National and Kapodistrian University of Athens
Η πλαστική και μικροπλαστική θαλάσσια ρύπανση δυνητική απειλή για τη Γαλάζια Ανάπτυξη. Η ισχύς των περιβαλλοντικών κανόνων και διαχειριστικών πρακτικών στην περιοχή της Μεσογείου.
Abstract
dc:descriptionΗ παρούσα διπλωματική εργασία εκπονήθηκε στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού προγράμματος «Στρατηγικές Διαχείρισης Περιβάλλοντος Καταστροφών και Κρίσεων – Κατεύθυνση B’: Περιβάλλον» του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών κι έχει ως στόχο την κατανόηση της ανεκτίμητης αξίας του υδάτινου στοιχείου ως περιβαλλοντικό – βιολογικό αγαθό και φυσικό – οικονομικό πόρο. Οι διεθνείς εξελίξεις μετά την οικονομική κρίση του 2010 που είχε πλήξει τόσο την Ευρώπη αλλά και την Ελλάδα, οδήγησαν την Ευρωπαϊκή Ένωση στην υιοθέτηση κατευθυντήριων πολιτικών για την προστασία του περιβάλλοντος και την αξιοποίηση του θαλάσσιου πλούτου, με την στρατηγική της «Γαλάζιας Ανάπτυξης» να κατέχει κεντρικό ρόλο. Η εφαρμογή της στρατηγικής «Γαλάζια Ανάπτυξη» από την ΕΕ για τη στήριξη της βιώσιμης ανάπτυξης του θαλάσσιου και του ναυτιλιακού τομέα η περιοχή της Μεσογείου αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον πεδίο εφαρμογής. Ως κομμάτι αυτής η Ελλάδα έχει άμεση σχέση με τη θάλασσα κι έχει δημιουργήσει ένα πλέγμα σχέσεων και εξαρτήσεων μεταξύ των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων και του θαλάσσιου παράκτιου χώρου. Η Μεσόγειος Θάλασσα ένας πολύτιμος διεθνής θαλάσσιος πόρος δείχνει όμως να απειλείται εκτός από τα υγρά απόβλητα και από τα πλαστικά απορρίμματα. Η ποιότητα του νερού υποβαθμίζεται και τα προβλήματα αυτά επιδεινώνονται λόγω της μεγάλης διάρκειας ζωής πολλών απορριμμάτων. Το φαινόμενο της θαλάσσιας ρύπανσης με τεράστιες ποσότητες απορριμμάτων στα οποία κυρίαρχα είναι τα πλαστικά απορρίμματα, είναι ένα αυξανόμενο διασυνοριακό πρόβλημα, σε βάρος των οικοσυστημάτων, της βιοποικιλότητας και ενδεχομένως της ανθρώπινης υγείας, και προκαλεί ευρεία ανησυχία. Τα πλαστικά απορρίμματα σε όλες τις μορφές και τα μεγέθη, αποτελούν μία από τις πιο σοβαρές απειλές για την υποβάθμιση του θαλάσσιου και παράκτιου περιβάλλοντος αλλά και για τα θαλάσσια οικοσυστήματα σε όλο τον κόσμο κυρίως λόγω της ανθεκτικότητάς τους γιατί, ως συνθετικό συστατικό, το πλαστικό δεν βιοδιασπάται. Τα πλαστικά εισέρχονται στο υδάτινο περιβάλλον κυρίως από την ξηρά και δεν απομακρύνονται ποτέ πλήρως. Αντιθέτως θρυμματίζονται σε μικροπλαστικά εξαιτίας της φωτο-αποικοδόμησης, έκθεση σε υπεριώδη (UV) ακτινοβολία και ακραίες θερμοκρασίες, της μηχανικής διάβρωσης, μηχανική τριβή από τα κύματα, τον αέρα και την άμμο καθώς και της βιολογικής αποικοδόμησης. Η ΕΕ με αποφάσεις και οδηγίες ορίζει την ορθολογική εφαρμογή κατάλληλων θεσμικών κανόνων και κάθε κράτος μέλος καλείται να υιοθετήσει και να εναρμονίσει τη νομοθεσία του με τις σχετικές υποδείξεις. Για μια πιο γρήγορη έξοδο από την οικονομική κρίση η Ελλάδα ως μεσογειακή χώρα καλείται να αναλάβει δράσεις προς μία περιβαλλοντικά βιώσιμη στους τομείς της θάλασσας, της ναυτιλίας και του τουρισμού.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μανιτσά Θεοδώρα
- Manitsa Theodora
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2904273