National and Kapodistrian University of Athens
Μοντέλα και μέθοδοι διαχείρισης πιστωτικού κινδύνου
Abstract
dc:descriptionΟι εμπορικές τράπεζες αντιμετωπίζουν τον πιστωτικό κίνδυνο σε κάθε δανειοδοτική συναλλαγή. Για τη μείωση αυτού του κινδύνου, οι τράπεζες ταξινομούν τους οφειλέτες σε διαφορετικά επίπεδα κινδύνου με βάση το σύνολο των πληροφοριών που συλλέγονται από τους πελάτες. Τέτοια ταξινόμηση καθορίζει την πιθανότητα του εκτιμώμενου επίπεδο πιστωτικού κινδύνου των δανειοληπτών που διαχωρίζουν την προεπιλεγμένη κατηγορία και τους αποδεκτούς με έναν αριθμό επιπέδων κινδύνου. Στη συνέχεια, κάθε κατηγορία κινδύνου τίθεται σε ασφάλιστρο που εξαρτάται από την πιθανότητα αποπληρωμής του χρέους. Αυτά τα μοντέλα μετρούν τη στατιστική πιθανότητα ότι η πίστωση θα αποπληρωθεί και βασίζονται στην ιδέα ότι είναι δυνατό να προβλεφθεί η μελλοντική απόδοση των αιτούντων δάνειο με παρόμοια χαρακτηριστικά με προηγούμενους αιτούντες. Η εκτίμηση του πιστωτικού κινδύνου των βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη διαθεσιμότητα πληροφοριών. Για τις επιχειρήσεις- δανειολήπτες αυτές οι πληροφορίες περιλαμβάνουν τα οικονομικά και άλλα δεδομένα. Οι δείκτες κερδοφορίας, φερεγγυότητας, διάρθρωσης κεφαλαίου των επιχειρήσεων συχνά περιλαμβάνονται στις μεταβλητές εκτίμησης πιστωτικού κινδύνου. Στην περίπτωση των δανείων των νοικοκυριών οι τράπεζες ενδιαφέρονται για τους συγκεκριμένους παράγοντες όπως το καθεστώς απασχόλησης, το εισόδημα, η εκπαίδευση, η προσωπική ιδιοκτησία, η οικογενειακή κατάσταση και το ιστορικό αποπληρωμής Οι ποιοτικές προσεγγίσεις αξιολόγησης του ανθρώπινου πιστωτικού κινδύνου των τραπεζών πρόσφατα έχουν σχεδόν πλήρως αντικατασταθεί από ποσοτικές προσεγγίσεις. Τα πιστωτικά αρχεία που συσσωρεύονται από τις τράπεζες είναι το κύριο υπόβαθρο για την ανάπτυξη μοντέλων εσωτερικής εκτίμησης πιστωτικού κινδύνου. Οι δανειστές μοιράζονται επίσης τις πληροφορίες μέσω των συστημάτων πιστωτικής αναφοράς, αλλά κάθε τράπεζα λαμβάνει μια μεμονωμένη απόφαση. Μπορούν εύκολα να πει μια τράπεζα πότε είναι ήδη ο αιτών βαριά φορτωμένος με χρέη από άλλους δανειστές. Εξαιτίας αυτού, οι τράπεζες μπορούν να αποφεύγουν τους ανεύθυνους δανειολήπτες καθώς δανείζουν τις πληροφορίες που παρέχονται όχι μόνο από τους αιτούντες, αλλά και από άλλους δανειστές. Το περισσότερο σημαντικό κριτήριο στη διαδικασία εκτίμησης πιστωτικού κινδύνου είναι να διασφαλιστεί ότι οι τράπεζες έχουν τις καλές πληροφορίες κατά την προώθηση των πιστώσεων. Πριν από την παγκόσμια οικονομική κρίση, η αυξητική τάση του χαρτοφυλακίου των δανείων των τραπεζών χαρτοφυλακίου παρατηρήθηκε σε πολλές χώρες, κάτι που δείχνει ότι οι οφειλέτες βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό στη χρηματοδότηση των τραπεζών. Η επέκταση της υψηλής πίστωσης προκλήθηκε από την οικονομική ανάπτυξη και τις περαιτέρω θετικές προσδοκίες των τραπεζών, των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών. Αλλά η υποχώρηση της πίστωσης ως επακόλουθο της παγκόσμιας κρίσης ήταν τόσο σκληρή, όσο η διάρκεια της ανάπτυξης της πίστωσης. Οι τράπεζες αντιμετώπισαν το πρόβλημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων (NPL), καθώς πολλοί οφειλέτες δεν μπόρεσαν να εκπληρώσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις όταν η οικονομία επιδεινώθηκε. Η μείωση του ΑΕΠ, των επενδύσεων, των καταναλωτικών δαπανών των νοικοκυριών, η αύξηση των πτωχεύσεων των επιχειρήσεων και η ανεργία προκάλεσαν σοβαρά προβλήματα όχι μόνο στις επιχειρήσεις και νοικοκυριά, αλλά και για τις τράπεζες. Η ποιότητα του χαρτοφυλακίου δανείων και οι χρηματοοικονομικοί δείκτες των τραπεζών απέδωσαν αυτό που δείχνει ότι στην πιστωτική περίοδο της ανάπτυξης οι τράπεζες δεν έχουν αξιολογήσει σωστά τον πιστωτικό κίνδυνο. Επειδή οι τράπεζες ως χρηματοοικονομικοί διαμεσολαβητές παίζουν τον ίδιο σημαντικό ρόλο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας και ολόκληρη την οικονομία, οι εποπτικές αρχές των τραπεζών ανησυχούν επίσης για αυτά τα προβλήματα. Το Σύμφωνο της Βασιλείας III προτείνει τις κατευθυντήριες γραμμές για την εξέταση των μακροοικονομικών παραγόντων στη διαδικασία εκτίμησης πιστωτικού κινδύνου. Οι τράπεζες μπορούν να επιλέξουν ελεύθερα τις μεταβλητές και οι μέθοδοι ανάλυσης που προσπαθούν να αναπτύξουν ακριβή εσωτερικά μοντέλα εκτίμησης πιστωτικού κινδύνου. Αυτός ο στόχος είναι επίσης κοινός στις τρέχουσες επιστημονικές έρευνες. Έτσι, αυτή η μελέτη απευθύνεται στην ανάλυση μοντέλων και μεθόδων διαχείρισης των πιστωτικών κινδύνων και της εξέτασης του πώς οι μεταβολές στο μακροοικονομικό περιβάλλον επηρεάζουν τον πιστωτικό κίνδυνο.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Συντιχάκης Ελευθέριος
- Syntichakis Eleftherios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2927167