National and Kapodistrian University of Athens
Η διερεύνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών για τη ψυχική ασθένεια και η συσχέτιση τους με τη συνεργασία σχολείου – ψυχοκοινωνικής υπηρεσίας
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η ψυχική ασθένεια και το στίγμα που επιφέρει έχουν αποτελέσει αντικείμενο έντονου ερευνητικού ενδιαφέροντος. Οι έρευνες για τη ψυχική υγεία παιδιών και εφήβων εστιάζουν στη σημασία της πρόληψης και της προαγωγής της ψυχικής υγείας εντός της σχολικής κοινότητας, όπως μέσω της συνεργασίας σχολείου και ψυχοκοινωνικής υπηρεσίας (ΨΚΥ). Οι εκπαιδευτικοί συμμετέχουν στη διαμόρφωση των στάσεων των μαθητών σε διάφορα θέματα και για το λόγο αυτό είναι σημαντικό να διερευνηθούν οι απόψεις τους για τη ψυχική ασθένεια. Επιπλέον, τα δεδομένα για το θέμα αυτό στην Ελλάδα είναι λίγα. Στόχος: Η καταγραφή των απόψεων των εκπαιδευτικών σχετικά με τη ψυχική ασθένεια, η διερεύνηση της συσχέτισής τους με διάφορα κοινωνικο-δημογραφικά χαρακτηριστικά καθώς και η πιθανή διαμόρφωση των απόψεων αυτών σε σχέση με την ύπαρξη ή όχι συνεργασίας σχολείου και ψυχοκοινωνικής υπηρεσίας. Υλικό και Μέθοδος: Συνολικά 156 εν ενεργεία εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας, δημόσιας και ιδιωτικής εκπαίδευσης, σε σχολεία της Αθήνας, συμμετείχαν στην έρευνα κατά το διάστημα Οκτώβριος 2018- Μάρτιος 2019. Για τη μέτρηση των απόψεων για τη ψυχική ασθένεια χρησιμοποιήθηκε η Κλίμακα Απόψεων για τη Ψυχική Ασθένεια- OMI Αποτελέσματα: Οι εκπαιδευτικοί που δίδασκαν σε Λύκειο σε σύγκριση με αυτούς που δίδασκαν σε Δημοτικό και Γυμνάσιο (p=0,047) και όσοι πίστευαν ότι η ψυχική ασθένεια αφορά τους μαθητές σε σχέση με τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς ή όλη τη σχολική κοινότητα (p=0,049) βρέθηκαν να εμφανίζουν περισσότερες κοινωνικές διακρίσεις. Το ανώτερο επίπεδο σπουδών σε σχέση με το κατώτερο επίπεδο σχετίστηκε με μικρότερη τάση για απομόνωση των ψυχικά ασθενών (p=0,007), ενώ όσοι πίστευαν ότι η ψυχική ασθένεια αφορά τους γονείς σε σχέση με τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς ή όλη τη σχολική κοινότητα σχετίζονταν με περισσότερη τάση απομόνωσης (p=0,002). Οι άντρες (p=0,006) σε σχέση με τις γυναίκες και οι συμμετέχοντες που ήταν αρνητικοί/ουδέτεροι στη συνεργασία σχολείου-ΨΚΥ σε σχέση με αυτούς που ήταν θετικοί (p=0,043) φάνηκε να εμφανίζουν χαμηλότερη κοινωνική μέριμνα. Όσοι πίστευαν ότι η ψυχική ασθένεια αφορά τους μαθητές σε σχέση με τις άλλες προαναφερόμενες ομάδες είχαν ισχυρότερη διαπροσωπική ενδοψυχική αιτιολογία (p=0,045). Οι βαθμολογίες των συμμετεχόντων σε όλες τις διαστάσεις της κλίμακας ΟΜΙ δεν διέφεραν σημαντικά ανάλογα με την ύπαρξη ή όχι ΨΚΥ στο σχολείο. Συμπεράσματα: Οι απόψεις των εκπαιδευτικών για τη ψυχική ασθένεια βρέθηκε να σχετίζονται με το φύλο, το επίπεδο σπουδών, τη βαθμίδα εκπαίδευσης που διδάσκουν καθώς και με ποιον θεωρούν ότι αφορά περισσότερο η ψυχική ασθένεια μέσα στη σχολική κοινότητα. Παράλληλα η ύπαρξη ή η συνεργασία με ψυχοκοινωνική υπηρεσία στο σχολείο δε βρέθηκε να σχετίζεται με τις απόψεις των εκπαιδευτικών για την ψυχική ασθένεια σε αυτό το δείγμα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μιχαηλίδου Σοφία
- Michailidou Sophia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2879047