National and Kapodistrian University of Athens
Επιθετικότητα και Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητας
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) αποτελεί την πιο συχνή νευροαναπτυξιακή διαταραχή της παιδικής και εφηβικής ηλικίας και παρουσιάζει την πυρηνική συμπτωματολογία: απροσεξία, υπερκινητικότητα και παρορμητικότητα. Η ετερογενής φύση της διαταραχής, τα υψηλά ποσοστά συννόσησης και τα συνοδά προβλήματα συμπεριφοράς έχουν συνέπειες στο ύφος απόδοσης αιτιών των παιδιών που εμφανίζονται με τη μορφή του απαισιόδοξου ύφους απόδοσης αιτιών (Barkley & Cunningham, 1979), το οποίο συνδέεται με επιδείνωση των εσωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς (Abramson et al., 1978), με επακόλουθο την όξυνση των εξωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς και ειδικότερα της επιθετικής συμπεριφοράς (Roecker-Phelps, 2001). Σκοπός: Η παρούσα εργασία επιχειρεί να διερευνήσει τα εξωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς, με την μορφή των προβλημάτων διαγωγής, και τα εσωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς, με τη μορφή προβλημάτων στην αλληλεπίδραση τους με τους συνομηλίκους και με συναισθηματικές δυσκολίες, καθώς και τον τρόπο που οι συγκεκριμένες δυσκολίες συνδέονται με το ύφος απόδοσης αιτιών σε δείγμα παιδιών με ΔΕΠ-Υ. Μέθοδος: Το δείγμα της παρούσας εργασίας αποτελείται από 46 παιδιά, αγόρια (n=23) και κορίτσια (n=23), ηλικίας 9-12 ετών, (Μ.Ο.=10,22, Τ.Α.= 1,72) που συγκεντρώθηκαν από τα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία του Νοσοκομείου Παίδων Αθηνών. Η συλλογή των δεδομένων έγινε με τη χρήση του Ερωτηματολογίου Δυνατοτήτων και Δυσκολιών για γονείς (ΕΔΔ; Strengths and Difficulties - SDQ-Hel; Μπίμπου-Νάκου και συν., 2002) και του Ερωτηματολογίου Children's Attributional Style Questionnaire – Revised (CASQ-R; Thompson et al., 1998). Αποτελέσματα: Η ανάλυση ανέδειξε: 1) στατιστική αρνητική συσχέτιση ανάμεσα στα εξωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς και το ύφος απόδοσης αιτιών στα θετικά γεγονότα (p=0,035), 2) διαφορά ως προς το φύλο στην υποκλίμακα των προβλημάτων στις σχέσεις με τους συνομηλίκους, με τα κορίτσια να παρουσιάζουν μεγαλύτερο βαθμό προβλημάτων συγκριτικά με τα αγόρια (p = 0,010), 3) διαφορά ως προς το φύλο στην υποκλίμακα των εσωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς, με τα κορίτσια να παρουσιάζουν αυξημένα επίπεδα εσωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς συγκριτικά με τα αγόρια (p=0,006), 4) διαφορά ως προς το φύλο στο σύνολο των δυσκολιών, καθώς τα κορίτσια παρουσίασαν αυξημένα επίπεδα συνολικών δυσκολιών συγκριτικά με τα αγόρια (p=0,028), 5) σημαντική επίδραση στο φύλο βρέθηκε να έχουν μόνο τα προβλήματα με τους συνομηλίκους (p=0,039). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας επιβεβαιώνουν εν μέρει τη βιβλιογραφία, εστιάζοντας περισσότερο στις διαφυλικές διαφορές στα εσωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς, στα προβλήματα στις σχέσεις με τους συνομηλίκους και στις συνολικές δυσκολίες που προκαλούνται από τα εξωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς με μεγαλύτερη επιβάρυνση των κοριτσιών, συγκριτικά με τα αγόρια. Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη προκειμένου να αποτυπωθεί μία συνολική εικόνα των μεταβλητών που μπορεί να επιδρούν σημαντικά στη σχέση ανάμεσα στο ύφος απόδοσης αιτιών και στα εξωτερικευμένα και εσωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών με ΔΕΠ-Υ.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κοτζαμάνη Καλλιόπη
- Kotzamani Kalliopi
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2903691