National and Kapodistrian University of Athens
Μελέτη πολυανθεκτικών στελεχών Klebsiella pneumoniae που απομονώνονται σε νοσοκομειακούς ασθενείς
Abstract
dc:descriptionΗ παγκόσμια διασπορά την στελεχών K. pneumoniae, αλλά και άλλων εντεροβακτηριακών ή και άλλων βακτηρίων, που εμφανίζουν αντοχή στα αντιβιοτικά αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για τη δημόσια υγεία και συνδέεται με αυξημένη θνησιμότητα και θνητότητα. Οι καρβαπενεμάσες, ειδικότερα, είναι ένζυμα που υδρολύουν μεγάλο εύρος β-λακταμικών αντιβιοτικών, ενώ εδράζονται σε πλασμίδια ικανά να διασπείρουν την αντοχή. Ανάπτυξη αντοχής στα αντιβιοτικά μπορεί να προκληθεί με διάφορους τρόπους, αλλά εκείνοι που προκαλούν επιδημιολογικό συναγερμό είναι όσοι μπορούν να μεταφερθούν μεταξύ στελεχών του ίδιου είδους αλλά και μεταξύ διαφορετικών βακτηρίων, μέσω πλασμιδίων. Η αντοχή στις καρβαπενέμες δεν οφείλεται αποκλειστικά σε παραγωγή καρβαπενεμάσης, αλλά ο συγκεκριμένος τρόπος αντοχής είναι που προσελκύει το ενδιαφέρον καθώς είναι μεταφερόμενος. Οι συνηθέστεροι τύποι καρβαπενεμασών είναι οι KPC, οι μεταλλο-β-λακταμάσες (MBL), όπως οι VIM και οι NDM, καθώς και οι OXA-48 (OXA-καρβαπενεμάσες, οξακιλλινάσες). Η συχνότητα απομόνωσης στελεχών που παράγουν καρβαπενεμάσες παρουσιάζει διακυμάνσεις. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να μελετηθούν οι μηχανισμοί αντοχής στελεχών K. pneumoniae, που απομονώθηκαν από δείγματα ασθενών τριτοβάθμιου Γενικού νοσοκομείου κατά τη διάρκεια ενός έτους. Συνολικά ελέγχθηκαν από καλλιέργειες δειγμάτων ασθενών 157 στελέχη K. pneumoniae. Από τα στελέχη που μελετήθηκαν 66 προέρχονταν από καλλιέργειες αίματος. Η ταυτοποίηση και ο έλεγχος ευαισθησίας έγιναν με το αυτοματοποιημένο σύστημα Vitek 2 (bioMerieux, Marcy l'Etoile, France), ενώ για τον έλεγχο ευαισθησίας στην κολιστίνη χρησιμοποιήθηκε και μέθοδος προσδιορισμού της MIC με μικροαραιώσεις σε ζωμό. Έγινε φαινοτυπικός έλεγχος για την παρουσίας καρβαπενεμάσης με τη χρήση του Modified Hodge test και με τη δοκιμασία συνδυασμού δίσκων καρβαπενέμης με αναστολείς καρβαπενεμάσης (δίσκοι μεροπενέμης 10 μg, αυτούσιοι και με προσθήκη EDTA και φαινυλβορονικού οξέος (PBA), ενώ για την ταχεία ανίχνευση του τύπου της καρβαπενεμάσης χρησιμοποιήθηκε μέθοδος ανοσοχρωματογραφίας με την ικανότητα διάκρισης των OXA-48, KPC και NDM καρβαπενεμασών (Resist-3 O.K.N. K-Set, Coris BioConsept, Belgium). Επιπλέον έγινε μοριακός έλεγχος των στελεχών με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR), οπότε αναζητήθηκαν γονίδια που κωδικοποιούν την παραγωγή TEM, SHV, CTX-M, OXA-1, OXA-2, KPC, NDM, VIM και NDM β-λακταμασών. Στην παρούσα μελέτη, τόσο από τις φαινοτυπικές δοκιμασίες όσο και από τον μοριακό έλεγχο, προέκυψε ότι η καρβαπενεμάση με το μεγαλύτερο ποσοστό απομόνωσης ήταν η KPC. Υπήρχε συμφωνία των φαινοτυπικών δοκιμασιών με τη μοριακή μέθοδο όσον αφορά το ποσοστό απομόνωσης της KPC: 37,6% με τη μοριακή μέθοδο έναντι 34,4% με τη φαινοτυπική. Συνολικά, πάντως, τα στελέχη με γονίδια ικανά να παράγουν KPC καρβαπενεμάσες ήταν περισσότερα καθώς υπήρχαν αρκετά στελέχη με ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaNDM, ή ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaVIM ή τέλος ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaOXA-48. Αναφορικά με τα γονίδια blaOXA-48, πέραν της ταυτόχρονης παρουσίας τους με blaKPC, υπήρξαν και 3 στελέχη στα οποία ανιχνεύτηκαν ταυτόχρονα blaNDM και blaOXA-48 και 1 στέλεχος στο οποίο ανιχνεύτηκαν ταυτόχρονα blaVIM και blaOXA-48. Τα στελέχη με γονίδια blaOXA-48, με βάση τη μοριακή μέθοδο, ήταν τα δεύτερα σε συχνότητα απομόνωσης γονίδια (22,9%). Παρόμοιο ήταν και το ποσοστό των ύποπτων για παραγωγή OXA-48 καρβαπενεμάσης με βάση τις φαινοτυπικές μεθόδους (26,75%). Σε όλα τα ύποπτα στελέχη εφαρμόστηκε ανοσοχρωματογραφία και ήταν θετική για OXA-48. Τρίτα σε συχνότητα απομόνωσης ήταν τα NDM στελέχη, σε ποσοστό 8,3%. Μεγαλύτερο ακόμη ήταν το ποσοστό των blaNDM γονιδίων που απομονώθηκαν ταυτόχρονα με blaKPC. Το ποσοστό των στελεχών που παρήγαγαν VIM καρβαπενεμάση ήταν 4,5 %, ενώ υπήρχε και 1 στέλεχος με ταυτόχρονη παρουσία blaOXA-48 και blaNDM και 12 στελέχη με ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaVIM.. Η εξάπλωση των πολυανθεκτικών στελεχών K. pneumoniae αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα για τη δημόσια υγεία. Η επιτήρηση των μηχανισμών αντοχής των πολυανθεκτικών στελεχών είναι ουσιώδης για λόγους επιδημιολογικούς και ελέγχου των λοιμώξεων, όσο και για την επιλογή της κατάλληλης εμπειρικής θεραπείας ή την αποκλιμάκωση της ήδη χορηγούμενης. Στην κατεύθυνση αυτή, σημαντική είναι η επιλογή της μεθόδου για την αναζήτηση των μηχανισμών αντοχής. Μέθοδοι αναφοράς είναι οι μοριακές μέθοδοι. Έχουν, ωστόσο, το μειονέκτημα του υψηλού κόστους και της απαίτησης για ειδικό εξοπλισμό και εξειδικευμένο προσωπικό. Για το λόγο αυτό ιδιαίτερα χρήσιμες αποδεικνύονται και άλλες μέθοδοι, όπως οι φαινοτυπικές ή οι μέθοδοι ανοσοχρωματογραφίας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Παπαϊωάννου Βασιλική
- Papaioannou Vasiliki
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2888034