National and Kapodistrian University of Athens
Αρτηρική σκληρία στους αθλητές σε σχέση με νορμοτασικούς και υπερτασικούς αντίστοιχης ηλικίας
Abstract
dc:descriptionΗ άσκηση έχει διαφορετικές επιδράσεις στην αρτηριακή σκληρία αναλόγως των τρόπων με τους οποίους πραγματοποιείται. Η επίδρασή της πάνω στην αρτηριακή σκληρία σε σχέση με νορμοτασικά και υπερτασικά άτομα δεν έχει πλήρως μελετηθεί. Στην παρούσα ανασκόπηση γίνεται προσπάθεια σύγκρισης και αξιολόγησης των επιδράσεων της άθλησης-άσκησης (αερόβια, άσκηση αντίστασης και συνδυασμένης) στην αρτηριακή σκληρία σε άτομα υγιή και σε άτομα με υπέρταση όπως επίσης και των επιδράσεών της με την πάροδο του χρόνου. Ακόμα παρουσιάζεται η κατάταξη των αθλημάτων αναλόγως του τύπου άσκησης καθώς και οι συστάσεις για τους υπερτασικούς αθλητές αναφορικά με την συμμετοχή τους σε ανταγωνιστικά σπορ. Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στο Pubmed και συμπεριελήφθησαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες από το 1997. Οι μελέτες που ερευνούσαν την επίδραση της άθλησης στην αρτηριακή σκληρία και που συμπεριελήφθησαν χρησιμοποιούσαν ως μέτρηση για αυτήν, την ταχύτητα σφυγμικού κύματος (PWV). Από τα αποτελέσματα φάνηκε πως η αερόβια άσκηση δεν μεταβάλλει την κεντρική αρτηριακή σκληρία άμεσα (10 λεπτά έως 24 ώρες μετά από κάθε συνεδρία άσκησης), ενώ μετά από μικρής (1 εβδομάδα έως 24 εβδομάδες) και μεγάλης (>24 εβδομάδες) διάρκειας αερόβια άσκηση διαπιστώθηκε μείωση της κεντρικής αρτηριακής σκληρίας. Από την άλλη πλευρά, η άσκηση αντίστασης μετά από μικρής διάρκειας άσκηση δε φάνηκε να σημειώνει σημαντική αλλαγή στην κεντρική αρτηριακή σκληρία, ενώ άμεσα και μετά από μεγάλης διάρκειας άσκηση οδήγησε σε αύξηση της αρτηριακής σκληρίας. Επιπρόσθετα, διαπιστώθηκε πως η αερόβια άσκηση μείωσε την αρτηριακή σκληρία σε νορμοτασικούς και υπερτασικούς νέους και μέσης ηλικίας. Η άσκηση αντίστασης είχε διαφορετικά αποτελέσματα αναλόγως του τύπου και της έντασης στην προπόνηση. Έτσι, η έντονη άσκηση αντίστασης σχετίστηκε με αύξηση της αρτηριακής σκληρίας, ενώ δεν σημειώθηκε βλαβερό αποτέλεσμα όταν αυτή πραγματοποιήθηκε με χαμηλή ένταση, με αργή έκκεντρη συστολή των μυών ή όταν αυτή γινόταν κυρίως με τα κάτω άκρα σε υγιή άτομα. Η συνδυασμένη (αερόβια και άσκηση αντίστασης) άσκηση είχε ουδέτερο ή μικρό όφελος στην αρτηριακή σκληρία. Συμπερασματικά, η παρούσα ανασκόπηση έδειξε πως η άθληση-άσκηση είχε διαφορετικά αποτελέσματα στην αρτηριακή σκληρία αναλόγως του τύπου και του τρόπου άσκησης καθώς και αναλόγως της διάρκειάς της. Επίσης οι αθλητές με ρυθμισμένη αρτηριακή πίεση μπορούν να συμμετέχουν σε ανταγωνιστικά σπορ, αναλόγως των παραγόντων κινδύνου, της βλάβης οργάνων στόχων και της φυσική τους κατάστασης που ενδεχομένως να τους εξαιρέσουν από κάποια αθλήματα δύναμης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Παπασταμάτης Ανδρέας
- Papastamatis Andreas
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2920857