National and Kapodistrian University of Athens
Ο επιταχυνόμενος ιδιοκοιλιακός ρυθμός που επάγεται κατά την κατάλυση κοιλιακών αρρυθμιών από την περιοχή της αορτομιτροειδικής συνέχειας μπορεί να είναι ενδεικτικός για τον υποκείμενο μηχανισμό
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Ο ακριβής μηχανισμός πρόκλησης κοιλιακών αρρυθμιών από την περιοχή της αορτομιτροειδικής συνέχειας (ΑΜΣ) παραμένει ασαφής. Πειραματικές μελέτες αναφέρουν την παρουσία υπολειμμάτων του ερεθισματαγωγού συστήματος στην περιοχή, ενώ δεδομένα από ηλεκτροφυσιολογικές μελέτες σε ανθρώπους ενισχύουν την παραπάνω θεωρία. Σκοπός: Ο σκοπός της παρακάτω μελέτης είναι να παρουσιάσει επιπλέον δεδομένα που να ενισχύουν τον πιθανολογούμενοπαθοφυσιολογικόρόλο των υπολειμμάτων του συστήματος αγωγής στην περιοχή της ΑΜΣ στην πρόκληση των εν λόγω κοιλιακών αρρυθμιών. Υλικό και μέθοδος: Αναλύθηκαν καταγραφές από 62 ασθενείς (32 άντρες, με μέση ηλικία 51.8±17.2 έτη), με ιδιοπαθείς έκτακτες κοιλιακές συστολές (ΕΚΣ) που υποβλήθηκαν σε θεραπεία κατάλυσης με καθετήρα στο Ηλεκτροφυσιολογικό Εργαστήριο της Α’ Καρδιολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Ερυθρός Σταυρός τα τέσσερα τελευταία χρόνια. Αρχικά, η εντόπιση του χώρου προέλευσης των ΕΚΣ έγινεμε βάση το ηλεκτροκαρδιογράφημα επιφανείας και, στην συνέχεια, η προέλευσή τους επιβεβαιώθηκε στο ηλεκτροφυσιολογικό εργαστήριο με τη χαρτογράφησηενεργοποίησης και την επιτυχή κατάλυση τους. Αποτελέσματα: Από τους 62 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία κατάλυσης ιδιοπαθών ΕΚΣ, οι 31 είχαν προέλευση από τον χώρο εξόδου της δεξιάς κοιλίας (50%), 13 από τον χώρο εξόδου της αριστερής κοιλίας (21%), 7 από την περιοχή της ΑΜΣ (11%), 8 από την περιοχή του summit της αριστερής κοιλίας (12%), 3 από τους θηλοειδείς μύες της αριστερής κοιλίας (5%) και 2 από τον μιτροειδικό δακτύλιο (3%). Οι 4 από τους 7 ασθενείς με ΕΚΣαπο την ΑΜΣ παρουσίαζαν ΕΚΣ με μορφολογία qR, 2 με επικρατούν έπαρμαR στην απαγωγή V1 και μόνο ένας παρουσίαζε ΕΚΣ με μορφολογία αποκλεισμού του αριστερού σκέλους. Ο ηλεκτρικός άξονας των ΕΚΣ στους 6 από τους 7 ασθενείς ήταν κατώτερος και ένας ασθενής είχε φυσιολογικό άξονα. Στους 6 από τους συνολικά 7 ασθενείς, η αρρυθμία καταλύθηκε με επιτυχία. Κατά τη χαρτογράφηση ενεργοποίησης αναδείχθηκε πρωιμότητα της τάξης των 27±12 msec στην περιοχή της επιτυχούς κατάλυσης, που επιβεβαιώθηκε και με βηματοδοτική χαρτογράφηση. Στους 4 από τις 6 ασθενείςμε επιτυχή κατάλυση, μετά την χορήγηση ενέργειας εκκλήθηκε επιταχυνόμενος ιδιοκοιλιακός ρυθμός, με μήκος κύκλου στα 523±67msecκαιαπόλυτη ταύτιση ως προς τη μορφολογία με τις αυτόχθονες ΕΚΣ. Με την χορήγηση επιπλέον ενέργειας στην ίδια περιοχή η αρρυθμία αυτή τερματίστηκε, χωρίς επανεμφάνιση περαιτέρω εκτασυστολικής δραστηριότητας . Συμπέρασμα: Η εμφάνιση επιταχυνόμενου ιδιοκοιλιακού ρυθμού κατά την θεραπεία κατάλυσης ιδιοπαθών κοιλιακών έκτακτων συστολών από την περιοχή της αορτο-μιτροειδικής συνέχειας, μιας περιοχής που θεωρείτο μέχρι τώρα ότι αποτελείται αποκλειστικά από ινώδη ιστό, ενισχύει την θεωρία για την παρουσία κατάλοιπων του ερεθισματαγωγούσυστήματος που πιθανότατα να ευθύνονται για τηαρρυθμιογόνοδραστηριότητα στην περιοχή.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Παπαδόπουλος Αθανάσιος
- Papadopoulos Athanasios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2886778