Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

«I am a lot of colours, because I have a lot of lifes, a lot of me, a lot of myself». Ταυτότητες εφήβων μαθητών/τριών προσφύγων στην Ελλάδα.

Abstract

dc:description

Η εργασία επιχειρεί να αναδείξει τη φωνή οκτώ κοριτσιών και αγοριών 14-17 ετών, προσφύγων από το Αφγανιστάν. Οι έφηβοι/ες, αφού διέσχισαν γεωγραφικά και ηλικιακά σύνορα με βίαιο τρόπο, εγκλωβίστηκαν στην Ελλάδα, «φιλοξενούνται» σε κοντέινειρ καταυλισμού και φοιτούν στο δημόσιο σχολείο, αναμένοντας το επόμενο «λιμάνι» που θα αγκυροβολήσουν. Συνδυάζοντας τεχνικές και εργαλεία (συνέντευξη σε ομάδες συζήτησης, παιδαγωγική παρέμβαση, παρατήρηση, σημειώσεις πεδίου, άτυπες συνομιλίες, μελέτη αρχείου), ανιχνεύεται πώς οι ίδιοι/ες κατανοούν τον εαυτό τους, συγκροτούν και (επανα)προσδιορίζουν τις ταυτότητες τους σε συνθήκες μετάβασης και σε συνάρτηση με τις οικογενειακές, κοινωνικές και εκπαιδευτικές «αποσκευές» τους, τα βιώματα και τις διαδρομές τους. Η έρευνα εστιάζει στην εκπαιδευτική τους ένταξη, μέσα από τη μελέτη περίπτωσης του σχολικού πλαισίου και στο πώς αυτό επηρεάζει την ταυτότητα, την καθημερινότητα και την πορεία της ζωής τους. Στον λόγο των παιδιών αποτυπώνεται ότι «κατοικούν» σε πολλαπλά και μεταβαλλόμενα είδη ταυτοτήτων: του δρώντος υποκειμένου• του ανθρώπου σε κίνηση, υπό απειλή, που βρίσκεται στο «ενδιάμεσα»• του/της μαθητή/τριας, που κάνει βήματα ένταξης και μπορεί να ανήκει σε πολλά «εμείς»• του αισιόδοξου, «ανθεκτικού» και συνάμα ευάλωτου παιδιού με πολλαπλές απώλειες και σκληρά βιώματα. Αναγνωρίζουν ότι η πορεία τους προς την ενηλικότητα αποκλίνει (και ταυτόχρονα εφάπτεται) από αυτήν των συνομηλίκων τους, αλλά δεν βλέπουν τον εαυτό τους ως «τραυματισμένο», θλιμμένο θύμα• αντιλαμβάνονται την «προσφυγικότητα» ως ιδιότητα και όχι ως ταυτότητα. Οι πολλαπλές μεταβάσεις και η παρατεταμένη κατάσταση αβεβαιότητας, διαπλέκονται με τη βιολογική/ηλικιακή μετάβαση: η ταυτότητά τους μοιάζει να συνυφαίνεται κυρίως από ασυνέχειες, το ανήκειν είναι προσωρινό και ρευστό. Παράλληλα, τα αγαπημένα πρόσωπα (κυρίως οικογένεια και δασκάλες/οι), η πατρίδα και το σχολείο αποτελούν στοιχεία σταθερότητας, συνέχειες που διαμορφώνουν το «είμαι»/«γίνομαι». Το συγκεκριμένο σχολείο συνιστά έναν ασφαλή κοινωνικό χώρο και σταθερό σημείο αναφοράς, μια καθοριστική συνθήκη που επηρεάζει τη θετική αυτοεικόνα τους, τα ενδυναμώνει και τα κάνει αισιόδοξα για το μέλλον.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Παπαδημητρίου Σταματία
  • Papadimitriou Stamatia

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, English, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2921005

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Παπαδημητρίου Σταματία; Papadimitriou Stamatia. «I am a lot of colours, because I have a lot of lifes, a lot of me, a lot of myself». Ταυτότητες εφήβων μαθητών/τριών προσφύγων στην Ελλάδα.. 2020. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921005