National and Kapodistrian University of Athens
Η επίδραση της άσκησης σε άτομα με νόσο του Πάρκινσον
Abstract
dc:descriptionΗ νόσος του Πάρκινσον είναι η δεύτερη σε συχνότητα νευροεκφυλιστική ασθένεια μετά τη νόσο του Αλσχάιμερ. Στη νόσο του Πάρκινσον παρατηρείται καταστροφή των ντοπαμινεργικών κυττάρων στην περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται μέλαινα ουσία. Η καταστροφή των ντοπαμινεργικών κυττάρων φαίνεται να ωφείλεται στην ανώμαλη εναπόθεση μιας πρωτείνης της α-συνουκλείνης, η οποία είναι το βασικό συστατικό των σωμάτιων του Lewy τα οποία βρίσκονται εντός των προσβεβλημένων νευρώνων. Η νόσος του Πάρκινσον προκαλεί κινητικά αλλά και μη κινητικά συμπτώματα, τα οποία είναι εξίσου σοβαρά. Η νόσος προσβάλει άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών και σπανιότερα άτομα κάτω των 50, όπου η νόσος αναφέρεται ως νεανική. Η θεραπεία της νόσου είναι η L-dopa, η οποία είναι συμπτωματική και όχι θεραπευτική, βοηθάει στην αντιμετώπιση των κινητικών αλλά οχι των μη κινητικών συμπτωμάτων. Η άσκηση φαίνεται να έχει θεραπευτική δράση τόσο στα κινητικά όσο και στα μη κινητικά συμπτώματα. Η επίδραση της άσκησης κυρίως οφείλεται σε μοριακούς μηχανισμούς που λαμβάνουν χώρα στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ) αλλά και στο περιφεριακό. Βασικό χαρακτηριστικό, η απελευθέρωση νευροτροφικών παραγόντων (NFs) οι οποίοι έχουν επίδραση στη νευροπλαστικότητα του εγκεφάλου. Οι NFs έχουν επίδραση στην νευρογένεση, επιβίωση, διαφοροποίηση των νευρικών κυττάρων. Κύριοι NFs εξαρτώμενοι από την άσκηση είναι ο BDNF (Brain Derived Neurotrophic Factor), GDNF (Glial Derived Neurotrophic Factor), VEGF (Vascular Endothelial Growth Factor) και IGF-1 (Insulin like Growth Factor). Η άσκηση έχει θετική επίδραση πέραν του νευρικού συστήματος, στο καρδιαναπνευστικό, προάγωντας την φυσική κατάσταση, στο μυικό, αυξάνοντας τη μυική δύναμη και ισχύ, βοηθώντας στην καλύτερη ισορροπία, μειώνοντας κατά αυτόν τον τρόπο τις πτώσεις των ασθενών, εξασφαλίζοντας με αυτόν τον τρόπο μια καλύτερη και ασφαλέστερη διαβίωση. Συμπερασματικά η σημασία της άσκησης σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον είναι σημαντική και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται όχι σαν επιλογή, αλλα σαν υποχρέωση, διότι από μόνη της η άσκηση φαίνεται οτι μπορεί όχι μόνο να σταματήσει την εξέλιξη των συμπτωμάτων, αλλά και να την αναστρέψει, κρατώντας επίσης την κατανάλωση φαρμάκων σε χαμηλά επίπεδα με όφελος όχι μόνο για τους ασθενείς οι οποίοι θα έχουν λιγότερες παρενέργειες από τα φάρμακα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Κουκουλακης Νικολαος
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2927133