Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Άμεσες ορμονικές, μεταβολικές και φυσιολογικές αποκρίσεις από μία συνεδρία αερόβιας άσκησης με τεχνητό περιορισμό της αιματικής ροής των κάτω άκρων σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια

Abstract

dc:description

Εισαγωγή Ο περιορισμός της αιματικής ροής (ΠΑΡ) κατά την άσκηση είναι ένα είδος παρέμβασης κατά τα οποίο περιορίζεται με τεχνητό τρόπο (περίσφιξη) η αιματική ροή σε άκρο το οποίο ασκείται. Στόχος της τεχνικής περίσφιξης είναι να εφαρμοστεί πίεση τέτοια, ώστε να περιορίζεται κυρίως η αιματική ροή στη φλεβική κυκλοφορία και όχι η αρτηριακή ροή του αίματος προς την περιφέρεια. Ο ΠΑΡ έχει δειχθεί ότι μπορεί να αυξήσει ικανοποιητικά τη μυϊκή δύναμη και μάζα, όταν συνδυαστεί με άσκηση αντιστάσεων ακόμα και με πολύ χαμηλά φορτία αντίστασης. Επιπλέον, όταν συνδυαστεί με αερόβια άσκηση χαμηλής έντασης αυξάνει την αερόβια ικανότητα σε μεγαλύτερο βαθμό από την αντίστοιχη άσκηση χωρίς ΠΑΡ. Οι περισσότερες έρευνες που μελέτησαν τη συγκεκριμένη τεχνική είχαν ως δοκιμαζόμενους υγιείς ενήλικες. Παραμένει, λοιπόν, άγνωστο ποια θα ήταν τα ενδεχόμενα πλεονεκτήματα της εφαρμογής ΠΑΡ κατά την αερόβια άσκηση ασθενών με Χρόνια Καρδιακή Ανεπάρκεια (ΧΚΑ). Ωστόσο, προτού εφαρμοστεί αυτό το μοντέλο άσκησης στο συγκεκριμένο κλινικό πληθυσμό, είναι αναγκαίο να αξιολογηθεί η ασφάλεια αλλά και η εφαρμοσιμότητά του σε αυτούς τους ασθενείς. Σκοπός Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να μελετηθούν οι άμεσες αιμοδυναμικές, φυσιολογικές και μεταβολικές αποκρίσεις ασθενών με ΧΚΑ κατά τη διάρκεια και μετά από αερόβια άσκηση με ΠΑΡ των κάτω άκρων και να συγκριθούν με τις αντίστοιχες αποκρίσεις κατά την συμβατική άσκηση ίδιας διάρκειας και έντασης χωρίς τη χρήση ΠΑΡ. Μέθοδοι και όργανα μέτρησης. Εννέα ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια (NYHA I-II) συμμετείχαν στην παρούσα μελέτη. Τα κριτήρια αποκλεισμού συμμετοχής ήταν η ύπαρξη ιστορικού φλεβοθρόμβωσης, ο ζαχαρώδης διαβήτης τύπου Ι και η περιφερική αγγειακή νόσος. Η μελέτη ήταν διασταυρούμενου τύπου (cross over) και ο κάθε ασθενής στο πλαίσιο του ερευνητικού σχεδιασμού επισκέφθηκε το εργαστήριο δύο φορές. Η πειραματική συνθήκη παρέμβασης ήταν η άσκηση με ΠΑΡ σε κυκλοεργόμετρο και η συνθήκη ελέγχου ήταν η άσκηση χωρίς ΠΑΡ. Η διάρκεια της άσκησης ήταν είκοσι λεπτά και η έντασή της ορίστηκε στο 65% της VO2peak, ποσοστό επί της μέγιστης το οποίο προσεγγίζει τις εντάσεις άσκησης που χρησιμοποιούνται σε προγράμματα αποκατάστασης με συνεχή άσκηση μέτριας έντασης. Η VO2peak του κάθε ασθενή ήταν γνωστή από εργοσπιρομετρία που πραγματοποιήθηκε ακριβώς πριν τη συμμετοχή τους στην παρούσα μελέτη. Οι μεταβλητές που εξετάσθηκαν ήταν η μέση κατανάλωση οξυγόνου (VO2) κατά τη δοκιμασία, η κλίση τoυ VO2 κατά το πρώτο λεπτό της ανάκαμψης, η καρδιακή συχνότητα (ΚΣ) και η συστολική αρτηριακή πίεση (ΣΑΠ) στο 6ο, 12ο και 18ο λεπτό της άσκησης καθώς και η υποκειμενική αίσθηση της κόπωσης αλλά και της δύσπνοιας μέσω των κλιμάκων Borg. Επιπλέον, πριν και μετά την άσκηση αξιολογήθηκε η ενδοθηλιακή λειτουργία σε μη ασκούμενους μυς με τη μη επεμβατική μέθοδο της πλησίον του υπέρυθρου φωτός φασματοσκοπίαs (NIRS), έτσι ώστε να εξακριβωθεί αν η άσκηση είχε κάποια άμεση επίδραση στη συγκεκριμένη παράμετρο. Αποτελέσματα. Η μέση VO2 κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας ήταν μεγαλύτερη κατά την άσκηση με ΠΑΡ σε σύγκριση με τη συνθήκη ελέγχου (70,6 ± 9,8% vs 64 ± 10,1 %, p<0,01). Η ανάκαμψη της VO2 στο 1ο λεπτό μετά την άσκηση ήταν ταχύτερη στη συνθήκη ελέγχου (0,79 ± 0,23 vs 0,53 ± 0,11, p<0,01). Η καρδιακή συχνότητα ήταν υψηλότερη κατά την άσκηση με ΠΑΡ σε σύγκριση με τη συνθήκη ελέγχου και στα τρία χρονικά σημεία που μετρήθηκε (p<0,05-0,01). Τόσο η συστολική όσο και η διαστολική αρτηριακή πίεση δε διέφεραν μεταξύ των δύο συνθηκών άσκησης σε καμία χρονική στιγμή p>0,05). Οι ασθενείς σημείωσαν υψηλότερες τιμές κόπωσης και δύσπνοιας στην κλίμακα Borg κατά την άσκηση με ΠΑΡ (p<0,05-0,01). Η ενδοθηλιακή λειτουργία, όπως αξιολογήθηκε με την μέθοδο NIRS, δε φάνηκε να επηρεάζεται άμεσα σε καμία από τις δύο παρεμβάσεις (p>0,05). Συζήτηση. Η συγκεκριμένη μελέτη φαίνεται ότι είναι η πρώτη η οποία εξέτασε την εφαρμογή άσκησης με ΠΑΡ σε άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια, παρέχοντας πρωτότυπα στοιχεία για την ασφάλεια εφαρμογής της σε αυτόν τον κλινικό πληθυσμό. Επειδή το δείγμα ασθενών που χρησιμοποιήθηκε ήταν μικρό, είναι απαραίτητο να διεξαχθούν περαιτέρω μελέτες σχετικά με τις άμεσες και χρόνιες επιδράσεις αυτής της μεθόδου άσκησης σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Κοθωνίδης Ιωάννης
  • Kothonidis Ioannis

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2838800

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Κοθωνίδης Ιωάννης; Kothonidis Ioannis. Άμεσες ορμονικές, μεταβολικές και φυσιολογικές αποκρίσεις από μία συνεδρία αερόβιας άσκησης με τεχνητό περιορισμό της αιματικής ροής των κάτω άκρων σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια. 2019. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838800