National and Kapodistrian University of Athens
«Μελέτη της συμπλεκτικής ικανότητας των ιόντων καδμίου, χαλκού και ψευδαργύρου στο θαλάσσιο επιφανειακό μικροφίλμ παράκτιων περιοχών»
Abstract
dc:descriptionΤο θαλάσσιο επιφανειακό μικροφίλμ (sea surface microlayer, SML) αντιπροσωπεύει τη θαλάσσια οριακή περιοχή μεταξύ του ωκεανού και της ατμόσφαιρας, με τυπικό πάχος από 30 έως 300 μm. Το SML είναι γνωστό ότι υφίσταται ακόμη και σε υψηλότερες από τις παγκόσμιες μέσες ταχύτητες ανέμου κι επομένως καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της επιφάνειας του ωκεανού σε οποιοδήποτε χρονικό διάστημα και ως εκ τούτου είναι παγκόσμιας βιογεωχημικής σημασίας. Στα πρώτα 50 μm, πάνω από 20 ιδιότητες όπως η συγκέντρωση των αιωρούμενων σωματιδίων, η πυκνότητα, το pΗ, η χημική και βιολογική σύνθεση, η συμπλεκτική ικανότητα και άλλες παράμετροι, αλλάζουν απότομα. Αυτά τα μοναδικά χαρακτηριστικά συμβάλλουν στην αύξηση της επίδρασης του θαλάσσιου επιφανειακού μικροφίλμ, το οποίο διαθέτει μια μοναδική χημική σύνθεση και στο οποίο πραγματοποιούνται πολυάριθμες διεργασίες. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η συμπλεκτική ικανότητα των ιόντων καδμίου, χαλκού και ψευδαργύρου στο θαλάσσιο επιφανειακό μικροφίλμ (SML) σε σύγκριση με το υποκείμενο στρώμα νερού (ULW) και νερό προερχόμενο από βάθος πλησίον του πυθμένα (Β) σε δείγματα θαλασσινού νερού από τις παράκτιες περιοχές του Λουτρόπυργου και της Πάχης εντός του κόλπου της Ελευσίνας και του Σαρωνικού κόλπου, αντίστοιχα, μέσω της μεθόδου της Διαφορικής Παλμικής Ανοδικής Αναδιαλυτικής Βολταμμετρίας (Diefferential Pulse Anodic Stripping Voltammetry, DPASV) με τη χρήση του Σταγονικού Ηλεκτροδίου Υδραργύρου (Hanging Mercury Drop Electrode, HMDE). H συμπλεκτική ικανότητα των ιόντων χαλκού προσδιορίστηκε να κυμαίνεται από 29 έως 201 nM για τα δείγματα του επιφανειακού φίλμ, για τα δείγματα του υποκείμενου στρώματος από 22 έως 136 nM, ενώ για τα δείγματα του βάθους από 25 έως 115 nM. H συμπλεκτική ικανότητα των ιόντων καδμίου προσδιορίστηκε να κυμαίνεται από 0.9 έως 2.7 nM για τα δείγματα του επιφανειακού φίλμ, για τα δείγματα του υποκείμενου στρώματος από 0.9 έως 3.1 nM, ενώ για τα δείγματα του βάθους από 0.3 έως 4 nM. Τέλος, η συμπλεκτική ικανότητα των ιόντων ψευδαργύρου προσδιορίστηκε να κυμαίνεται από 2.1 έως 53 nM για τα δείγματα του επιφανειακού φίλμ, για τα δείγματα του υποκείμενου στρώματος από 29 έως 79 nM, ενώ για τα δείγματα του βάθους από 29 έως 136 nM. Οι προσδιορισθείσες τιμές για τη συμπλεκτική ικανότητα των ιόντων χαλκού είναι συγκρίσιμες με τις λιγοστές που έχουν μέχρι στιγμής δημοσιευθεί στη διεθνή βιβλιογραφία, ενώ για την περίπτωση του καδμίου και του ψευδαργύρου δεν υπάρχουν σχετικά δημοσιευμένα στοιχεία.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μαρίνης Ιωάννης
- Marinis Ioannis
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2875664