National and Kapodistrian University of Athens
«Μελέτη δράσεως διαδερμικών επιθεμάτων ρεπαγλινίδης με χρήση ιοντοφόρησης σε μοντέλο άτριχων μυών»
Abstract
dc:descriptionΟ Σακχαρώδης Διαβήτης αποτελεί νόσο με παγκόσμια κατανομή και σοβαρές επιπλοκές για τους ασθενείς που πάσχουν. Η πρόληψη και η εντατική παρακολούθηση αποτελούν χρήσιμα εργαλεία για την αντιμετώπισή του. Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2 είναι ο συχνότερος τύπος διαβήτη και σχετίζεται στενά με τη διατροφή και την παχυσαρκία. Διάφορα είδη πειραματοζώων έχουν πρόσφατα αναπτυχθεί ως μοντέλα ζώων για διαβήτη. Αν και αυτά τα μοντέλα εκφράζουν αρκετά σημαντικά μοριακά παθολογικά χαρακτηριστικά του σακχαρώδη διαβήτη, αδυνατούν να εκφράσουν ακριβώς μερικά από τα χαρακτηριστικά του. Η παρούσα διπλωματική εργασία εκτελείται με δύο βασικά πειράματα: Κατά το πρώτο, διερευνούμε και αξιολογούμε, σε άτριχους μύες, ποια από τις δύο ευρύτερα εφαρμοζόμενες πειραματικές μεθόδους πρόκλησης διαβήτη τύπου 2 μιμείται καλύτερα την ανθρώπινη κατάσταση με στόχο τη διαδερμική χορήγηση αντιδιαβητικών φαρμάκων και σε ποιο πρότυπο άτριχων μυών. Στην 1η μέθοδο, χορηγείται Νικοτιναμίδιο (120 mg/kg) και Στρεπτοζοτοκίνη (100 mg/kg) ενδοπεριτοναϊκώς 2 φορές (με μια ενδιάμεση ημέρα κενή). Στη 2η μέθοδο χορηγείται Στρεπτοζοτοκίνη (75 mg/kg) και οι μύες εκτρέφονται με δίαιτα πλούσια σε λιπαρά και σακχαρόζη (High Fat Diet) για 6 εβδομάδες. Οι μύες που χρησιμοποιούνται και στις 2 μεθόδους είναι SKH-1, SKH-2 (καφέ), SKH-2 και SKH-2 + APOE. Αξιολογείται η γλυκόζη, η ινσουλίνη πλάσματος, το σωματικό βάρος, η κατανάλωση τροφής και νερού και λαμβάνονται βιοφυσικές μετρήσεις, όπως η διαδερμική άδηλη απώλεια ύδατος (TEWL), η ενυδάτωση και η ερυθρότητα δέρματος. Οι δύο εφαρμοζόμενες μέθοδοι προκαλούν διαφορετική κλινική εικόνα διαβήτη τύπου 2. Η 1η μέθοδος προσομοιάζει το μη παχύσαρκο τύπο διαβήτη με μερική έλλειψη ινσουλίνης από τα β-κύτταρα του παγκρέατος, ενώ η 2η μέθοδος μιμείται τον παχύσαρκο τύπο διαβήτη τύπου 2 που συνδέεται με το μεταβολικό σύνδρομο. Οι μύες SKH-2 (καφέ) και στις 2 μεθόδους αναπτύσσουν πιο γρήγορα διαβήτη τύπου 2. Το δεύτερο πείραμα πραγματοποιείται με σκοπό την εύρεση του βέλτιστου τρόπου χορήγησης αντιδιαβητικών φαρμάκων από το δέρμα. Στα πλαίσια αυτά ερευνάται η βοήθεια της ιοντοφόρησης στην ενίσχυση της διείσδυσης αντιδιαβητικού φαρμάκου. Το φάρμακο ρεπαγλινίδη διαθέτει τις κατάλληλες ιδιότητες για χρήση από το δέρμα και χορηγείται για 3 ώρες με εφαρμογή παλμικού, εναλλασσόμενου και συνεχούς παλμικού ρεύματος, ισχύος 0,25 mA στο δέρμα της ράχης φυσιολογικών άτριχων μυών, SKH-2 καφέ τύπου, για 10 λεπτά εφάπαξ. Αξιολογείται η φαρμακοδυναμική της ρεπαγλινίδης μετρώντας τη γλυκόζη των μυών ανά πολύ τακτά χρονικά διαστήματα μέχρι τις 3 ώρες. Το συνεχές παλμικό ρεύμα βοηθά θετικά τη ρεπαγλινίδη να διαπεράσει τον επιδερμικό φραγμό εντός μιας ώρας και να φτάσει στα αιμοφόρα αγγεία για να εκδηλώσει τη δράση της. Οι υπόλοιποι τύποι ρεύματος δε βοηθούν στη δράση του φαρμάκου, αλλά αντιθέτως παίζουν αρνητικό ρόλο στην απορρόφησή του. Το επόμενο βήμα είναι η διαδερμική μελέτη του φαρμάκου σε διαβητικούς μύες στους οποίους ο φραγμός του δέρματος είναι περισσότερο διαπερατός.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Τούντα Στυλιανή
- Tounta Styliani
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2878019