National and Kapodistrian University of Athens
Αίτια Εισαγωγής Εγκύου και Λεχωίδος στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας: Συστηματική Ανασκόπηση
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Οι μαιευτικοί ασθενείς είναι γενικά νέοι και υγιείς. Παρά τις θεραπευτικές προόδους των τελευταίων δεκαετιών, η μητρική νοσηρότητα και θνησιμότητα εξακολουθούν να υφίστανται τόσο στις αναπτυσσόμενες όσο και στις ανεπτυγμένες χώρες. Αυτό μπορεί να οφείλεται στην ίδια την εγκυμοσύνη, την επιδείνωση μιας προϋπάρχουσας ασθένειας ή σε ιατρική επιπλοκή. Σκοπός αυτής της ανασκόπησης ήταν η αναζήτηση των συχνότερων αιτιών εισαγωγής μαιευτικών ασθενών στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Μεθοδολογία: Διενεργήθηκε εκτενής βιβλιογραφική αναζήτηση σε βάσεις δεδομένων όπως το MEDLINE, το Pubmed, το EMBASE και το CINAHL καθώς και σε εξειδικευμένα ιατρικά και νοσηλευτικά περιοδικά με χρονολογικό πλαίσιο από το 2007 έως το 2017. Συμπεριλήφθηκαν μελέτες που ήταν γραμμένες στην αγγλική γλώσσα και στις οποίες αναφέρονταν δεδομένα για γυναίκες που έχουν εισαχθεί σε ΜΕΘ είτε κατά τη διάρκεια της κύησης είτε έως και 6 εβδομάδες μετά τον τοκετό. Τα κριτήρια εξαίρεσης ήταν μελέτες που δεν ήταν γραμμένες στην αγγλική γλώσσα, μελέτες που ήταν παλαιότερες του χρονικού διαστήματος που τέθηκε, μελέτες που αφορούσαν εισαγωγή στη μαιευτική ΜΕΘ για μη μαιευτικό αίτιο και τέλος μελέτες περίπτωσης λόγω των μεμονωμένων περιστατικών που περιέγραφαν. Αποτελέσματα: Τα συνηθέστερα αίτια για την εισαγωγή ήταν οι υπερτασικές διαταραχές, η μαζική μαιευτική αιμορραγία και η σήψη. Άλλα αίτια εισαγωγής ήταν η πνευμονική εμβολή, οι καρδιοπάθειες (συγγενείς και επίκτητες), η σοβαρή αναιμία, η εμβολή από αμνιακό υγρό κ.ά. Η δυσκολία στη διαχείριση του μαιευτικού ασθενούς έγκειται στην ταυτόχρονη ύπαρξη του εμβρύου καθώς και στη συνεχώς μεταβαλλόμενη φυσιολογία της μητέρας. Για το λόγο αυτό, η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση απαιτεί το συντονισμό πολλών ειδικοτήτων του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού αλλά και την ύπαρξη μιας κατάλληλα εξοπλισμένης Μονάδας Εντατικής Θεραπείας που θα παράσχει τη μέγιστη δυνατή φροντίδα στην έγκυο-λεχωίδα (ως και 6 εβδομάδες μετά τον τοκετό) που βρίσκεται σε κρίσιμη για τη ζωή της κατάσταση. Συμπεράσματα: Οι εισαγωγές των εγκύων σε σχέση με τις γυναίκες μετά τον τοκετό ήταν λιγότερο συχνές. Ο αριθμός εισαγωγών ήταν παρόμοιος τόσο στις αναπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες ωστόσο, το ποσοστό μητρικής θνησιμότητας παραμένει υψηλότερο στις υπό ανάπτυξη χώρες, υποδεικνύοντας την ανάγκη συνεχόμενης βελτίωσης των παρεχόμενων υπηρεσιών. Η κατάλληλη προγεννητική φροντίδα είναι σημαντική για την πρόληψη των μαιευτικών επιπλοκών. Ωστόσο, απαιτούνται περισσότερες μελέτες προκειμένου να προσδιοριστεί ο αντίκτυπος της εισαγωγής στη ΜΕΘ για τις εγκύους και τις γυναίκες μετά τον τοκετό καθώς και για τη βελτίωση των στρατηγικών διαχείρισης αυτών των ασθενών προκειμένου να μειωθούν σημαντικά και τα ποσοστά μητρικής νοσηρότητας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Αργυρίου Άννα-Μαρία
- Argyriou Anna-Maria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2855529