Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Η επίδραση διαφορετικών πρωτοκόλλων άσκησης στην ανάκαμψη της καρδιακής συχνότητας στο 1ο λεπτό μετά τον τερματισμό της άσκησης σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια

Abstract

dc:description

Η ανάκαμψη της καρδιακής συχνότητας κατά το 1ο λεπτό (ΑΚΣ1) μετά τον τερματισμό της άσκησης είναι ένας ανεξάρτητος προγνωστικός δείκτης θνησιμότητας σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια(ΧΚΑ). Η συστηματική άσκηση έχει θετικές επιδράσεις στη λειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος, ωστόσο δεν είναι σαφές ποια μορφή άσκησης είναι η καταλληλότερη για την βελτίωση της ΑΚΣ1. Στην παρούσα μελέτη διατυπώθηκε η υπόθεση ότι ένα πρόγραμμα υψηλής έντασης διαλειμματικής άσκησης(HIIT) θα βελτιώσει την ΑΚΣ1 και διερευνήθηκε περαιτέρω αν ο συνδυασμός (COMP) άσκησης HIIT με άσκηση αντιστάσεων είναι αποτελεσματικότερος έναντι της HIIT ως προς τη βελτίωση της ΑΚΣ1. Η μελέτη συμπεριέλαβε 30 ασθενείς με ΧΚΑ οι οποίοι τυχαιοποιημένα εντάχθηκαν στην ομάδα HIIT (n=19, ηλικίας 55,8±10,5 ετών) ή στην ομάδα COMP (n=11, ηλικίας 60,5±7,2 ετών) και ακολούθησαν το αντίστοιχο πρόγραμμα άσκησης για 3 μήνες, 3 φορές την εβδομάδα. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν πριν και μετά το πρόγραμμα αποκατάστασης σε μέγιστη καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κοπώσεως (ΚΑΔΚ) για την αξιολόγηση της ΑΚΣ1 και επιμέρους παραμέτρων της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας τους. Η ΑΚΣ1 βελτιώθηκε σημαντικά στην ομάδα HIIT (πριν: 21±9, μετά: 25,3±9 παλμοί, p=0,027) σε αντίθεση με την ομάδα COMP(πριν: 23±11, μετά: 23±8 παλμοί p=0,936) στην οποία παρέμεινε αμετάβλητη. Η σύγκριση μεταξύ των ομάδων άσκησης δεν έδειξε σημαντική διαφορά (p=0,158) στην ΑΚΣ1. Οι ασθενείς με ΑΚΣ1<12παλμούς πριν το πρόγραμμα άσκησης έδειξαν σημαντική βελτίωση ανεξαρτήτως ομάδας (10±1 πριν, 26±8 μετά, p=0,039). Η ομάδα HIIT βελτίωσε σημαντικά την VO2peak (18,6±4,9 πριν, 21,4±7,3 μετά, ml/kg/min p=0,02) και το Work Rate (102,5±40,4 πριν, 120±43,6 μετά, watt p<0,01). Η ομάδα COMP βελτίωσε σημαντικά την VO2peak (17,5±2,8 πριν, 20,9±4,2 μετά, ml/kg/min p=0,045), τον ΑΤ (10,9±2,3 πριν, 14±3,2 μετά, ml/kg/min p=0,007), το Work Rate (89,2±34,2 πριν, 115,3±39,2 μετά, watt p=0,001) και την VO2/t-slope (0,38±0,22 πριν, 0,49±0,19 μετά, p=0,032). Η συνδυαστική άσκηση (COMP) δεν έδειξε να επιδρά θετικά στην ΑΚΣ1 αλλά βρέθηκε ότι βελτιώνει σημαντικά τους δείκτες καρδιοαναπνευστικής ικανότητας. Από την άλλη, ένα πρόγραμμα άσκησης ΗΙΙΤ φάνηκε να βελτιώνει σημαντικά την λειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος, όπως αυτή αξιολογήθηκε με την ΑΚΣ1. Αξίζει να σημειωθεί ότι ασθενείς με τιμές ΑΚΣ1<12 παλμούς πριν την ένταξη στο πρόγραμμα αποκατάστασης, φαίνεται να βελτιώνονται ανεξάρτητα από το πρωτόκολλο άσκησης που ακολούθησαν.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Παπαδόπουλος Διονύσης
  • Papadopoulos Dionysis

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2921369

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Παπαδόπουλος Διονύσης; Papadopoulos Dionysis. Η επίδραση διαφορετικών πρωτοκόλλων άσκησης στην ανάκαμψη της καρδιακής συχνότητας στο 1ο λεπτό μετά τον τερματισμό της άσκησης σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια. 2020. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921369