National and Kapodistrian University of Athens
Εκφάνσεις του δικαιώματος στην αξιοπρέπεια και στην ιδιωτική ζωή, κατά την εξέταση συναφών με το σεξουαλικό προσανατολισμό αιτημάτων ασύλου.
Abstract
dc:descriptionΚάθε χρόνο, περίπου 10.000 άτομα διαφεύγουν από τα κράτη καταγωγής τους, λόγω των διώξεων που υφίστανται εξαιτίας του σεξουαλικού τους προσανατολισμού ή/ και της ταυτότητας φύλου, και φτάνουν στην Ευρώπη, ζητώντας άσυλο, με βασικό αίτημα το δικαίωμά τους σε μία ζωή με αξιοπρέπεια, χωρίς διακρίσεις, όπου η ιδιωτικότητά τους θα αναγνωρίζεται ως θεμελιώδες δικαίωμά και θα προστατεύεται. Διαπιστώνεται ωστόσο, πως παρότι αντικείμενο και σκοπός της Σύμβασης της Γενεύης είναι η αποκατάσταση των παραπάνω παραβιάσεων οι διαδικασίες εξέτασης, και τα κριτήρια χορήγησης διεθνούς προστασίας συχνά γεννούν ζητήματα προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων και αδυνατούν να εξασφαλίζουν στους LGBTI αιτούντες ένα επαρκές επίπεδο προστασίας, όπως αυτό ορίζεται από το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στόχος της παρούσας είναι ακριβώς η διερεύνηση της συμβατότητας του διεθνούς προσφυγικού και ευρωπαϊκού δικαίου διεθνούς προστασίας, όπως αυτό ερμηνεύεται από τα διεθνή δικαιοδοτικά όργανα με τα θεμελιώδη δικαιώματα. Προκειμένου να αναλυθεί το παραπάνω ζήτημα η εργασία διαρθρώνεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο (κεφάλαιο 2) ορίζονται τα βασικά μεθοδολογικά εργαλεία της έρευνας, απαραίτητα για την πορεία της. Αρχικά, διερευνάται η σχέση του προσφυγικού δικαίου, με το δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εφόσον αυτή θεμελιωθεί η φύση του δικαιώματος στο άσυλο, ήτοι αν αυτό συνιστά άμεσο, ατομικό δικαίωμα ή η χορήγηση διεθνούς προστασίας είναι απόρροια κρατικής κυριαρχίας. Στη συνέχεια ορίζεται το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τη διαδικασία και την κατ’ ουσίαν εξέταση των αιτημάτων ασύλου λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ενώ τέλος, γίνεται μία απόπειρα προσέγγισης και (περι)ορισμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην αξιοπρέπεια και στην ιδιωτική ζωή, μέσω της θεωρίας και της νομολογίας των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων. Στο δεύτερο (κεφάλαιο 3), το οποίο επιχειρεί να απαντήσει στο κεντρικό ερώτημα, καταγράφονται τα προβλήματα που ανακύπτουν κατά την εξέταση αιτημάτων ασύλου που σχετίζονται με το σεξουαλικό προσανατολισμό, και εγείρουν ζητήματα παραβίασης της αξιοπρέπειας και της ιδιωτικής ζωής, ενώ διερευνάται η επάρκεια του διεθνούς και ευρωπαϊκού νομοθετικού πλαισίου, με ιδιαίτερη βαρύτητα στην ερμηνευτική λειτουργία του ΔΕΕ, ως προς την παροχή ικανοποιητικού επιπέδου προστασίας. Αρχικά εξετάζονται ζητήματα σχετικά με την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του αιτούντος, ήτοι το ζήτημα υποβολής ερωτήσεων σχετικών με τις σεξουαλικές πρακτικές, η κρίση των αρχών παραλαβής επί τη βάσει στερεοτυπικών αντιλήψεων, τα αποδεκτά προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα και η εν γένει δυνατότητα απόδειξης του SO, καθώς και η εκ των υστέρων μετά το αρχικό αίτημα, αποκάλυψη του σεξουαλικού προσανατολισμού. Στη συνέχεια εξετάζεται το ζήτημα της ποινικοποίησης της ομοφυλοφιλίας στα κράτη καταγωγής ως επαρκή ή μη προϋπόθεση για τη θεμελίωση της δίωξης και της απαίτησης των αρχών παραλαβής για επιστροφή στο κράτος καταγωγής και απόκρυψη του σεξουαλικού προσανατολισμού προς αποφυγή της δίωξης. Τέλος, γίνεται μία συνολική αποτίμηση και εξάγεται το συμπέρασμα ότι, δεδομένης της απουσίας ειδικών διατάξεων, παρά τις σταδιακές νομολογιακές μετατοπίσεις, το επίπεδο προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων των LGBTI αιτούντων άσυλο, δεν είναι ικανοποιητικό, και το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο, όπως ερμηνεύεται αφήνει περιθώρια παραβίασης της αξιοπρέπειας και της ιδιωτικής ζωή τους.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ζησάκου Σοφία
- Zisakou Sofia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2862916