Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Η αποτελεσματικότητα της εντερικής σίτισης σε ασθενείς της ΜΕΘ

Abstract

dc:description

Εισαγωγή: Η εντερική σίτιση (EN) συνιστάται ως η προτιμώμενη οδός για την έγκαιρη διατροφική θεραπεία σε βαρέως πάσχοντες ενήλικους ασθενείς σε σχέση με την παρεντερική σίτιση (ΠΣ). Κατά τα τελευταία χρόνια, δίνεται ολοένα και μεγαλύτερη έμφαση στην πρώιμη διατροφική θεραπεία σε όλους τους ασθενείς με κρίσιμη νόσο. Σκοπός: Στόχος αυτής της συστηματικής ανασκόπησης ήταν να διερευνηθεί η αποτελεσματικότητα της πρώιμης εντερικής σίτισης (ΠΕΣ) έναντι της παρεντερικής (ΠΣ) ως προς την έκβαση των ασθενών σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση στην ελληνική και αγγλική γλώσσα, σχετικών με το θέμα, αναρτημένων μελετών για τα έτη 2000-2018. Οι μελέτες ανακτήθηκαν στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, Google scholar, Pubmed, Cohrane Library, Cinahl. Ανακτήθηκαν 584 μελέτες, από τις οποίες τελικά οι 8, εντάχθηκαν στην συστηματική ανασκόπηση. Αποτελέσματα: Από τις 8 μελέτες που ανακτήθηκαν δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την θνησιμότητα των ασθενών μεταξύ πρώιμης εντερικής σίτισης (ΠΕΣ) και παρεντερικής σίτισης (ΠΣ). Αντίθετα η διάρκεια παραμονής (LOS, length of stay) στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) ήταν μικρότερη στην ομάδα της πρώιμης εντερικής σίτισης σε σύγκριση με την ομάδα της παρεντερικής σίτισης σε δύο έρευνες (p=0,007 και p=0,08 αντίστοιχα). Σε άλλη μελέτη οι λοιμώδεις επιπλοκές ήταν συχνότερες στην ομάδα της παρεντερικής σίτισης (p=0,009). Στατιστικά σημαντικές διαφορές υπήρξαν σε επιπλοκές, όπως ο αυξημένος κίνδυνος Ventilator-associated pneumonia (VAP Risk) στις 28 ημέρες παρουσίασε η ομάδα της πρώιμης εντερική σίτισης (p=0,04) σε μία από τις έρευνες. Στην ομάδα της πρώιμης εντερικής σίτισης ο έμετος ήταν συχνότερος σε τρεις έρευνες (p<0,001, p<0,001 και p=0,006 αντίστοιχα), η υπογλυκαιμία σε δύο έρευνες (p=0,006) ήταν πιο συχνή όπως και η διάρροια (p=0,009). Η ισχαιμία εντέρου (p=0,007) και οξεία ψευδο-απόφραξη παχέως εντέρου (p=0,04) ήταν επίσης συχνότερες στην ομάδα της πρώιμης εντερικής σίτισης σε άλλη έρευνα. Αντίθετα στην ομάδα της παρεντερικής σίτισης συχνότερη ήταν η υπεργλυκαιμία (p<0,001) σε μία έρευνα. Συμπέρασμα: Δεν υπήρξε διαφορά στη θνησιμότητα μεταξύ των δύο οδών διατροφής. Ωστόσο η πρώιμη εντερική σίτιση συνδέθηκε με μείωση της διάρκειας παραμονής στη ΜΕΘ και με μικρή μείωση των λοιμωδών επιπλοκών σε σύγκριση με την παρεντερική σίτιση. Η χρήση της πρώιμης εντερικής σίτισης οδήγησε σε επεισόδια εμέτου, διάρροιας και υπογλυκαιμίας, ενώ η παρεντερική σίτιση συνδέθηκε με αυξημένη συχνότητα υπεργλυκαιμίας. Αν και βιβλιογραφικά υπάρχει μικρή επάρκεια καλά σχεδιασμένων μελετών που να συγκρίνουν την πρώιμη εντερική σίτιση με την παρεντερική σίτιση, η χρήση της πρώιμης εντερικής σίτισης αποτελεί πρότυπη επιλογή για την διατροφική υποστήριξη βαρέως πασχόντων ασθενών.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Παντελάκη Αριστέα
  • Pandelaki Aristea

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2867227

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Παντελάκη Αριστέα; Pandelaki Aristea. Η αποτελεσματικότητα της εντερικής σίτισης σε ασθενείς της ΜΕΘ. 2019. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2867227