Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Αυτοάνοσοι μηχανισμοί στις αιθουσαίες παθήσεις

Abstract

dc:description

Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει αντιληπτή η ύπαρξη του αυτοάνοσου ιλίγγου. Σύμπτωμα που, αρκετές φορές, υποδιαγιγνώσκεται και υποθεραπεύεται, όταν παρουσιάζεται στα πλαίσια της συμπτωματολογίας κάποιας συστηματικής αυτοάνοσης πάθησης. Το αιθουσαίο σύστημα μπορεί να προσβληθεί από αυτόνοσους μηχανισμούς οδηγώντας σε έκπτωσή του. Τα στοιχεία που υποδεικνύουν την ύπαρξη αυτών των μηχανισμών είναι, η παρουσία κυκλοφορούντων ανοσοσυμπλεγματων, τα αυτοαντισώματα και αυτοαντογόνα και η θετική ανταπόκριση στη χορήγηση ανοσοκατασταλτικής θεραπείας. Οι αιθουσαίες παθήσεις που μπορεί να οφείλονται σε αυτοάνοσους μηχανισμούς διακρίνονται στις τοπικές (νόσο Meniere, αυτοάνοση νόσο του έσω ωτός) και στις συστηματικές (όπως η νόσο Behcet, το σύνδρομο Cogan, αυτοάνοσες θυρεοειδοπάθειες). Μεθοδολογία: Διενεργήθη ανασκόπηση στο Pubmed χρησιμοποιώντας λέξεις κλειδιά, όπως αυτοανοσία, αυτοαντίσωμα, αντοαντιγόνο, παθογένεση και νόσο Meniere, ανάμεσα στο Ιανουάριο του 1946 και το Δεκέμβριο του 2019. Προέκυψαν 287 άρθρα, από τα οποία τα 29, τηρούσαν τα κριτήρια εισόδου. Η αναζήτηση σε άλλες πηγές κατέληξε σε 21 επιπλέον τίτλους. Στην τελική ανασκόπηση συμπεριελήφθησαν τελικά 50 πρωτότυπες μελέτες. Αποτελέσματα: Από την ανασκόπηση προέκυψαν 50 πρωτότυπα άρθρα που ερευνούσαν την ύπαρξη αυτοαντιγόνων, ειδικών για το έσω ους, αυτοαντισωμάτων, καθώς και άλλες ενδείξεις αυτοανοσίας, σε ασθενείς με νόσο Meniere. Οι βασικές πρωτεΐνες -αντιγόνα που προέκυψαν ήταν η HSP70 και το κολλαγόνο τύπου ΙΙ. Πάρα την πληθώρα, όμως, των εργασιών τα αποτελέσματα είναι διφορούμενα. Άλλες υποστηρίζουν την ισχυρή σχέση των αυτοαντιγόνων αυτών με την παθογένεια των αυτοάνοσων αιθουσαίων παθήσεων και οι υπόλοιπες ότι δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια συσχέτιση. Συζήτηση: Από τη δεκαετία του 1980, που εμφανίστηκαν οι πρώτες απτές ενδείξεις ότι στις αιθουσαίες παθήσεις μεσολαβεί το ανοσοποιητικό σύστημα, πληθώρα εργασιών που αφορούν τον τρόπο με τον οποίο αυτό πραγματοποιείται, έχουν δημοσιευθεί. Ο ίλιγγος που οφείλεται σε αυτοάνοσες διαδικασίες είναι πλέον αποδεκτός ως οντότητα. Αρκετές μελέτες έχουν αναδείξει την προσβολή του έσω ωτός από διάφορες αυτοάνοσες συστηματικές νόσους, την επίπτωση της συμπτωματολογίας από το αιθουσαιοκοχλιακό νεύρο σε αυτές, τη συννοσηρότητα μεταξύ αιθουσαίων παθήσεων και συστηματικών αυτοάνοσων παθήσεων. Επίσης, την εμφάνιση κυκλοφορούντων ανοσοσυμπλεγμάτων καθώς και την ύπαρξη αντιγόνων που θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχο τόσο για τη διάγνωση όσο και για τη θεραπεία. Υπάρχουν όμως και έρευνες που υποστηρίζουν το αντίθετο, καθώς στα αποτελέσματα τους δεν παρατηρείται αυτή η συσχέτιση. Μεγάλος αριθμός πρωτεϊνών έχει βρεθεί στο στόχαστρο ως πιθανά αντιγόνα σε ασθενείς με νόσο Meniere. Τα αποτελέσματα όμως δεν είναι ενθαρρυντικά. Παρ΄ ότι παλαιότερα, είχαν αναγνωρισθεί αντιγόνα ειδικά για το έσω ους, όπως η HSP70 ή το κολλαγόνο τύπου ΙΙ, ως πιθανοί στόχοι αυτοάνοσων μηχανισμών, πιο πρόσφατα αποτελέσματα δεν είναι τόσο ενθαρρυντικά. Τα αυτοαντισώματα εναντίον τους είτε δεν είναι τόσο ειδικά για το έσω ους ή δεν φαίνεται να συσχετίζονται τα επίπεδα τους με την οξεία φάση της νόσου ή με το αποτέλεσμα της χορηγούμενης θεραπείας. Αρνητικό στοιχείο όλων αυτών των μελετών, είναι το κατά κύριο λόγο, μικρό δείγμα των ασθενών που περιλαμβάνουν. Επίσης, σε αρκετές από αυτές χρησιμοποιούνται ως αντιγόνα, για τον έλεγχο πιθανής αυτοανοσίας, πρωτεΐνες έσω ωτός από ζωικά μοντέλα, καθώς είναι δύσκολή η προσπέλαση στο έσω ους ζώντων ανθρώπων. Τα αποτελέσματα μπορεί να αντικατοπτρίζουν τη διαφορά αυτή. Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, είναι πιθανόν ανοσολογικοί παράγοντες να διαδραματίζουν ρόλο στην παθογένεια της νόσου Menière, τουλάχιστον σε κάποια υπο-ομάδα ασθενών. Τα αποτελέσματα, όμως, της βασικής έρευνας είναι αμφιλεγόμενα. Παραπάνω μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό δείγματος, μεγαλύτερο αριθμό εξεταζόμενων αντισωμάτων/ αντιγόνων και χρησιμοποίηση διαφόρων μεθόδων ανίχνευσης, απαιτούνται για να διαλευκανθεί ο ρόλο τους στην παθογένεια του αυτοάνοσου ιλίγγου.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Ζάγορα Ελευθερία
  • Zagora Eleftheria

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2896260

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Ζάγορα Ελευθερία; Zagora Eleftheria. Αυτοάνοσοι μηχανισμοί στις αιθουσαίες παθήσεις. 2020. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896260