National and Kapodistrian University of Athens
Ψυχιατρική Συννόσηση στη Διπολική Διαταραχή και χαρακτηριστικά προσωπικότητας
Abstract
dc:descriptionΘεωρητικό υπόβαθρο: Στη Διπολική Διαταραχή η συχνότητα εμφάνισης ψυχιατρικής συννόσησης είναι υψηλή. Οι πιο συχνές συννοσηρές ψυχιατρικές παθήσεις στη Διπολική Διαταραχή είναι οι Αγχώδεις Διαταραχές, η Διαταραχή χρήσης αλκοόλ και άλλων ουσιών, οι Διαταραχές Ελέγχου των Παρορμήσεων με προεξάρχοντα τον παθολογικό τζόγο, οι Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής, η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας αλλά και οι Διαταραχές Προσωπικότητας. Στο επίκεντρο της προσοχής πολλών ερευνητών βρίσκεται η κατανόηση της αιτιοπαθογένειας της Διπολικής Διαταραχής με τις συννοσηρές ψυχιατρικές παθήσεις. Μερικοί κάνουν λόγο για κοινούς γενετικούς προδιαθεσικούς παράγοντες που μπορεί να μοιράζονται μεταξύ τους και άλλοι για χαρακτηριστικά προσωπικότητας που μπορεί να συνδέονται με την εμφάνιση ή οχι της ψυχιατρικής συννόσησης. Η ψυχιατρική συννόσηση στη Διπολική Διαταραχή όπως και σε κάθε άλλη ψυχική ασθένεια, όχι μόνο καθιστά την κλινική εικόνα του ασθενούς πιο περίπλοκή, αλλά δυσκολεύει και το έργο της θεραπευτικής της αντιμετώπισης. Η πρώιμη διαγνωστική εκτίμηση της συννόσησης διαδραματίζει σπουδαίο ρόλο τόσο για την έκβαση της ασθένειας, όσο και για την περαιτέρω κατανόησή της. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει τρείς κυρίαρχους σκοπούς. Αρχικά, θα μελετήσει τη συχνότητα εμφάνισης της ψυχιατρικής συννόσησης στη Διπολική Διαταραχή. Δευτερευόντως, θα εντοπίσει τυχόν διαφορές στα στοιχεία του χαρακτήρα και της ιδιοσυγκρασίας μεταξύ των διπολικών ασθενών και των υγιών μαρτύρων. Τέλος, θα επιχειρήσει να εντοπίσει τα χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας και του χαρακτήρα των ασθενών με Διπολική Διαταραχή που εμφανίζουν ψυχιατρική συννόσηση, με ιδιαίτερη έμφαση στις Αγχώδεις Διαταραχές, την Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή και τη Διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Μέθοδος: Το δείγμα αποτελείτο συνολικά από 149 ασθενείς με Διπολική Διαταραχή Ι και ΙΙ, άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 20-78 ετών που είχαν νοσηλευτεί στην Β’ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική ΕΚΠΑ στο Π.Γ.Ν. «Αττικόν» ή παρακολουθούνταν στο Ειδικό Ιατρείο Συναισθηματικών Διαταραχών κατά τα έτη 2014 έως και σήμερα και βρίσκονταν σε νορμοθυμία (HDRS≤7, YMRS≤7) κατά το τελευταίο τρίμηνο. Την ομάδα ελέγχου αποτελούν συνολικά 99 υγιείς μάρτυρες άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 18-73 ετών χωρίς ιστορικό μείζονας ψυχικής διαταραχής στους πρώτου βαθμού συγγενείς τους. Η καταγραφή των κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών έγινε με τη βοήθεια του ΜΙΝΙ-5. Όλοι οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν το αυτοσυμπληρούμενo ερωτηματολόγιο ιδιοσυγκρασίας και χαρακτήρα (Temperament and Character Inventory, TCI), το οποίο βασίζεται στο μοντέλο δομής της προσωπικότητας επτά παραγόντων του Cloninger. Στην παρούσα μελέτη επιλέξαμε τη μορφή του ερωτηματολογίου με 140 θέματα (TCI-140). Αποτελέσματα: Πρώτον οι ασθενείς με διπολική διαταραχή ΙΙ φάνηκε να εμφανίζουν μεγαλύτερο ποσοστό συννόσησης από τους διπολικούς Ι. Έπειτα λαμβάνοντας υπόψιν την ηλικία και το φύλο οι ασθενείς σκόραραν υψηλότερα στις κλίμακες «Αποφυγή βλάβης», «Αναζήτηση νέων εμπειριών» και στην «Αυτοϋπέρβαση» και χαμηλότερα στις κλίμακες «Αυτοπροσδιορισμού» και «Συνεργασιμότητα» σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες. Τέλος, έπειτα από πολυπαραγοντική λογαριθμιστική παλινδρόμηση με τη μέθοδο διαδοχικής ένταξης αφαίρεσης διορθώνοντας για ηλικία, φύλο και τύπο διπολικής βρέθηκε πως η διπολική διαταραχή ΙΙ και η διάσταση «Αποφυγή βλαβής» ήταν ανεξάρτητοι προβλεπτικοί δείκτες για την εμφάνιση συννόσησης με αγχώδεις διαταραχές ή ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Με την ίδια ανάλυση βρέθηκε, επιπλέον, ότι η διπολική διαταραχή ΙΙ και οι διαστάσεις «Αποφυγή Βλάβης», «Επιμονή» και «Συνεργασιμότητα» προέβλεπαν ανεξάρτητα την πιθανότητα συνύπαρξης διαταραχής πανικού, η ηλικία και η διάσταση «Αποφυγή Βλάβης» προέβλεπαν ανεξάρτητα την πιθανότητα συνύπαρξης ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής ενώ δεν απομονώθηκαν προβλεπτικοί παράγοντες για την διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Συμπέρασμα: Μερικά χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας και του χαρακτήρα φαίνεται ότι πιθανόν να σχετίζονται με την εμφάνιση συννόσησης ή μη («Αποφυγή Βλάβης», «Επιμονή», «Συνεργασιμότητα»). Θα μπορούσαμε να υποθέσουμε πως άλλα χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας και του χαρακτήρα δρουν προστατευτικά για το άτομο και άλλα δημιουργούν μια ευαλωτότητα για συννόσηση. Τέλος, από όλες τις διαστάσεις της κλίμακας TCI πιο δυνατός προβλεπτικός παράγοντας για την εμφάνιση αγχώδους διαταραχής ή ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής βρέθηκε πως είναι η διάσταση « Αποφυγή βλάβης».
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Τζίμα Στεφανία
- Tzima Stefania
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2883023