Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Κλωνοποίηση, έκφραση των ισοενζύμων της σιρτουίνης και μελέτη αλληλεπίδρασης με βιοδραστικά εκχυλίσματα

Abstract

dc:description

Οι σιρτουίνες αποτελούν μια εξαιρετικά συντηρημένη οικογένεια, NAD+-εξαρτώμενων, αποακετυλασών. Πολλές μελέτες διαυγάζουν την συμμετοχή των σιρτουινών σε ένα ευρή φάσμα φυσιολογικών και παθολογικών μηχανισμών. Η εξαρτώμενη φύση τους από τον συμπαράγοντα NAD+, τους επιτρέπει να λειτουργούν ως μεταβολικοί αισθητήρες, με αποτέλεσμα να συμμετέχουν στους προσαρμοστικούς μηχανισμούς της φυσιολογίας των κυττάρων. Στα θηλαστικά απαντάνε 7 ισομορφές της σιρτουίνης (SIRT1-7) και μοιράζονται ένα εξαιρετικά συντηρημένο καταλυτικό κέντρο. Η πυρηνική SIRT1 παρουσιάζεται ως αντιγηραντικός παράγοντας, με αποτέλεσμα να αποτελεί θεραπευτικό στόχο σε ασθένειες που σχετίζονται με την γήρανση. Πράγματι, πρόσφατες μελέτες ενισχύουν τον προστατευτικό ρόλο που έχει η SIRT1 στην εξέλιξη των καρδιαγγειακών νοσημάτων, στον καρκίνο, στην χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (χαπ), στον διαβήτη τύπου 2 και σε διάφορες νευροεκφυλιστικές ασθένειες όπως π.χ. νόσος του Alzheimer, Parkinson, Huntington. Οι μιτοχονδριακές σιρτουίνες, SIRT3 και SIRT5 διαθέτουν έναν σημαντικό ρόλο στην διατήρηση της μιτοχονδριακής λειτουργίας. Αξίζει να αναφερθεί ότι η απορρύθμιση της λειτουργίας των μιτοχονδρίων, συνδέεται με πολλές παθολογικές καταστάσεις που σχετίζονται με την κυτταρική γήρανση. Μια από τις πιο σημαντικές λειτουργίες των μιτοχονδριακών σιρτουινών είναι η αποτοξίνωση του οργανισμού και ο περιορισμός της παραγωγής των ROS. Ουσιαστικά, η λειτουργική σημασία των σιρτουινών στα θηλαστικά οφείλεται στο γεγονός ότι αυξάνουν τον οξειδωτικό μεταβολισμό και την βιογένεση των μιτοχονδρίων, ενώ παράλληλα μειώνουν τις δραστικές μορφές οξυγόνου και εμποδίζουν την δημιουργία φλεγμονών. Η ανακάλυψη φυσικών βιομορίων με ικανότητα να επηρεάζουν την ενζυμική δράση των σιρτουινών αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον και σπουδαίο αντικείμενο μελέτης. Η πρόσληψη λειτουργικών φωτοχημικών ενώσεων μέσω της διατροφής θα μπορούσε να αποτελέσει μια στρατηγική για την πρόληψη και πιθανότατα για την αντιμετώπιση ορισμένων παθολογικών καταστάσεων. Ο φυτικός κόσμος αποτελεί μια σημαντική πηγή βιοδραστικών μορίων που διαθέτουν συνήθως χαμηλή τοξικότητα και χάρη στην αλληλεπίδρασή τους με τις σιρτουίνες, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη φαρμακευτικών παραγόντων με αντιφλεγμονώδη, καρδιοπροστατευτική, νευροπροστατευτική και αντικαρκινική δράση. Στην παρούσα μελέτη αξιολογήθηκε η επίδραση που έχουν διάφορα φυτικά εκχυλίσματα και άλλα που προέρχονται από μικροφύκη, στην ενζυμική δράση του ενζύμου, χάρη στην βοήθεια της τεχνολογίας «SIRT1 Assay Kit» της SIGMA®. Για κάθε εξεταζόμενο εκχύλισμα χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικά εκχυλιστικά μέσα, ένα υδατικό διάλυμα δις-όξινου φωσφορικού καλίου συγκέντρωσης 20mM με pH 7 και ένα διάλυμα μεθανόλης/νερού σε αναλογία 70:30 v/v. Τα διαλύματα μικροφυκών που μελετήθηκαν περιλαμβάνει τρία διαφορετικά γένη τα οποία είναι Phaeodactylum, Tetraselmis και Nanochloropsis. Από τα φυτικά εκχυλίσματα εκείνα που μελετήθηκαν και ανήκουν στο είδος των Ψυχανθών της οικογένειας των Κυαμοειδών αφορούν το γένος Phaseolus vulgaris (φασόλι), Cicer arietinum (ρεβίθι), Lathyrus sativus (φάβα) και Lens culinaris (φακές). Τα υπόλοιπα εκχυλίσματα προέρχονται από τα φυτά Hibiscus syriacus (Ιβίσκος), Taraxacum officinale, (ταραξάκι), Aloysia citrodora (Λουίζα), Crocus sativus (σαφράν), Sesamum indicum (σήσαμον), Cinnamomun verum (κανέλα) και Curcuma longa (κουρκουμάς). Στην συνέχεια της πειραματικής διαδικασίας εκτιμήθηκε η ολική αντιοξειδωτική δραστηριότητα των δειγμάτων καθώς επίσης έγινε και η αναγνώριση και ποσοτικοποίηση των αντιοξειδωτικών ουσιών που περιέχονται σε αυτά. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι DPPH, FRAP, Folin-Ciocalteu (F-C) και ORAC. Με την μέθοδο DPPH έγινε, επιπλέον, ο προσδιορισμός της τιμής ανασταλτικής ισχύος, IC50, για κάθε δείγμα. Η πειραματική διαδικασία συνέχισε με την μοριακή κλωνοποίηση των γονιδίων sirt3 και sirt5. Για την διαδικασία αυτή χρησιμοποιήθηκε ο πλασμιδιακός φορέας pEXP5-CT/TOPΟ®. Ακολούθησε η είσοδος του ανασυνδυασμένου πλασμιδίου αρχικά σε δεκτικά βακτηριακά κύτταρα E. coli (Stellar) τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως σημείο ελέγχου σύμφωνα με το οποίο έγινε η απομόνωση του πλασμιδιακού DNA και επαληθεύτηκε αν το ανασυνδυασμένο αυτό μόριο περιέχει τα υπό μελέτη γονίδια. Αφού έγινε ο προσδιορισμός της αλληλουχίας των γονιδίων που περιέχονται στα ανασυνδυασμένα πλασμίδια, ακολούθησε ο μετασχηματισμός εκφραστικών κυττάρων με στόχο την επαγωγή της έκφρασης των ισοενζύμων SIRT3 και SIRT5. Σε αυτή την μελέτη χρησιμοποιήθηκαν ως συστήματα ετερόλογης έκφρασης ανασυνδυασμένων γονιδίων, τα στελέχη BL21(DE3), BL21(DE3) Rosetta, BL21(DE3) pLysS, του βακτηρίου E.coli. Μετά από την λύση των μετασχηματισμένων βακτηριακών κυττάρων έγινε η παραλαβή του ενζυμικού εκχυλίσματος και ακολούθησε ο καθαρισμός των εν λόγω ενζύμων σε χρωματογραφική στήλη μεταλλοχηλικής έκλουσης.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Κονταρίνη Χριστίνα
  • Kontarini Christina

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2915893

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Κονταρίνη Χριστίνα; Kontarini Christina. Κλωνοποίηση, έκφραση των ισοενζύμων της σιρτουίνης και μελέτη αλληλεπίδρασης με βιοδραστικά εκχυλίσματα. 2020. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2915893