National and Kapodistrian University of Athens
Η ένσταση της εναλλακτικής νόμιμης συμπεριφοράς στην ελληνική νομολογία.
Abstract
dc:descriptionΗ προβληματική της νόμιμης εναλλακτικής συμπεριφοράς αποτελεί ένα νομικό φαινόμενο το οποίο δεν έχει απασχολήσει σε μεγάλο βαθμό την ελληνική νομολογία και θεωρία παρά μόνο μέσω των θεωριών για τον αιτιώδη σύνδεσμο. Η εναλλακτική νόμιμη συμπεριφορά μαζί με την υποθετική αιτιότητα αποτελούν τις δύο εκφάνσεις της εναλλακτικής αιτιότητας, η οποία περιλαμβάνει περιπτώσεις στις οποίες δεν μπορεί να προσδιορισθεί με βεβαιότητα η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ παράνομης και υπαίτιας πράξης με την επελθούσα ζημία. Οι περιπτώσεις της νόμιμης εναλλακτικής συμπεριφοράς είναι περιπτώσεις παράνομων πράξεων οι οποίες έχουν επιφέρει ένα συγκεκριμένο ζημιογόνο αποτέλεσμα, το οποίο ωστόσο θα είχε επέλθει ακόμα και αν ο δράστης είχε συμπεριφερθεί νόμιμα. Επομένως, το παράνομο της πράξης δεν αποτέλεσε κατά την θεωρία του ισοδυνάμου των όρων αναγκαίο όρο για την επέλευση της ζημίας η οποία ήταν αναπόφευκτη. Οι περιπτώσεις της νόμιμης εναλλακτικής συμπεριφοράς με κριτήριο την εναπομένουσα αιτιότητα διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες: α) παράνομη συμπεριφορά ζημιώσαντος ή ζημιωθέντος, β) παράνομη συμπεριφορά τρίτου γνωστού προσώπου και γ) επίδραση ουδέτερων παραγόντων. Οι δύο πρώτες κατηγορίες έχουν ρυθμιστεί ρητά από τον Αστικό Κώδικα (άρθ. 300 ΑΚ & 926 εδ. β’ ΑΚ αντίστοιχα). Αντιθέτως, δεν υπάρχει νομοθετική ρύθμιση για την τρίτη περίπτωση. Η αδυναμία διαπίστωσης με βεβαιότητα της ύπαρξης ή μη του αιτιώδους συνδέσμου στις περιπτώσεις συμβολής τυχαίων και απρόβλεπτων γεγονότων, διότι είναι αδύνατο να προεξοφληθεί ότι το ίδιο ζημιογόνο αποτέλεσμα θα είχε επέλθει αν είχε ενεργήσει σύννομα ο δράστης, οδήγησε στην διατύπωση διάφορων θεωριών οι οποίες επιχειρούν να επιλύσουν το ζήτημα της αιτιακής απροσδιοριστίας είτε σε επίπεδο απόδειξης είτε στην ουσία του. Ορθότερο είναι να γίνει δεκτό ότι στις περιπτώσεις της συμβολής ουδέτερων παραγόντων υφίσταται κενό νόμου το οποίο μπορεί να πληρωθεί με την αναλογική εφαρμογή της διάταξης ΑΚ 300 κατά την οποία θα γίνει κατανομή της ζημίας μεταξύ ζημιώσαντος και ζημιωθέντος, αποκλίνοντας από την αρχή «όλα ή τίποτε».
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Χρυσοβιτσιώτη Μαρία
- Chrysovitsioti Maria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2860360