National and Kapodistrian University of Athens
Πρόκληση Ακανθοκυτταρικού Καρκινώματος με την Επίδραση Υπεριώδους Φως σε Μύες με Διαβήτη τύπου Ι και ΙΙ
Abstract
dc:descriptionΗ επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας στην καρκινογένεση του δέρματος φυσιολογικού μυός έχει εκτενώς μελετηθεί. Αντίθετα σχετικά στοιχεία ελλείπουν ως προς το δέρμα διαβητικών μυών. Σκοπός του πειράματος ήταν η πρόκληση ακανθοκυτταρικού καρκίνου του δέρματος σε διαβητικούς μύες, με διαβήτη τύπου Ι και ΙΙ. Η πρόκληση του διαβήτη τύπου Ι έγινε με χορήγηση στρεπτοζοτοκίνης. Για πρώτη φορά, δοκιμάστηκε σε τέσσερα διαφορετικά είδη άτριχων αρσενικών μυών (SKH-hr-1 άσπρα, SKH-hr-2, SKH-hr-2 καφέ και SKH-hr-2+APOE) η λήψη πειραματικού διαβήτη τύπου ΙΙ με δύο είδη πρωτοκόλλων. Το πρώτο πρωτόκολλο περιελάμβανε χορήγηση στρεπτοζοτοκίνης ενδοπεριτοναϊκώς σε συνδυασμό με ειδική διατροφή υψηλή σε λιπαρά και σάκχαρα για τη δημιουργία αντίστασης στην ινσουλίνη μέσω του μεταβολικού συνδρόμου, ενώ το δεύτερο χορήγηση νικοτιναμιδίου και στρεπτοζοτοκίνης ενδοπεριτοναϊκώς για μερική απώλεια των β παγκρεατικών κυττάρων. Η αξιολόγηση των πρωτοκόλλων έγινε με μετρήσεις των επιπέδων γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα των μυών. Με βάσει τα αποτελέσματα από την πρόκληση διαβήτη τύπου ΙΙ επελέγη ως κατάλληλο μοντέλο για την καρκινογέννεση σε φυσιολογικούς και διαβητικούς μύες, ο τύπος SKH-hr-2 με το πρωτόκολλο του νικοτιναμιδίου και στρεπτοζοτοκίνης. Η φωτοκαρκινογένεση επιτεύχθηκε με υψηλή δόση υπεριώδους ακτινοβολίας (3,5 M.E.D.) επί 6 μήνες 3 φορές την εβδομάδα. Μετρήθηκαν η γλυκόζη αίματος, η ενυδάτωση, η άδηλη απώλεια νερού, η ελαστικότητα, το πάχος του δέρματος, το βάρος του σώματος, το σμήγμα, το ερύθημα και η μελανίνη. Αξιολογήθηκε η κλινική εικόνα, ελήφθησαν φωτογραφίες με επαγγελματική κάμερα, δερματοσκόπιο και με χρήση ειδικής δερματολογικής κάμερας (Antera3D) και πραγματοποιήθηκε ιστοπαθολογική μελέτη. Επίσης, με την τεχνική των strippings εκτιμήθηκαν τα επίπεδα των υδρόφιλων αντιοξειδωτικών μορίων (ουρικό και ασκορβικό οξύ) στην κεράτινη στιβάδα. Οι φυσιολογικοί ακτινοβολημένοι μύες απέκτησαν όλοι ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα in situ, και μερικοί και εξελκώσεις και ακτινική κεράτωση, ενώ οι διαβητικοί ακτινοβολημένοι μύες δεν έδωσαν κανένα στοιχείο ακανθοκυτταρικού καρκίνου ή ατυπία κυττάρων και δυσπλασία. Το ακτινοβολημένο φυσιολογικό δέρμα βρέθηκε περισσότερο αφυδατωμένο, με μεγαλύτερη πάχυνση, σε σχέση με το αντίστοιχο διαβητικό. Η υπεριώδης ακτινοβολία μείωσεσημαντικά τα υδρόφιλα αντιοξειδωτικά της επιδερμίδας ακτινοβολημένου φυσιολογικού δέρματος, σε σχέση με τα αντίστοιχα των διαβητικών. Από τα αποτελέσματα φάνηκε η προστασία που παρέχει ο διαβήτης έναντι της υπεριώδους ακτινοβολίας. Επιπλέον χρειάζονται μελέτες για την προσέγγιση των μηχανισμών στους οποίους οφείλονται οι ανωτέρω παρατηρήσεις.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Στίγκα Ελένη
- Stigka Eleni
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, English, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2878248