Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Ηλεκτροκοχλιογραφία στην κλινική πράξη. Μελέτη ανασκόπησης.

Abstract

dc:description

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η ηλεκτροκοχλιογραφία είναι μια αντικειμενική ηλεκτροφυσιολογική εξέταση καταγραφής των δυναμικών του κοχλία και του ακουστικού νεύρου και πιο συγκεκριμένα των αθροιστικών δυναμικών (SP),των δυναμικών ενεργείας (AP) και των κοχλιακών μικροφωνικών (CM). Δύναται να εκτελεστεί με διατυμπανική ή εξωτυμπανική τεχνική. Οι κυριότερες σύγχρονες κλινικές εφαρμογές της αποτελούν η διάγνωση και παρακολούθηση του ενδολεμφικού ύδρωπα στη νόσο Meniere και η συμμετοχή της στη διάγνωση της ακουστικής νευροπάθειας. Χρήσιμες είναι και οι πληροφορίες της διεγχειρητικής ηλεκτροκοχλιογραφίας, όπως και η ενδοκοχλιακή καταγραφή κατά την τοποθέτηση του ηλεκτροδίου του κοχλιακού εμφυτεύματος. Η αναζήτηση της καλύτερης μεθόδου καταγραφής και υπολογισμού των κυμάτων αποτελεί σημείο διένεξης ανάμεσα στα διάφορα νευροωτολογικά κέντρα. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Η εργασία αυτή αποτελεί μια αναδρομική μελέτη της σύγχρονης αγγλικής βιβλιογραφίας, με στόχο την παρουσίαση των πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων των τεχνικών καταγραφής ανάμεσα στην εξωτυμπανική και διατυμπανική μέθοδο. Παράλληλα, επιχειρείται προσπάθεια σύγκρισης της αποτελεσματικότητας μεταξύ του χορηγούμενου ερεθίσματος click και toneburst, αλλά και της ευαισθησίας της μέτρησης του λόγου αθροιστικών προς δυναμικών ενεργείας (SP/AP) και της περιοχικής αναλογίας (area ratio). Τέλος, παρουσιάζονται νεότερες κλινικές εφαρμογές, καθώς και παράμετροι διεγχειρητικής και της σχετικά πρόσφατης ενδοκοχλιακής καταγραφής. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρόλο που η χρησιμοποίηση των ηλεκτροδίων εξωτυμπανικής καταγραφής θεωρείται ασφαλέστερη και πιο ελκυστική μέθοδος με ασήμαντη δυσφορία του ασθενούς, η διατυμπανική μέθοδος παράγει αναντίρρητα πιο εύρωστα και με μεγαλύτερη ευκρίνεια κύματα, κατά μέσο όρο δεκαπλάσια σε πλάτος. H συχνότερη καταγραφή του ενδολεμφικού ύδρωπα επιχειρείται με click ερέθισμα και μέσω προσδιορισμού του λόγου SP/AP. Αύξηση της αναλογίας αυτής άνω του 0,3-0,5 ανάλογα με το κέντρο και το είδος ηλεκτροδίου θεωρείται παθολογική, με μεγάλη διακύμανση της ευασθησίας μεταξύ 40% και 80%. Η υιοθέτηση της διατυμπανικής μεθόδου με χορηγούμενο ερέθισμα toneburst σε συγκεκριμένες συχνότητες φαίνεται να αυξάνει τόσο την ευαισθησία όσο και ειδικότητα της μεθόδου κατά μέσο όρο σε επίπεδα 85% και 80% αντίστοιχα. Επιπροσθέτως, μια παράταση του λανθάνοντος χρόνου του κύματος των δυναμικών ενεργείας μετά από χορήγηση rarefaction και condensation clicks (σε ποσοστό 62%) αποτελεί ένα ακόμα υποβοηθητικό στοιχείο στη διαγνωστική δοκιμασία της νόσου Meniere. Παράλληλα, σε πρόσφατες ερευνητικές εργασίες φάνηκε πως ο υπολογισμός του εμβαδού της περιοχής που οριοθετείται από τα κύματα SP και AP (area under the curve – AUC) αυξάνει στατιστικώς σημαντικά την ευαισθησία και ειδικότητα της ηλεκτροκοχλιογραφίας σε επίπεδα 90% και 85% αντίστοιχα, αν και αυτό δεν υιοθετείται από το σύνολο των ερευνητών. Στην ακουστική νευροπάθεια τα CM είναι πιο εύρωστα, με ανώμαλο αυξημένο πλάτος και επιμένουν για περισσότερο χρόνο από 4-6 ms μετά από click ερέθισμα. Μια σχετικά πρόσφατη μέτρηση στην EcochG αποτελεί η «συνολική απάντηση» (“total response” –TR), που αποτελεί το άθροισμα των φασματικών κορυφών σε απάντηση τόνων διαφορετικών συχνοτήτων και αποτελεί χρήσιμο προγνωστικό δείκτη για την αντιληπτική ικανότητα ασθενών με κοχλιακό εμφύτευμα (CI). ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Η υιοθέτηση της διατυμπανικής μεθοδολογίας σε συνδυασμό με το χορηγούμενο ερέθισμα του toneburst φαίνεται να αποτελεί την πιο ευαίσθητη μέθοδο προσδιορισμού του ενδολεμφικού ύδρωπα, αν και η αποτελεσματικότητα και μη επεμβατικότητα των εξωτυμπανικών ηλεκτροδίων αποτελεί δελεαστικό κίνητρο για πολλούς νευροωτολόγους. Η ηλεκτροκοχλιογραφική καταγραφή συχνά είναι χρήσιμη για την εργαστηριακή παρακολούθηση ασθενών που υποβάλλονται σε ενδοτυμπανική έγχυση γενταμυκίνης ή κορτικοστεροειδών ή σε αποσυμπίεση του ενδολεμφικού σάκου. Η μαγνητική τομογραφία με γαδολίνιο είναι μια πολλά υποσχόμενη μέθοδος καταγραφής του ενδολεμφικού ύδρωπα, αν και προς το παρών δεν φαίνεται να υπερτερεί της EcochG. Tα αιθουσαία μυογενή προκλητά δυναμικά παρουσιάζουν μειωμένη ευαισθησία και ειδικότητα συγκριτικά με την ηλεκτροκοχλιογραφία, κύρια λόγω της ετερογένειας των αποτελεσμάτων τους. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η EcochG αποτελεί μια χρήσιμη εξέταση κύρια ως επιβεβαιωτική αντικειμενική μέθοδος σε άτυπες περιπτώσεις νόσου Meniere, ενώ τα εύρωστα CM με εναλλασσόμενο ερέθισμα συμβάλουν αποφασιστικά στη διαγνωστική προσέγγιση της ακουστικής νευροπάθειας. Επιπροσθέτως, ο καθορισμός της «συνολικής απάντησης» φαίνεται να αποτελεί σημαντικό προγνωστικό δείκτη της ακουστικής αντίληψης ατόμων με CI, ενώ η ενδοκοχλιακή καταγραφή βοηθάει στη μείωση του τραύματος κατά την τοποθέτηση του ηλεκτροδίου του κοχλιακού εμφυτεύματος. Νεότερες τεχνολογικές εξελίξεις συμβάλλουν στη διάνθιση της ηλεκτροκοχλιογραφίας και στον εμπλουτισμό των κλινικών εφαρμογών της.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Γκερμπεσιώτης Παναγιώτης
  • Gkermpesiotis Panagiotis

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2875272

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Γκερμπεσιώτης Παναγιώτης; Gkermpesiotis Panagiotis. Ηλεκτροκοχλιογραφία στην κλινική πράξη. Μελέτη ανασκόπησης.. 2019. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2875272