National and Kapodistrian University of Athens
Η αρμοδιότητα της Ευρωπαικής Ένωσης στον τομέα της ενέργειας
Abstract
dc:descriptionΕκκινώντας από τη δεκαετία του 1960 και τις ιδρυτικές Συνθήκες ΕΚΑΧ και Ευρατόμ, καθώς και την εξίσου σημαντική Συνθήκη για την ΕΟΚ, επιχειρείται να παρουσιαστεί με ευσύνοπτο τρόπο η εξέλιξη της ενωσιακής αρμοδιότητας στον ευρύτερο ενωσιακό χώρο. Περνώντας εν συνεχεία στη Συνθήκη του Μάαστριχτ και στην μετέπειτα θεμελιώδη Συνθήκη της Λισαβόνας, διαπιστώνεται μία αλλαγή της ρυθμιστικής προσέγγισης σε επίπεδο Ένωσης, όπου πλέον ο τομέας της ενέργειας ανάγεται ρητώς σε βαρυσήμαντη πολιτική της ίδιας της Ένωσης, στο πλαίσιο καθιέρωσης και πραγμάτωσης του οράματος της κοινής αγοράς. Ξεδιπλώνοντας τις ρυθμιστικές πτυχές των ανωτέρω νομοθετημάτων πρωτογενούς δικαίου, θα ακολουθήσει μία περαιτέρω ανάλυση σε επίπεδο παράγωγου δικαίου, διαβλέποντας κυρίως τις εισαγόμενες με τις Δέσμες Μέτρων ρυθμίσεις σε 3 διαφορετικούς χρόνους (1996, 2003 και 2009). Κατόπιν της θέσης σε ισχύ της Συνθήκης της Λισαβόνας, στις αρχές του 2009, κρίνεται σκόπιμη και ουσιώδης μία προσεκτική ανάγνωση του κρίσιμου άρθρου 194 ΣΛΕΕ, όπου και περιέχεται και ο πυρήνας της ενωσιακής αρμοδιότητας γύρω από τον ενεργειακό τομέα. Ειδικότερα, θα επιχειρηθεί να αποσαφηνιστούν οι 4 βασικοί άξονες του προαναφερθέντος άρθρου, ήτοι η υλοποίηση του οράματος της εσωτερικής αγοράς, η ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού, η προώθηση της ενεργειακής αποδοτικότητας και η συν αυτής ενίσχυση της χρήσης ΑΠΕ και τέλος η έννοια των διευρωπαϊκών δικτύων. Ενόψει αυτών και υπό το φως των πρόσφατων εξελίξεων μετά τη Συμφωνία του Παρισιού το φθινόπωρο του 2014 και τη συνακόλουθη έκδοση του Πακέτου για την Καθαρή Ενέργεια για όλους τους Ευρωπαίους (Νοέμβριος 2016), θα επιχειρηθεί να αναλυθεί εκ νέου το περιεχόμενο της ενωσιακής αρμοδιότητας καθώς και το κατά πόσον αυτός έχει «αλλοιωθεί» ή όχι από τα νέα αυτά νομοθετήματα. Η παρούσα εργασία καταλήγει διερευνώντας το ρυθμιστικό περιεχόμενο του πολύ πρόσφατου Κανονισμού για τη Διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης [(EE) 2018/1999] και κυρίως του τρόπου υποβολής του νεοεισαχθέντος μηχανισμού των Εθνικών Σχεδίων για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ). Συγκεκριμένα, πως ακριβώς συνδέονται τα Σχέδια αυτά με τη φύση των ενωσιακών αρμοδιοτήτων αλλά και ποιες «εξουσίες» παρέμβασης έχει στη διάθεση της η Επιτροπή και κατ’ επέκταση η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπάρχει κάποιος τρόπος «άνωθεν εξαναγκασμού» των κρατών μελών προς συμμόρφωση με τους προκαθορισμένους στόχους της Ευρώπης? Εάν ναι, ποια είναι τα όρια δράσης της τελευταίας, λαμβανομένων υπόψιν και των εξουσιών που της έχουν ανατεθεί από τις Συνθήκες?
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Τάτσης Ιάσων
- Tatsis Iason
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2886300