοί κάτοικοι αυτών ύστερα από δολοφονίες, καταναγκαστικές χρηματικές εισφορές αλλά και την απειλή του θανάτου προσχωρούν στη βουλγαρική πλευρά. Μέχρι το 1903 οι Βούλγαροι σημειώνουν μεγάλες επιτυχίες στο μακεδονικό χώρο. Τον Ιούλιο του έτους αυτού πραγματοποιείται η μη επιτυχής εξέγερση του Ίλιντεν, εξέγερση που επιβλήθηκε βιαίως σε σημαντικό τμήμα του γηγενή πληθυσμού από τους Βουλγάρους, καθώς επεδίωκαν να δώσουν την αίσθηση στην Ευρώπη ότι πρόκειται για ένα κίνημα με πλατιά ερείσματα στον πληθυσμό της Μακεδονίας. Στόχος τους ήταν η πρόκληση σκληρών αντιποίνων από την Πύλη και κατά συνέπεια η διεθνοποίηση του μακεδονικού ζητήματος και η συνεπακόλουθη επέμβαση των Μ. Δυνάμεων. Το Μακεδονικό Ζήτημα εισέρχεται σε μια νέα φάση το 1904 με τη διεξαγωγή του Μακεδονικού Αγώνα, ενός αιματηρού ανταρτοπόλεμου που κλιμακώθηκε ανάμεσα στους δύο λαούς, διήρκεσε ως το 1908 και υπήρξε η απάντηση στην προηγηθείσα εξέγερση."Η αγωνία για το μέλλον της Μακεδονίας που φαινόταν όλο και περισσότερο ταυτισμένο με το μέλλον ολόκληρης της χώρας, ο συνδυασμός της βαλκανικής απειλής -αν όχι περικύκλωσης- και της απουσίας διεθνών ερεισμάτων ήταν επόμενο να οδηγήσει στη θυμική αυτή έκρηξη" με το μίσος σε πρώτο πλάνο. Παραδεκτή από το σύνολο των Ελλήνων ήταν πλέον η επιλογή της ένοπλης δραστηριοποίησης, η αναγωγή του Μακεδονικού Αγώνα και της ίδιας της λέξης «Μακεδονία» σε σύμβολα εθνικής εμβέλειας.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Λιακοπούλου Παναγιώτα
  • Liakopoulou Panagiota

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2819848

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Λιακοπούλου Παναγιώτα; Liakopoulou Panagiota. Mακεδονικό Zήτημα (1870-1908) και "κοινή γνώμη" κατά την εξέγερση του Ίλιντεν : τα παραδείγματα των εφημερίδων "Αθήναι" και "Νέον Άστυ". 2018. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819848