National and Kapodistrian University of Athens
Διατατική οστεογένεση σε ασθενείς με χρονία οστεομυελίτιδα μακρών οστών
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Οι λοιμώξεις των μακρών οστών αποτελούν δυσεπίλυτο ζήτημα. Η αυξημένη συχνότητα τους και οι πολλαπλοί παθογόνοι μικροοργανισμοί που μπορούν να προκαλέσουν τη νόσο, δημιουργούν την ανάγκη μιας πολυκεντρικής θεραπευτικής προσέγγισης. Οι μηχανισμοί αντίστασης των μικροβίων τόσο στην φαρμακευτική αγωγή όσο και στη χειρουργική αντιμετώπιση υπογραμμίζουν την ανάγκη της βαθύτερης μελέτης της παθολογικής φυσιολογίας της νόσου. Η χρήση της διατατικής οστεογένεσης ως μέσο για την κάλυψη των οστικών ελλειμμάτων μετά από το χειρουργικό καθαρισμό κατέχει κυρίαρχη θέση στην τελική θεραπευτική οδό. Η μελέτη αυτή ερευνά το ρόλο της διατατικής οστεογένεσης στις λοιμώξεις των μακρών οστών. Υλικά και μέθοδος: Μελετήθηκαν αναδρομικά οι ιατρικοί φάκελοι ασθενών που αντιμετωπίστηκαν στο τμήμα μας για οστεομυελίτιδα μακρών οστών την περίοδο 2010-2020. Στη μελέτη εντάχθηκαν συνολικά 63 ασθενείς στους οποίους συλλέχθηκαν στοιχεία αναφορικά με το μέγεθος του οστικού ελλείμματος, το χρόνο οστεομεταφοράς και το σύνολο των επιπλοκών που καταγράφηκαν στους 12 μήνες μετά το πέρας της θεραπείας. Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτελούνταν στο 81% από άνδρες και στο 19% από γυναίκες. Το μέσο οστικό έλλειμμα μετά το χειρουργικό καθαρισμό ήταν στα 7,78cm ενώ ο μέσος χρόνος ολοκλήρωσης της θεραπείας ήταν οι 350,3 ημέρες. Κύριοι μικροβιακοί παράγοντες ήταν ο S. epidermidis (31,7%) και ο S. aureus (30,1%). Βασικότερη επιπλοκή αποτελούσε η επιπολής λοίμωξη των βελόνων της εξωτερικής οστεοσύνθεσης, ενώ 2 ασθενείς οδηγήθηκαν σε ακρωτηριασμό λόγω μη ελέγχου της λοίμωξης. Ως συνηθέστερη εμβιομηχανική επιπλοκή παρουσιάστηκε η δυσκαμψία του γόνατος σε ασθενείς με εντόπιση της νόσου στο μηριαίο οστό. Συμπεράσματα: Η χρήση της διατατικής οστεογένεσης αποτελεί βασικό πυλώνα στην αντιμετώπιση των λοιμώξεων των μακρών οστών. Εμφανίζει αποδεκτά αποτελέσματα συγκριτικά με τις λοιπές περιγραφόμενες τεχνικές με αποδεκτά ποσοστά επιπλοκών. Η ανάγκη βράχυνσης ωστόσο του συνολικού χρόνου θεραπείας, προϋποθέτει μία καλύτερη ερμηνεία της φυσιολογίας του πώρου της διατατικής οστεογένεσης μέσω του οποίοι μπορούν να επιστρατευτούν τεχνικές που να ευοδώνουν την ταχύτερη επιμετάλλωση και τη συντόμευση της θεραπευτικής διάρκειας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ρόζης Μελέτιος
- Rozis Meletios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2918483