Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Το νομικό καθεστώς (διεθνές και ενωσιακό) της διάλυσης πλοίων: υποχρεώσεις και ευθύνη του πλοιοκτήτη

Abstract

dc:description

Η διαχείριση των αποβλήτων έχει αναχθεί σε κεφαλαιώδους σημασίας διεθνικό περιβαλλοντικό ζήτημα. Αξιοσημείωτο μέρος του συγκεκριμένου προβλήματος αποτελούν και τα πλοία που φτάνουν στο τέλος της ζωής τους και κυρίως οι αποφάσεις που κατευθύνουν την διάλυση ή άλλως την ανακύκλωσή τους. Δεδομένου ότι ο σκοπός της ολικής αποσύνθεσης του πλοίου συνίσταται στην επανεισαγωγή των συστατικών του στην αγορά, η ανακύκλωση νοείται –κατ’ αρχήν- όχι μόνο ως οικονομικώς εύλογη, αλλά και ως περιβαλλοντικά ενδεδειγμένη. Ωστόσο, η κατάσταση περιπλέκεται στο μέτρο που τα πλοία ήδη από την κατασκευή και στην πορεία από την εκμετάλλευσή τους επιβαρύνονται με πλήθος τοξικών, εύφλεκτων, ρυπογόνων ακόμα και ραδιενεργών ουσιών. Το σύνολο των επικίνδυνων αυτών ουσιών απελευθερώνεται κατά την διάλυση και επαπειλεί πρωτίστως τους εργαζόμενους, αλλά και το φυσικό περιβάλλον. Αυτομάτως προκύπτει ότι η διάλυση των πλοίων πρέπει να γίνεται κατά «τρόπο ασφαλή και περιβαλλοντικά ορθό», όπως προβλέπουν και τα νομοθετικά κείμενα που σχετίζονται με τη ρύθμισή της, ήτοι, η Σύμβαση της Βασιλείας, η οποία μολονότι δεν λαμβάνει υπόψη το scrapping από ρυθμιστικής άποψης, υποστηρίζεται ότι μπορεί να τύχει αναλογικής εφαρμογής. Ωστόσο, από την πρακτική έχει καταδειχθεί ότι η δυσχερής υπαγωγή των πλοίων στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω Σύμβασης την καθιστά ανεφάρμοστη εν προκειμένω. Έτσι, το σχετικό ρυθμιστικό κενό θα επιχειρήσει να καλύψει από κάποιο μελλοντικό σημείο εφαρμογής η ειδικότερη σύμβαση του IMO για την ανακύκλωση πλοίων. Πράγματι, η προαναφερόμενη Σύμβαση (SRC) προορίζεται να ρυθμίσει διεξοδικά τη συνολική πορεία του πλοίου με άξονα την ανακύκλωση, ήδη από το στάδιο της ναυπήγησης. Κάτι τέτοιο βέβαια προϋποθέτει την κύρωση της από τον απαιτούμενο αριθμό κρατών, ώστε η ίδια να αποτελέσει ισχύον δίκαιο. Ταυτόχρονα πάντως, η κοινοτική νομοθεσία επιφυλάσσει ήδη ένα ειδικό καθεστώς υποχρεώσεων και ευθύνης για τον ενωσιακό πλοιοκτήτη, καθώς οι Κανονισμοί για τα απόβλητα (υπ’ αριθμ. 1013/2006) και για την ανακύκλωση πλοίων (υπ’ αριθμ. 1257/2013) ρυθμίζουν με λεπτομέρεια τις υποχρεώσεις που άπτονται της απόφασης της ανακύκλωσης και παράλληλα προβλέπουν ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για τη θεμελίωση ευθύνης, υπό προϋποθέσεις ακόμα και ποινικής.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Φαρμακίδη Δέσποινα
  • Farmakidi Despoina

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2894117

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Φαρμακίδη Δέσποινα; Farmakidi Despoina. Το νομικό καθεστώς (διεθνές και ενωσιακό) της διάλυσης πλοίων: υποχρεώσεις και ευθύνη του πλοιοκτήτη. 2020. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2894117