Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Μελέτη μεταβολής στιβάδων αμφιβληστροειδούς σε ασθενείς με διαβητικό οίδημα ωχράς, που υπόκεινται σε θεραπεία με anti-VEGF εγχύσεις

Abstract

dc:description

Σκοπός: Σκοπός της μελέτης αυτής είναι η ποσοτική και ποιοτική μελέτη των μεταβολών των στιβάδων του αμφιβληστροειδούς σε ασθενείς με διαβητικό οίδημα ωχράς (ΔΟΩ), που λαμβάνουν θεραπεία με εγχύσεις αντι-αγγειογενετικών παραγόντων (anti-VEGF). Επιπρόσθετα, η μελέτη σκοπεύει να αξιολογήσει αν η μεταβολή των στιβάδων του αμφιβληστροειδούς μπορεί να επηρεάσει το τελικό οπτικό αποτέλεσμα και αν υπάρχουν συγκεκριμένοι παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση εμμένοντος οιδήματος στο τέλος του χρόνου παρακολούθησης. Υλικό και μέθοδος: Συμμετέχοντες στην παρούσα αναδρομική μελέτη ήταν 110 ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου II και ΔΟΩ, που αντιμετωπίστηκαν με τουλάχιστον 3 ενδοϋαλοειδικές εγχύσεις anti-VEGF παραγόντων και είχαν κατ’ ελάχιστον 12 μήνες παρακολούθησης. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε μέτρηση οπτικής οξύτητας και οπτική τομογραφία συνοχής σε κάθε επίσκεψη, ενώ συλλέχθηκαν δημογραφικά στοιχεία των ασθενών (ηλικία, φύλο) και καταγράφηκαν η διάρκεια του διαβήτη, η συνύπαρξη αρτηριακής υπέρτασης και υπερλιπιδαιμίας, καθώς και τα επίπεδα της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης των συμμετεχόντων. Έγινε ποσοτική και ποιοτική μελέτη των στιβάδων του αμφιβληστροειδούς και καθορισμός των στιβάδων του αμφιβληστροειδούς, που μπορεί να επηρεάσουν το τελικό οπτικό αποτέλεσμα. Επιπλέον, ορίστηκαν οι ασθενείς που δεν ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία και παρουσίαζαν εμμένον οίδημα και εξετάστηκαν οι παράγοντες, που επηρέαζαν αυτή την απάντηση. Αποτελέσματα: Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση της οπτικής οξύτητας και μείωση στο κεντρικό πάχος του αμφιβληστροειδούς και στο πάχος όλων των επιμέρους στιβάδων του αμφιβληστροειδούς στο 12ο μήνα παρακολούθησης σε σχέση με την εξέταση αναφοράς (p<0.001 σε όλες τις συγκρίσεις). Η οπτική οξύτητα φάνηκε να σχετίζεται με τη μεταβολή του πάχους του κεντρικού αμφιβληστροειδούς και με τις έξω στιβάδες του αμφιβληστροειδούς. 51.8% των ασθενών παρουσιάζε εμμένον οίδημα στο 12ο μήνα, το οποίο βρέθηκε να σχετίζεται με τη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, την αρχική οπτική οξύτητα και οριακά με το άρρεν φύλο. Συμπεράσματα: Οι αντι-αγγειογενετικοί παράγοντες είναι αποτελεσματικοί στη θεραπεία του ΔΟΩ, αν και ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών εμφανίζει μη ανταπόκριση στη θεραπεία. Είναι σημαντικό να εξετάζουμε παράγοντες που επηρεάζουν το οπτικό αποτέλεσμα ή τη μη ανταπόκριση στη θεραπεία για τη σωστή ενημέρωση των ασθενών όσον αφορά στην πρόγνωσή τους και την πιθανή τροποποίηση όσων από τους παράγοντες είναι δυνατόν να τροποποιηθούν, εξατομικεύοντας τη θεραπεία.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Καζαντζής Δημήτριος
  • Kazantzis Dimitrios

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2905164

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Καζαντζής Δημήτριος; Kazantzis Dimitrios. Μελέτη μεταβολής στιβάδων αμφιβληστροειδούς σε ασθενείς με διαβητικό οίδημα ωχράς, που υπόκεινται σε θεραπεία με anti-VEGF εγχύσεις. 2020. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2905164