National and Kapodistrian University of Athens
Διατηρησιμότητα ρύθμισης Σακχαρώδους Διαβήτη τύπου 2 με φάρμακα έως ότου εισαχθεί ινσουλίνη σακχαροδιαβητικών ασθενών που εξετάστηκαν στο ιδιωτικό ιατρείο μου
Abstract
dc:descriptionΟ σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση της διαφοροποίησης του χρόνου έναρξης ινσουλινοθεραπείας σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2), από τη στιγμή της διάγνωσης ανάλογα με κάποια δημογραφικά χαρακτηριστικά και συγκεκριμένα δεδομένα υγείας των ασθενών του δείγματος. Επιπλέον σκοπός είναι, η διερεύνηση της συσχέτισης της χρονικής διάρκειας από τη διάγνωση έως την έναρξη της ινσουλινοθεραπείας στους ίδιους ασθενείς ανάλογα με τη φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνουν και πιο συγκεκριμένα, σε αυτούς που λαμβάνουν αναστολείς DPP-4, μετφορμίνη και σουλφονυλουρία ταυτόχρονα, σε σχέση με αυτούς που λάμβαναν μετφορμίνη και σουλφονυλουρία και με αυτούς που λάμβαναν μετφορμίνη, σουλφονυλουρία και πιογλιταζόνη. Σε αυτή την αναδρομική μελέτη επιλέχτηκαν 150 ασθενείς με ΣΔτ2 από το αρχείο ιδιωτικού διαβητολογικού ιατρείου της Χαλκίδας με τον όρο να έχουν αρχίσει ινσουλίνη και να λάμβαναν κατά την έναρξη της ινσουλίνης έναν από τους παραπάνω συνδυασμούς φαρμάκων. Αυτοί οι ασθενείς παρακολουθούνταν τακτικά κλινικά και εργαστηριακά σε ιδιωτικό ιατρείο στη Χαλκίδα από το 2007 έως το 2018. Έγινε καταγραφή συγκεκριμένων ποσοτικών μεταβλητών κατά την έναρξη της ινσουλίνης στους ασθενείς, όπως οι δείκτες BMI (δείκτης μάζας σώματος), Hba1c (γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη), SGPT (ALT αμινοτρανσφεράση της αλανίνης), eGFR ( εκτιμώμενη σπειραματική διήθηση κατά CKD-EPI) . Επίσης έγινε καταγραφή του φύλου, της ηλικίας των ασθενών κατά την έναρξη της ινσουλίνης και της χρονικής διάρκειας από τη διάγνωση του ΣΔτ2 έως την έναρξη ινσουλίνης. Καταληκτικά καταγράφηκε ο συνδυασμός των φαρμάκων που λάμβανε ο ασθενής κατά την έναρξη της ινσουλίνης. Τα αποτελέσματα της μελέτης, ελέγχοντας τους δείκτες αρχικά μονοπαραγοντικά και στη συνέχεια με μοντέλο πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης ήταν τα εξής: Για κάθε έτος αύξησης της ηλικίας των ασθενών, τα έτη έναρξης ινσουλίνης μειώνονται κατά 0,3 Για κάθε αύξηση της SGPT κατά 1 IU/L ,τα έτη έναρξης μειώνονται κατά 0,1. Για κάθε αύξηση του BMI κατά 1 kg/m², μειώνονται τα έτη έναρξης ινσουλίνης κατά 0,3. Για κάθε αύξηση της eGFR κατά 1 ml/min/1,73m2, τα έτη έναρξης της ινσουλινοθεραπείας, από τη διάγνωση κατά μέσο όρο μειώνονται κατά 0,04 έτη Η ποσοτικοποίηση της αναλογίας στα ευρήματα έγινε με μοντέλο πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης Οι ασθενείς που λάμβαναν μετφορμίνη, σουλφονυλουρίες και πιογλιταζόνη ξεκίνησαν ινσουλίνη κατά μέσο όρο στα 16,5 έτη από τη διάγνωση. Όσοι λάμβαναν DPP-4 αναστολείς, μετφορμίνη και σουλφονυλουρία ξεκίνησαν ινσουλίνη στα 14,3 έτη ενώ όσοι λάμβαναν μετφορμίνη και σουλφονυλουρία στα 13,7 έτη. Ωστόσο το αποτέλεσμα όσον αφορά τα φάρμακα δεν ήταν στατιστικά σημαντικό. Δεν αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση των ετών έναρξης της ινσουλίνης από τη διάγνωση, με το μονοπαραγοντικό μοντέλο αλλά και με το μοντελό πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης, σε σχέση με το φύλο και την Hba1c. Ενώ για την eGFR, ενώ μονοπαραγοντικά δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση , στο μοντέλο πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης βρέθηκε το παραπάνω στατιστικά σημαντικό αποτέλεσμα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ρόθος Δημήτριος
- Rothos Dimitrios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2881589