National and Kapodistrian University of Athens
Mακεδονικό Zήτημα (1870-1908) και "κοινή γνώμη" κατά την εξέγερση του Ίλιντεν : τα παραδείγματα των εφημερίδων "Αθήναι" και "Νέον Άστυ"
Abstract
dc:descriptionΗ ελληνοβουλγαρική εθνική αντιπαράθεση για τη Μακεδονία ξεκινά το 1870. Το έναυσμα για τον κυκεώνα των αλλεπάλληλων εθνικών ανταγωνισμών δίνει η εκκλησιαστική ανεξαρτησία των Βουλγάρων από το Πατριαρχείο το 1870, γεγονός καθοριστικής σημασίας για τη διαμόρφωση της εθνικής τους συνείδησης και την προώθηση των επεκτατικών τους στόχων στη Μακεδονία και η συνθήκη του Αγίου Στεφάνου το 1878. Ο αγώνας για τη Μακεδονία μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας διεξάγεται καταρχάς ως το 1893 στο πλαίσιο ενός πολιτισμικού "πολέμου", που λαμβάνει χώρα στον εκκλησιαστικό και εκπαιδευτικό τομέα. Η μακεδονική διαπάλη λαμβάνει διαφορετική μορφή το 1893, έτος ίδρυσης της βουλγαρικής αυτονομιστικής οργάνωσης, της Ε.Μ.Ε.Ο. (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση). Έκτοτε παρατηρείται μεταστροφή της επίσημης βουλγαρικής πολιτικής απέναντι στο μακεδονικό ζήτημα, η οποία εγκαινιάζει πλέον μια ενεργότερη επέμβαση στη Μακεδονία. Από τις αρχές του 1895 οι πρώτες βουλγαρικές αντάρτικες ομάδες αρχίζουν να εισορμούν από τη Βουλγαρία στο μακεδονικό χώρο, κάνοντας χρήση τρομοκρατικών μέσων έναντι του πληθυσμού, προκειμένου να τον προσεγγίσουν. Η κατάσταση για τον ελληνικό πληθυσμό επιδεινώνεται ύστερα από την ελληνική ήττα στον ελληνοτουρκικό πόλεμο το 1897. Ιδιαίτερα τα σλαβόφωνα χωριά είναι αυτά που δέχονται τα σοβαρότερα πλήγματα, πολλοί κάτοικοι αυτών ύστερα από δολοφονίες, καταναγκαστικές χρηματικές εισφορές αλλά και την απειλή του θανάτου προσχωρούν στη βουλγαρική πλευρά. Μέχρι το 1903 οι Βούλγαροι σημειώνουν μεγάλες επιτυχίες στο μακεδονικό χώρο. Τον Ιούλιο του έτους αυτού πραγματοποιείται η μη επιτυχής εξέγερση του Ίλιντεν, εξέγερση που επιβλήθηκε βιαίως σε σημαντικό τμήμα του γηγενή πληθυσμού από τους Βουλγάρους, καθώς επεδίωκαν να δώσουν την αίσθηση στην Ευρώπη ότι πρόκειται για ένα κίνημα με πλατιά ερείσματα στον πληθυσμό της Μακεδονίας. Στόχος τους ήταν η πρόκληση σκληρών αντιποίνων από την Πύλη και κατά συνέπεια η διεθνοποίηση του μακεδονικού ζητήματος και η συνεπακόλουθη επέμβαση των Μ. Δυνάμεων. Το Μακεδονικό Ζήτημα εισέρχεται σε μια νέα φάση το 1904 με τη διεξαγωγή του Μακεδονικού Αγώνα, ενός αιματηρού ανταρτοπόλεμου που κλιμακώθηκε ανάμεσα στους δύο λαούς, διήρκεσε ως το 1908 και υπήρξε η απάντηση στην προηγηθείσα εξέγερση."Η αγωνία για το μέλλον της Μακεδονίας που φαινόταν όλο και περισσότερο ταυτισμένο με το μέλλον ολόκληρης της χώρας, ο συνδυασμός της βαλκανικής απειλής -αν όχι περικύκλωσης- και της απουσίας διεθνών ερεισμάτων ήταν επόμενο να οδηγήσει στη θυμική αυτή έκρηξη" με το μίσος σε πρώτο πλάνο. Παραδεκτή από το σύνολο των Ελλήνων ήταν πλέον η επιλογή της ένοπλης δραστηριοποίησης, η αναγωγή του Μακεδονικού Αγώνα και της ίδιας της λέξης «Μακεδονία» σε σύμβολα εθνικής εμβέλειας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Λιακοπούλου Παναγιώτα
- Liakopoulou Panagiota
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2819848