National and Kapodistrian University of Athens
Φυσιολογικές αποκρίσεις βετεράνων κολυμβητών-τριών μετά από 100μ κολύμβησης μέγιστης έντασης
Abstract
dc:descriptionΑποκλείοντας τα αρνητικά φαινόμενα που προκαλεί η καθιστική ζωή, οι βετεράνοι αθλητές αποτελούν το καταλληλότερο δείγμα μελέτης της μεταβολής των φυσιολογικών παραμέτρων με την αύξηση της ηλικίας. Η αυξημένη συμμετοχή σε προγράμματα ψυχαγωγικής κολύμβησης για ενήλικες δημιουργεί την ανάγκη για το σχεδιασμό και την υλοποίηση κατάλληλων προπονητικών προγραμμάτων. Οι αλλαγές που συμβαίνουν στον οργανισμό λόγω της γήρανσης αφορούν τους φυσιολογικούς, κινητικούς και ψυχολογικούς παράγοντες που συνδέονται με την υγεία του ατόμου. Αρκετές μελέτες αναφέρουν τη μείωση του κολυμβητικού χρόνου επίδοσης με το πέρας της ηλικίας μέχρι και 1% ανά έτος (Rahe & Arthur 1974, 1975; Favaro & Lima, 2005) ενώ άλλοι υποστηρίζουν τη δυνατότητα διατήρησης αυτής μέχρι κάποια ηλικία μέσω της προπόνησης (Tanaka & Seals, 1997; Donato et al., 2003; Ferreira et al., 2015a,b, 2016; Espada et al., 2016). Ο σχεδιασμός του προγράμματος κολύμβησης ευεργετείται επίσης από τη γνώση της μέγιστης συγκέντρωσης γαλακτικού οξέος στο αίμα αφού μπορούν να υπολογιστούν τα όρια στα οποία μπορεί να φτάσει ένας βετεράνος κολυμβητής καθώς να αξιολογηθεί και η προσπάθειά του. Με το πέρας της ηλικίας η μέγιστη συγκέντρωση του γαλακτικού οξέος στο αίμα παρουσιάζει σταθερά αποτελέσματα για τις γυναίκες αλλά αμφιλεγόμενα για τους άνδρες ενώ οι τιμές τους είναι σημαντικά υψηλότερες από αυτές των γυναικών (Reaburn και Mackinnon, 1990; Benelli et al., 2007; Ferreira et al., 2015a). Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν ο προσδιορισμός της μέγιστης συγκέντρωσης γαλακτικού οξέος στο αίμα καθώς και του χρόνου επίδοσης σε βετεράνους κολυμβητές-τριες και η συσχέτισή τους με την ηλικία και το φύλο. Οι δοκιμαζόμενοι εκτέλεσαν μια δοκιμασία 100μ ελευθέρου είδους κολύμβησης με vii μέγιστη ένταση και προσδιορίστηκε ο συνολικός χρόνος επίδοσης, η καρδιακή συχνότητα και η συγκέντρωση γαλακτικού οξέος στο αίμα στο 3ο, 5ο και 10ο λεπτό μετά την προσπάθεια. Οι εξεταζόμενοι της έρευνας αποτελούταν από 33 γυναίκες και 41 άνδρες 30-59 ετών χωρισμένοι σε τρεις 10-ετής ηλικιακές κατηγορίες. Η πολυμεταβλητή ανάλυση MANOVA έδειξε σημαντική εξάρτηση των μεταβλητών από τις ανεξάρτητες, φύλο και ηλικιακή κατηγορία. Οι μεμονωμένες αναλύσεις έδειξαν διατήρηση της μέγιστης συγκέντρωσης γαλακτικού οξέος στο αίμα με την αύξηση της ηλικίας ενώ διαφορές μεταξύ των φύλων παρουσιάστηκαν για τις ηλικίες άνω των 40 ετών όπου οι άνδρες είχαν σημαντικά υψηλότερες τιμές από τις γυναίκες. Όσον αφορά το χρόνο επίδοσης μόνο οι άνδρες άνω των 40 ετών παρουσίασαν σημαντικά καλύτερους χρόνους από τις γυναίκες συγκριτικά με την κατηγορία 50-59 ετών των γυναικών. Με την αύξηση της ηλικίας τα αποτελέσματα δεν ήταν σημαντικά. Η μέγιστη καρδιακή συχνότητα δεν παρουσίασε σημαντικές διαφορές με την αύξηση της ηλικίας. Η σταθερότητα των εξαρτημένων μεταβλητών με την αύξηση της ηλικίας μπορεί να αποδοθεί στην προπόνηση που ακολουθούσαν οι ασκούμενοι (Ferreira et al., 2015a,b, 2016) αφού τα χρόνια κολυμβητικής εμπειρίας δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των κατηγοριών (4.2±3.2 έτη). Οι άνδρες παρουσίασαν υψηλότερες τιμές γαλακτικού πιθανότατα λόγω της μεγαλύτερης μυϊκής μάζας αφού ο γλυκολυτικός μεταβολισμός εξαρτάται από τη μυϊκή μάζα που συμμετέχει στην άσκηση (Benelli et al., 2007). Συμπερασματικά, οι φυσιολογικές αποκρίσεις και ο χρόνος επίδοσης είναι δυνατό να διατηρηθούν με το πέρας της ηλικίας σε βετεράνους κολυμβητές-τριες λαμβάνοντας υπόψη την προπόνηση που θα ακολουθήσει ο ασκούμενος.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Λαμπαδάρη Βασιλική
- Lampadari Vasiliki
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2837330