National and Kapodistrian University of Athens
Μελέτη συσχέτισης πολυμορφισμών γονιδίων (SNPs) που εμπλέκονται στις μεταβολικές οδούς του θυρεοειδούς με τα κλινικοεργαστηριακά χαρακτηριστικά του Συγγενούς Υποθυρεοειδισμού
Abstract
dc:descriptionΒασικές γνώσεις: Ο συγγενής υποθυρεοειδισμός (ΣΥ) αποτελεί την πιο συχνή συγγενή ενδοκρινοπάθεια, με επιπολασμό 1:1500-3000 γεννήσεις και μπορεί να οδηγήσει σε διανοητικές διαταραχές εάν δεν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί άμεσα. Το Εθνικό Πρόγραμμα Προληπτικού Ελέγχου Νεογνών (ΕΠΠΕΝ) για το ΣΥ ξεκίνησε το 1980 και διεξάγεται από το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού (ΙΥΠ) που λαμβάνει και ελέγχει τις κάρτες Guthrie από όλα τα μαιευτήρια της Ελλάδας. Περισσότερα από 4.000.000 νεογνά έχουν ελεγχθεί τα τελευταία 40 χρόνια. Το ΙΥΠ σε συνεργασία με το Τμήμα Ενδοκρινολογίας, Διαβήτη και Μεταβολισμού της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών είναι υπεύθυνοι για την έναρξη της θεραπείας υποκατάστασης καθώς και την μακροχρόνια κλινικοεργαστηριακή παρακολούθηση των ασθενών αυτών. Στόχος και υπόθεση: Η διερεύνηση SNPs που βρίσκονται σε γονίδια που σχετιζόνται με το μεταβολισμό των θυρεοειδικών ορμονών με σκοπό τη συσχέτισή τους με ορισμένα κλινικά χαρακτηριστικά του ΣΥ, όπως η ανταπόκριση στη θεραπεία ύποκατάστασης με L-T4. Ασθενείς: Τα εργαστηριακά, κλινικά και υπερηχογραφικά δεδομένα καταγράφηκαν από τον ιατρικό φάκελο των παιδιών που διαγνώστηκαν με ΣΥ από το ΕΠΠΕΝ. Οι ασθενείς επιλέχθηκαν σύμφωνα με τα ακόλουθα κριτήρια: ηλικία (> 3 ετών), φυσιολογική σύλληψη, ηλικία κύησης (> 37 εβδομάδες), έναρξη θεραπείας (<180 ημέρες από τη γέννηση), μονόδυμη κύηση, μη συνδρομικό, φυσιολογικού βάρους γέννησης με ποικιλία στη θεραπεία υποκατάστασης LT-4ν να είναι ελληνικής καταγωγής. 270 ασθενείς ΣΥ διαιρέθηκαν σε υποομάδες σύμφωνα με τα κλινικά χαρακτηριστικά τους: Δυσορμονογένεση ( Ν = 207), Παροδικός (N=63) και Control (Ν=96). Η ομάδα της δυσορμονογένεσης υποδιαιρείται σε ομάδα χαμηλής δόσης (0-2 μg / kg / d) (Ν = 46), μέτριας δόσης (2-3 μg / kg / d) (Ν=105) και υψηλής δόσης (> 3 μg / kg / d) (Ν = 55) για τον ένα χρόνο και ομάδα χαμηλής δόσης (0-1,5 μg / kg / d) (Ν = 37), μέτριας δόσης (1,5 – 2,5 μg / kg / d) (Ν = 93) και υψηλής δόσης (> 2,5 μg / kg / d) (Ν = 64) για τα τρία χρόνια. Μέθοδος: Η μέθοδος περιλαμβάνει : 1) απομόνωση γενωμικού DNA από ολικό αίμα, 2) ενίσχυση περιοχής με PCR (519 bp, 566 bp, 485 bp για τους rs4704397, rs11206244 και rs12095080 αντίστοιχα) 3) πέψη με περιοριστικά ένζυμα (BseLI, FbaI και SpeI για τους rs4704397, rs11206244 και rs12095080 αντίστοιχα) 4) ηλεκτροφόρηση σε πηκτή αγαρόζης. Μελέτες βελτιστοποίησης διεξήχθησαν με σκοπό την επίτευξη της καλύτερης διάκρισης μεταξύ των τριών γονότυπων. Αποτελέσματα: Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των υποομάδων για τους τρεις γονότυπους. Ο πολυμορφισμός rs4704397 (PDE8B) φαίνεται να συσχετίζεται με τη δόση υποκατάστασης με L-T4 στον 3ο χρόνο ζωής στους ασθενείς με Δυσορμονογένεση. Στην ομάδα του παροδικού ΣΥ ο rs4704397 συσχετίζεται με το βάρος γέννησης. Ο πολυμορφισμός rs11206244 (DIO1) φαίνεται να συσχετίζεται με το ΒΜΙ στον 3ο χρόνο ζωής στους ασθενείς με Δυσορμονογένεση. Τέλος ο πολυμορφισμός rs12095080 (DIO1) συσχετίζεται με την FT4 στον 3ο χρόνο ζωής στους ασθενείς με παροδικό ΣΥ. Κανένα από τα εξετασθέντα SNPs δεν συσχετίστηκε με άλλες κλινικές παραμέτρους. Συζήτηση: Καταλήγοντας ο ΣΥ είναι μία πολυπαραγοντική και πολυγονιδιακή νόσος με πληθώρα χαρακτηριστικών και φαινοτύπων γεγονός που καθιστά πολύ δύσκολη την εύρεση γενετικών βιοδείκτων για την λήψη αποφάσεων και αυτό αποδεικνύεται και από τα αντιφατικά αποτελέσματα των μελετών που έχουν ήδη δημοσιευθεί. Η παρούσα μελέτη πρόκειται για την πρώτη μελέτη συσχέτισης των συγκεκριμένων πολυμορφισμών με τη δόση σε παιδιά με ΣΥ και μάλιστα με γνωστή αιτιοπαθολογία της νόσου.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Παπαθανασίου Αδαμαντία
- Papathanasiou Adamantia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2925207