National and Kapodistrian University of Athens
Διερεύνηση παραγόντων παθογένειας σε κλινικά στελέχη Brucella melitensis και Brucella abortus στην Ελλάδα
Abstract
dc:descriptionΗ βρουκέλλωση, γνωστή και ως μελιταίος πυρετός έχει παγκόσμια εξάπλωση και αναγνωρίστηκε ως μια από τις σημαντικότερες ζωονόσους εξαιτίας της τεράστιας οικονομικής της επίπτωσης στην κτηνοτροφία καθώς και της μεγάλης μεταδοτικότητας της στους ανθρώπους. Στην Ελλάδα, η νόσος ενδημεί και εμφανίζει την μεγαλύτερη δηλούμενη επίπτωση μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό συμβαίνει επειδή, η φύση της Brucella spp. με τις ιδιαιτερότητες που παρουσιάζει, δημιουργεί αρκετές δυσκολίες στην αναγνώριση, την αντιμετώπιση και εκρίζωσή της. Η παθογένεια της Brucella spp. συνδέεται κυρίως με την ικανότητα της να επιβιώνει και να αναπαράγεται ενδοκυττάρια στα κύτταρα του ξενιστή με την έκφραση αρκετών μορίων του κυτταρικού περιβλήματος. Η μολυσματικότητα και η ικανότητά της να προκαλεί χρόνιες λοιμώξεις πιστεύεται ότι οφείλεται στην ικανότητά της να αποφεύγει τους μηχανισμούς θανάτωσης εντός των μακροφάγων. Επιπλέον, η Brucella spp. έχει αναπτύξει στρατηγικές για να παραμένει για παρατεταμένες χρονικές περιόδους σε κύτταρα ξενιστές, αποφεύγοντας τις έμφυτες ανοσοαποκρίσεις. Διάφορα γενετικά και ανοσολογικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι όλα τα είδη του γένους Brucella είναι στενά συνδεδεμένα, παρ’ όλα αυτά έχουν παρατηρηθεί διαφορές στη λοιμογόνο δράση τους. Όπως έχει αποδειχτεί από μελέτες υπάρχουν αρκετές πρωτεΐνες που συμβάλλουν στην λοιμογονικότητα της Brucella spp. Ο χαρακτηρισμός και η διερεύνηση αυτών των γονιδίων του βακτηρίου αποτελούν βασικά στοιχεία για την αξιολόγηση της παθογένειας της. Στόχος αυτής της μελέτης ήταν να ανιχνεύσει και να προσδιορίσει με τη μέθοδο πολυπλεκτικής PCR, την παρουσία και τη διανομή των κοινών γονιδίων που σχετίζονται με τη λοιμογόνο δράση του βακτηρίου σε 328 στελέχη Brucella spp., 315 στελέχη Brucella melitensis και 13 στελέχη Brucella abortus τα οποία είχαν απομονωθεί από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Καθώς επίσης, και τη πιθανή διαφορετική γεωγραφική κατανομή αυτών των γονιδίων στα στελέχη Brucella spp. σε διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας. Τα αποτελέσματα της μελέτης, έδειξαν ότι ένα ποσοστό 2,5% από τα B.melitensis δεν παρουσίαζε το γονίδιο της ουρεάσης. Ωστόσο αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι τα συγκεκριμένα στελέχη διατηρούν το μεγαλύτερο μέρος του παθογόνου δυναμικού τους, αφού απομονώθηκαν από θετικές αιμοκαλλιέργειες, άρα είχαν την ικανότητα να διέλθουν μέσω του όξινου γαστρικού περιβάλλοντος και στην συνέχεια να προκαλέσουν μικροβιαιμία και σήψη. Τέλος, δεν ανευρέθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στην κατανομή των στελεχών με ελλείψεις γονιδίων, ειδικά της ομάδας με απώλεια του γονιδίου της ουρεάσης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Προκοπίου Αλεξάνδρα
- Prokopiou Alexandra
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2926338