National and Kapodistrian University of Athens
Ζητήματα από τις συμβάσεις αναχρηματοδότησης τραπεζικών δανείων
Abstract
dc:descriptionΣκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της νομικής φύσης της σύμβασης αναχρηματοδότησης κατά την ελληνική νομολογία. Καθώς δεν υπάρχει σαφής νομοθετικός ορισμός στο ελληνικό δίκαιο της έννοιας της αναχρηματοδότησης, δίνεται το πρώτον ο ορισμός της αναχρηματοδότησης με βάση τις διατάξεις τις εποπτικής νομοθεσίας. Εν συνεχεία, αναλύονται τα κριτήρια ταξινόμησης από τα πιστωτικά ιδρύματα του εκάστοτε αναληφθέντος δανείου, ανάλογα με τον βαθμό του πιστωτικού κινδύνου που ενέχει μία απαίτηση που απορρέει από αυτό, στα «ανοίγματα υπό ρύθμιση» (“forborne exposures”) ή στα «μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα» (“non performing exposures”). Με αυτό τον τρόπο, αναδεικνύεται η νομική μεταχείριση της αναχρηματοδότησης υπό το πρίσμα των διατάξεων της εποπτικής νομοθεσίας. Ακολούθως, αναλύεται το ζήτημα της υπαγωγής της σύμβασης αναχρηματοδότησης με βάση το ελληνικό δίκαιο στη σύμβαση ανανέωσης ή του εξώδικου συμβιβασμού. Στη συνέχεια, η εργασία υπεισέρχεται στις συνέπειες που έχει η αποδοχή της μίας ή της άλλης περίπτωσης ως προς την τύχη των ασφαλειών της παλαιάς ενοχής και, ιδίως, ως προς την έκταση ευθύνης του εγγυητή. Τέλος, γίνεται αναφορά στην περαιτέρω μεταβίβαση των απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις κατά τον Ν. 4354/2015, η οποία είναι μία ξεχωριστή μορφή αναχρηματοδότησης και έχει ανανεωτικό χαρακτήρα, ο οποίος έχει ήδη επισημανθεί από την ελληνική θεωρία.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καραμπά Λαμπρινή-Μαρίνα
- Karampa Lamprini-Marina
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2893888