Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ, ΜΕΛΕΤΗ ΚΑΙ ΚΛΙΝΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΗ ΚΩΔΙΚΩΝ ΜΟΡΙΩΝ RNA(ncRNAs) ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΓΟΝΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΚΡΕΪΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ

Abstract

dc:description

Η οξεία λεμφοβλαστική αναιμία οφείλεται σε πολλαπλές μεταλλαγές οι οποίες συμβαίνουν στο προγονικό λεμφικό κύτταρο. Αρχικά, έγινε πλήρης περιγραφή του ρόλου της αιμοποίησης και του σπουδαίου ρόλου που διαδραματίζει ο μυελός των οστών καθώς και των τεχνικών λήψης του για τη διάγνωση της ΟΛΛ. Στην συνέχεια, έγινε αναφορά στην οντότητα του καρκίνου, στο σύστημα ταξινόμησης των όγκων κατά ΤΝΜ και στους πιο σημαντικούς καρκινικούς δείκτες που εμφανίζονται σε βιολογικά υγρά του σώματος και αποτελούν προϊόντα των ογκογονιδίων. Μερικοί δείκτες είναι οι εξής: p53, BRCA1,BRCA2,APC,RB1. Επειτα αναλύθηκαν τα ογκογονίδια και τα ογκοκατασταλτικά, η μετατροπή των πρωτοογκογονιδίων σε ογκογονίδια καθώς και οι λειτουργίες τους και τα προϊόντα των ογκοκατασταλτικών γονιδίων. \Μολονότι, δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στα miRNAs που εμφανίζονται στον καρκίνο, καθώς και σε πρόσφατες μελέτες στις οποίες έχουν ανακαλυφθεί νέα miRNAs. Τα miRNAs είναι μικρά(18-24 νουκλεοτίδια) μονόκλωνα μη κωδικά μόρια RNA, τα οποία μεταγράφονται από τις RNA πολυμεράσες ΙΙ και ΙΙΙ και εκφράζονται είτε σε Β είτε σε Τ λεμφοκύτταρα. Τα miRNAs παρουσιάζουν διττό ρόλο, εκφράζονται ως ογκογονίδια και ως ογκοκατασταλτικά αλλά ρυθμίζουν και μεταβολικές διεργασίες όπως ο έλεγχος του πολλαπλασιασμού, διαφοροποίησης, επιβίωσης και ρύθμισης της απόπτωσης των κυττάρων. Ένα παράδειγμα mirRNA που συμπεριφέρεται ως ογκογονίδιο και εκφράζεται ιδιαίτερα στην παιδική ΟΛΛ είναι το mir-155 και ως ογκοκατασταλτικό το miR-15a. Ωστόσο τα miRNAs λειτουργούν και ως θεραπευτική επιλογή για την αντιμετώπιση της ΟΛΛ. Η υπερέκφραση ή αναστολή της έκφρασής των miRNA, ρυθμίζει την ανθεκτικότητα του οργανισμού στην εκάστοτε θεραπευτική αγωγή. Στην συνέχεια έγινε περιγραφή των σημείων και συμπτωμάτων της οξείας λεμφοβλαστικής αναιμίας, των τρόπων διάγνωσης της, καθώς και των θεραπευτικών επιλογών που υπάρχουν μέχρι και σήμερα. Η θεραπεία της ΟΛΛ διακρίνεται σε τρεις φάσεις: Ύφεση, Σταθεροποίηση και Συντήρηση της ΟΛΛ. Η μεταμόσχευση μυελού των οστών ή αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων αποτελεί την τελευταία θεραπευτική επιλογή για την αντιμετώπιση της παιδικής λευχαιμίας. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της θεραπείας αλλά και στο τέλος της υπάρχει πάντα η πιθανότητα υποτροπής γιατί ορισμένα λευχαιμικά κύτταρα δεν έχουν εξαλειφθεί πλήρως. Η συγκεκριμένη κατάσταση ονομάζεται ελάχιστη υπολειπόμενη νόσος(MRD) και ανιχνεύεται με συγκεκριμένες τεχνικές, βασισμένες σε μόρια DNA, RNA και πρωτεΐνες. Οι πιο διαδεδομένες τεχνικές είναι η κυτταρομετρία ροής και η μέθοδος FISH. Στην παρούσα μελέτη που εκπονήθηκε έγινε παρουσίαση και ανάλυση της έκφρασης των μη κωδικών γονιδίων, miRNAs που εμφανίζονται στην παιδική λευχαιμία και συγκεκριμένα στην οξεία λεμφοβλαστική αναιμία που εμφανίζεται σε μεγαλύτερο βαθμό στην παιδική ηλικία. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε σε δείγματα μυελού των οστών, τα οποία συλλέχθηκαν από το ιατρικό προσωπικό των Ογκολογικών Τμημάτων του Παιδιατρικού Νοσοκομείου Αγλαΐα Κυριακού. Οι διαδικασίες που πραγματοποιήθηκαν για την επεξεργασία των δειγμάτων ήταν οι εξής: Απομόνωση ολικού RNA και Φωτομέτρηση, Ηλεκτροφόρηση RNA σε πήκτωμα αγαρόζης 2%w/v, Αλυσιδωτή Αντίδραση Αντίστροφης Μεταγραφής για τη δημιουργία cDNAs, Αλυσιδωτή Αντίδραση Πολυμεράσης και Ηλεκτροφόρηση DNA σε πήκτωμα αγαρόζης 3% w/v. Ως ενδογενής μάρτυρας χρησιμοποιήθηκε το γονίδιο αναφοράς RNU48 το οποίο εκφράζεται τόσο στα δείγματα ασθενών, όσο και στα δείγματα μαρτύρων με τελικό προϊόν 105bp. Στην συνέχεια, πραγματοποιήθηκε ποσοτικός προσδιορισμός της έκφρασης των γονιδίων RNU48, miR-143 και miR-145 σε δείγματα μυελού των οστών με παιδική ΟΛΛ, μέσω της ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης Real Time PCR όπου έλαβε χώρα στη Ερευνητική Μονάδα V του Τομέα Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας. Στην συνέχεια κατασκευάστηκαν καμπύλες ενίσχυσης των γονιδίων miR-143, miR-145 και μελετήθηκε η έκφραση τους σε σχέση με το γονίδιο αναφοράς RNU48. Επιπλέον, κατασκευάστηκαν και καμπύλες τήξης για την ανίχνευση μη ειδικών προϊόντων ή διμερή εκκινητών, τα οποία έχουν διαφορετική θερμοκρασία τήξης (Τm) σε σχέση με τα ειδικά προϊόντα. Τέλος, πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση της έκφρασης των γονιδίων miR-143 και miR-145 σε δείγματα μυελού των οστών, 10 ασθενών με παιδική ΟΛΛ και 4 υγιών μαρτύρων, την ημέρα διάγνωσης και την 33η ημέρα θεραπείας και έγινε σύγκριση των αποτελεσμάτων. Αρχικά πραγματοποιήθηκε περιγραφική στατιστική και παρατηρήθηκαν χαμηλότερα επίπεδα έκφρασης των γονιδίων miR-143 και miR-145 στα δείγματα ασθενών κατά τη φάση της διάγνωσης σε σχέση με των υγιών μαρτύρων. Ωστόσο, την 33η ημέρα θεραπείας στα δείγματα των 10 ασθενών, παρατηρήθηκε αύξηση των επιπέδων έκφρασης των ίδιων γονιδίων, σε σχέση με τη φάση διάγνωσης, όπου και επιβεβαιώθηκε από βιβλιογραφικές αναφορές. Στην συνέχεια, μελετήθηκε η έκφραση των ίδιων γονιδίων ως προς τον αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων όπου ήταν αυξημένη η έκφραση και των δύο γονιδίων σε ασθενείς με WBC>50.000κύτταρα/μl, τον απόλυτο αριθμό των βλαστών την 8η ημέρα, όπου η έκφραση των δύο γονιδίων ήταν αυξημένη σε ασθενείς με αριθμό βλαστών≥1000κύτταρα/μl την ανταπόκριση των ασθενών με ΟΛΛ την 15η ημέρα θεραπείας, όπου Τα επίπεδα έκφρασης των miR-143 και miR-145 ήταν αυξημένα στην Μ1 κατηγορία και μειωμένα στις κατηγορίες Μ2-Μ3. Οσο αφορά την ομάδα κινδύνου, παρατηρήθηκε αυξημένη έκφραση του miR-143 σε ασθενείς υψηλού κινδύνου και χαμηλότερη σε χαμηλού και ενδιάμεσου κινδύνου. Για το γονίδιο miR-145 παρατηρήθηκε αυξημένη έκφραση σε ασθενείς χαμηλού και ενδιάμεσου κινδύνου και χαμηλότερη στους ασθενείς υψηλού κινδύνου και στον ανοσοφαινότυπο, η έκφραση του miR-143 στους ασθενείς με Τ-ΟΛΛ ήταν αυξημένη σε σχέση με των ασθενών με Β-ΟΛΛ και και η έκφραση του miR-145 ήταν ομοίως αυξημένη σε ασθενείς με Τ-ΟΛΛ και μειωμένη σε ασθενείς με Β-ΟΛΛ. Βέβαια, τα αποτελέσματα που προέκυψαν δεν έχουν στατιστική ισχύ και απαιτείται η μελέτη του ρόλου των γονιδίων miR-143 και miR-145 σε μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων, ασθενών και μαρτύρων. Αυτό που προκύπτει, είναι ότι τα miR-143 και miR-145 λειτουργούν περισσότερο ως ογκοκατασταλτικά γονίδια, σύμφωνα με μελέτες σε άλλους τύπους καρκίνου(Ca μαστού,Ca παχέος εντέρου).

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Μητροπούλου Παναγιώτα
  • Mitropoulou Panagiota

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2873357

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Μητροπούλου Παναγιώτα; Mitropoulou Panagiota. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ, ΜΕΛΕΤΗ ΚΑΙ ΚΛΙΝΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΗ ΚΩΔΙΚΩΝ ΜΟΡΙΩΝ RNA(ncRNAs) ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΓΟΝΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΚΡΕΪΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ. 2019. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2873357