National and Kapodistrian University of Athens
Human biomonitoring & health impact assessment of waste management - An overview on molecular pathways of exposure & human biomarkers to define exposure to hazardous waste/materials in occupational and environmental health
Abstract
dc:descriptionΣτην περίληψη ακολουθεί μια σύντομη περιγραφή της παρούσας διπλωματικής εργασίας. Η διατριβή αποτελείται από δύο μέρη: το θεωρητικό μέρος και το πρακτικό μέρος που περιλαμβάνει μια μελέτη περίπτωσης. Το θεωρητικό μέρος περιλαμβάνει τα κεφάλαια 1 έως 4 και το πρακτικό το κεφάλαιο 5. Σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει όλες τις διαθέσιμες καταγεγραμμένες περιβαλλοντικές χημικές ουσιών που περιλαμβάνονται σε διαφορετικούς τύπους και διαφορετικές κατηγορίες αποβλήτων, να παρουσιάσει όλα τα πιθανά μονοπάτια έκθεσης του ανθρώπινου οργανισμού σε αυτές τις χημικές ουσίες, τους ανθρώπινους βιοδείκτες και τις διαθέσιμες μεθόδους ανθρώπινης βιοπαρακολούθησης, τα οποία λαμβάνονται υπόψη υπόψιν στα πλαίσια των συζητήσεων περί των αρνητικών επιπτώσεων στην ανθρώπινη υγεία από την έκθεση σε αυτές τις χημικές ουσίες. Πιο συγκεκριμένα, στο πρώτο κεφάλαιο, παρουσιάζονται όλες οι κατηγορίες αποβλήτων από τις οποίες προέρχονται όλες οι χημικές ουσίες. Επιπρόσθετα, πολλοί διαφορετικοί τρόποι διαχείρισης και επεξεργασίας των αποβλήτων αναλύονται. Τα επικίνδυνα απόβλητα είναι απορριπτόμενα υλικά με ιδιότητες που τα καθιστούν δυνητικά επιβλαβή για την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον. Τα επικίνδυνα απόβλητα μπορεί να περιλαμβάνουν χημικές ουσίες, βαρέα μέταλλα ή ουσίες που παράγονται ως υποπροϊόντα κατά τη διάρκεια εμπορικών διαδικασιών παραγωγής, καθώς και απορριπτόμενα οικιακά προϊόντα όπως αραιωτικά χρωμάτων, υγρά καθαρισμού και παλιές μπαταρίες. Τα επικίνδυνα απόβλητα μπορούν να έχουν τη μορφή υγρών, στερεών, αερίων ή λάσπης. Μεγάλο μέρος αυτού του επικίνδυνου υλικού αποθηκεύεται σε χώρους υγειονομικής ταφής ή σε άλλους χώρους συγκράτησης. Στο κεφάλαιο 2, όλες οι καταγεγραμμένες φυσικές και τεχνητές περιβαλλοντικές τοξικές χημικές ουσίες εισάγονται και κατηγοριοποιούνται σύμφωνα με τη δομή, τις ιδιότητες ή τη χρήση τους. Σε αυτό το κεφάλαιο, περιγράφονται όλες οι ιδιότητες κάθε χημικής ουσίας, οι χρήσεις τους και τα προϊόντα, η βιομηχανία, ο τομέας και οι τύποι αποβλήτων εντός των οποίων εμπεριέχονται. Τέλος, παρουσιάζονται όλα τα προσβεβλημένα όργανα και οι πιθανές ασθένειες που μπορεί να αναπτύξει ο άνθρωπος μετά από την παρατεταμένη έκθεση στις χημικές αυτές ουσίες. Στο κεφάλαιο 3, παρουσιάζονται όλες οι πιθανές οδοί έκθεσης σε περιβαλλοντικές χημικές ουσίες. Η οδός έκθεσης μιας επικίνδυνης ουσίας αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τον προσδιορισμό των δράσεων αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης. Η οδός έκθεσης αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο ένα άτομο μπορεί να έρθει σε επαφή με μια επικίνδυνη ουσία. Στο κεφάλαιο 4, περιγράφεται ο μηχανισμός των διαδικασιών ανθρώπινης βιοπαρακολούθησης και των ανθρώπινων βιοδεικτών. Περιγράφονται τρεις προσεγγίσεις για την προσομοίωση της ανθρώπινης διαδικασίας βιοδεικτών. Η ανθρώπινη βιοπαρακολούθηση μας επιτρέπει να μετρήσουμε την έκθεσή μας σε χημικές ουσίες μετρώντας είτε τις ίδιες τις ουσίες, τους μεταβολίτες τους είτε δείκτες των επακόλουθων επιπτώσεων στην υγεία στα σωματικά υγρά ή στους ιστούς. Οι πληροφορίες σχετικά με την έκθεση στον άνθρωπο μπορούν στη συνέχεια να συνδεθούν με δεδομένα σχετικά με πηγές και επιδημιολογικές έρευνες, προκειμένου να ενημερωθεί η έρευνα σχετικά με τις σχέσεις έκθεσης-απόκρισης στον άνθρωπο. Οι περιβαλλοντικές επιστήμες υγείας επικεντρώνονται στη σχέση μεταξύ της παρουσίας μολυσματικών ουσιών στο περιβάλλον και της σχέσης τους με πιθανές δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία. Σε αυτό το πλαίσιο, τα δεδομένα της ανθρώπινης βιοπαρακολούθησης (HBM) έχουν αποδειχθεί ότι αποτελούν πολύτιμη προσθήκη στις εκτιμήσεις έκθεσης με βάση περιβαλλοντικά μέτρα. Για την ανθρώπινη βιοπαρακολούθηση χρησιμοποιούνται ανθρώπινοι βιοδείκτες. Οι ανθρώπινοι βιοδείκτες έχουν συζητηθεί εκτενώς στην επιστημονική βιβλιογραφία τα τελευταία δέκα χρόνια, αλλά σπάνια όσον αφορά την έρευνα για τα επικίνδυνα απόβλητα. Είναι χρήσιμο να ταξινομηθούν οι βιοδείκτες σε τρεις τύπους: Βιοδείκτες έκθεσης, βιοδείκτες επιδράσεων και βιοδείκτες ευαισθησίας. Ένας βιοδείκτης έκθεσης είναι μια εξωγενής ουσία ή οι μεταβολίτες της ή το προϊόν μιας αλληλεπίδρασης μεταξύ ενός ξενοβιοτικού παράγοντα και κάποιου μορίου ή κυττάρου στόχου που μετριέται εντός ενός οργανισμού. Βιοδείκτης της επίδρασης είναι μια μετρήσιμη βιοχημική, φυσιολογική ή άλλη μεταβολή εντός ενός οργανισμού που ανάλογα με το μέγεθος, μπορεί να αναγνωριστεί ως αποδεδειγμένη ή πιθανή βλάβη στην υγεία του ανθρώπου που έχει εκτεθεί. Τέλος, βιοδείκτης ευαισθησίας είναι ένας δείκτης ενός εγγενούς ή επίκτητου περιορισμού της ικανότητας ενός οργανισμού να ανταποκρίνεται στην πρόκληση της έκθεσης σε μια συγκεκριμένη ξενοβιοτική ουσία. Τέλος, στο τελευταίο κεφάλαιο 5, αναλύονται όλοι οι παραπάνω τομείς έρευνας για τις επιβλαβείς περιβαλλοντικές χημικές ουσίες που προέρχονται από τα αντιρρυπαντικά υφαλλοχρώματα που χρησιμοποιούνται στη ναυτιλιακή βιομηχανία.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Γκιωνάκης Αναστάσιος
- Gkionakis Anastasios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2916189