National and Kapodistrian University of Athens
Ενσυναίσθηση και ρύθμιση συναισθήματος σε παιδιά ηλικίας 9-17 ετών με Διαταραχή Διαγωγής σε σχέση με το ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό
Abstract
dc:descriptionΣτην παρούσα εργασία παρουσιάζεται η επιδημιολογία της Διαταραχής Διαγωγής (ΔΔ), η κλινική εικόνα και τα διαγνωστικά της κριτήρια, η αιτιολογία καθώς επίσης και το πώς η ύπαρξη της διαταραχής επηρεάζει την αναπτυξιακή πορεία του ατόμου. Στην έρευνα συμμετείχαν 121 παιδιά και έφηβοι από την Ελλάδα, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής έρευνας FemNAT-CD. Το δείγμα που αναλύθηκε περιλαμβάνει 55 παιδιά και έφηβους με ΔΔ και 66 μάρτυρες εκ των οποίων τα 79 είναι κορίτσια και τα 42 αγόρια. Η μικρότερη ηλικία συμμετέχοντος ήταν τα 9 έτη, η μεγαλύτερη τα 17 έτη, ο μέσος όρος ήταν 13.43 έτη και η τυπική απόκλιση 2.63. Τα ερωτηματολόγια ήταν αυτοσυμπληρούμενα και αφορούσαν τη μέτρηση της ενσυναίσθησης και της ρύθμισης του συναισθήματος. Εξαίρεση αποτελούσε το ερωτηματολόγιο των ιατρικών και δημογραφικών δεδομένων από το οποίο αντλούνταν οι πληροφορίες για την ύπαρξη ή μη ύπαρξη ψυχιατρικού οικογενειακού ιστορικού το οποίο συμπληρώθηκε από τους γονείς-φροντιστές, Η έρευνα αφορά το ερώτημα εάν στο Ελληνικό δείγμα επηρεάζεται η ικανότητα ρύθμισης συναισθήματος και ο δείκτης της ενσυναίσθησης σε σχέση με το φύλο (αγόρι-κορίτσι), τη διαγνωστική ομάδα (μάρτυρες-ασθενείς) και την ύπαρξη ή μη ύπαρξη ψυχιατρικού οικογενειακού ιστορικού σε πρώτου βαθμού συγγενείς τους. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων κατέδειξε ότι η ενσυναίσθηση στις συνολικές βαθμολογίες από τις απαντήσεις που δόθηκαν ανά διαγνωστική ομάδα, διαφέρει στατιστικά σημαντικά μεταξύ ομάδας μαρτύρων και ομάδας με ΔΔ καθώς η ομάδα των μαρτύρων σημειώνεται να έχει υψηλότερο δείκτη ενσυναίσθησης από την ομάδα με ΔΔ. Στις συνολικές βαθμολογίες από τις απαντήσεις που δόθηκαν ανά φύλο σημειώνεται να διαφέρει στατιστικά σημαντικά μεταξύ αγοριών και κοριτσιών, καθώς τα κορίτσια σημειώνεται να έχουν υψηλότερο δείκτη ενσυναίσθησης από τα αγόρια. Τέλος, η ενσυναίσθηση, σημειώνεται να διαφέρει στατιστικά σημαντικά στην ενότητα ερωτήσεων «Personal distress» μεταξύ των συμμετεχόντων που δήλωσαν πως δεν έχουν ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με τη χρήση αλκοόλ/ουσιών και εκείνων που δήλωσαν πως έχουν σχετικό ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό. Στην εν λόγω ενότητα, οι μη έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με τη χρήση αλκοόλ/ουσιών δείχνουν να έχουν υψηλότερο δείκτη ενσυναίσθησης από τους έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με τη χρήση αλκοόλ/ουσιών. Όσον αφορά την ικανότητα ρύθμισης συναισθήματος, δεν βρέθηκε να διαφέρει στατιστικά σημαντικά ανά φύλο και ανά διαγνωστική ομάδα. Σημειώνεται όμως να διαφέρει στατιστικά σημαντικά μεταξύ των συμμετεχόντων που δήλωσαν πως δεν έχουν ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με το άγχος και εκείνων που δήλωσαν πως έχουν σχετικό ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό. Οι μη έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με το άγχος σημειώνεται να έχουν καλύτερη ικανότητα ρύθμισης συναισθήματος από τους έχοντες ψυχιατρικό οικογενειακό ιστορικό σε σχέση με το άγχος.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Στεργίου Ειρήνη
- Stergiou Eirini
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2864249