Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Διερεύνηση των στάσεων απέναντι στο θάνατο στους παιδιατρικούς νοσηλευτές

Abstract

dc:description

Εισαγωγή: Μια από τις πλέον περίπλοκες και συναισθηματικές πλευρές της νοσηλευτικής είναι η αλληλεπίδραση ανάμεσα στο νοσηλευτή και το παιδί που πεθαίνει. Oι στάσεις των νοσηλευτών απέναντι στο θάνατο, επηρεάζουν την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθούν α) οι στάσεις των παιδιατρικών νοσηλευτών απέναντι στον θάνατο, β) το νόημα στη ζωή τους, καθώς και (γ) η σχέση μεταξύ των δύο αυτών παραμέτρων σε νοσηλευτές που εργάζονται σε τμήματα παιδιατρικών νοσοκομείων. Μεθοδολογία: Σε 170 σε νοσηλευτές που εργάζονται σε τμήματα παιδιατρικών νοσοκομείων χορηγήθηκαν (α) ερωτηματολόγιο κοινωνικοδημογραφικών στοιχείων, (β) Κλίμακα διερεύνησης στάσεων απέναντι στο θάνατο DAP-R (Death Attitude Profile – Revised) των Wong, Reker & Gesser (1994) και (γ) Κλίμακα Νοήματος Ζωής (Meaning in Life Questionnaire [MLQ] των Steger, Frazier & Oishi (2006) Αποτελέσματα: Tο 68,6% ανέφεραν ότι ο θάνατος του παιδιού που νοσηλεύουν τους επηρεάζει πολύ/πάρα πολύ, ενώ το 44,7% των συμμετεχόντων δεν ένιωθαν καθόλου καλά προετοιμασμένοι/-ες για να διαχειριστούν το θέμα του θανάτου. Oι παιδιατρικοί νοσηλευτές επηρεάζονταν πολύ από το θάνατο των παιδιών, εκφράζοντας, κυρίως, συναισθήματα λύπης/στενοχώριας (44%), συμπόνοιας (22%), ενοχής (22%) και θυμού (22%). Το 73% του δείγματος εύχονταν το παιδί, που φρόντιζαν να πέθαινε όταν δεν ήταν παρόντες. Το 53,5% είχαν διδαχθεί για τη φροντίδα ασθενών που πεθαίνουν και τη διαχείριση θανάτου και πένθους στο πλαίσιο του προγράμματος σπουδών τους και ένα 21,2% είχαν παρακολουθήσει σεμινάριο / διάλεξη. Η σημαντικότητα της κατάλληλης και επαρκούς εκπαίδευσης γίνεται ιδιαίτερα εμφανής, αν αναλογιστούμε ότι κατά πλειοψηφία, οι ερωτώμενοι νοσηλευτές είτε δεν ένιωθαν ικανοποιητικά προετοιμασμένοι για αντιμετώπιση του θανάτου και του πένθους ή δεν ήταν βέβαιοι για τους τρόπους διαχείρισης των ασθενών, παρότι >70% είχαν λάβει κάποιου τύπου σχετική εκπαίδευση. Συνηθέστερος τρόπος αποφόρτισης των νοσηλευτών ήταν να σκέφτονται το θάνατο των παιδιών στο σπίτι τους (43%), ενώ, κατά 34%, είτε απέφευγαν τη συζήτηση με συνάδελφους ή απομονώνονταν. Λιγότεροι ανέφεραν ξέσπασμα με κλάμα. Το μεγαλύτερο ποσοστό (62,8%) των συμμετεχόντων στην παρούσα έρευνα πίστευαν ότι θα έπρεπε να συνεχίζεται η φροντίδα της οικογένειας κατά τη διάρκεια του πένθους, ενώ το 70,6% του δείγματος θεωρούσαν πως οι νοσηλευτές που παρέχουν φροντίδα σε ασθενείς που πεθαίνουν θα έπρεπε απαραίτητα να συμμετέχουν σε ομάδες ψυχολογικής υποστήριξης. Oι νοσηλευτές με περισσότερο φόβο θανάτου απέφευγαν περισσότερο τις σκέψεις και τις συζητήσεις για το θάνατο με στατιστικά σημαντική διαφορά. Οι νοσηλευτές, που φοβούνται λιγότερο τον θάνατο τον αποδέχονται περισσότερο ως ευκαιρία για ευτυχισμένη μετά θάνατον ζωή με στατιστικά σημαντική διαφορά. Οι συμμετέχοντες νοσηλευτές που δήλωσαν καλά προετοιμασμένοι για να διαχειριστούν το θέμα του θανάτου είχαν λιγότερο φόβο θανάτου. Στην πλειοψηφία τους, οι νοσηλευτές του δείγματος είχαν βιώματα πένθους (το 25,9% είχαν βιώσει τον θάνατο κοντινού τους ανθρώπου στην παιδική τους ηλικία και το 51,2% στην ενήλικη ζωή). Οι νοσηλευτές που είχαν βιώσει το θάνατο οικείου προσώπου κατά την παιδική τους ηλικία θεωρούσαν λιγότερο το θάνατο ως μέσο διαφυγής από μια οδυνηρή κατάσταση. Οι νοσηλευτές, που ήταν έγγαμοι/-ες-σε συμβίωση είχαν βρει σε μεγαλύτερο βαθμό κάποιο νόημα στη ζωή τους σε σχέση με τους υπόλοιπους νοσηλευτές. Επιπρόσθετα, οι συμμετέχοντες νοσηλευτές που εκδήλωναν περισσότερο συμπεριφορές αποφυγής σκέψεων/συζητήσεων για το θάνατο αναζητούσαν σε μεγαλύτερο βαθμό κάποιο νόημα στη ζωή τους. Τέλος, οι νοσηλευτές, που αποδέχονταν σε μεγαλύτερο βαθμό το θάνατο ως κάτι φυσικό, χωρίς φόβο αλλά και χωρίς προσμονή αναζητούσαν σε μεγαλύτερο βαθμό (περισσότερο) κάποιο νόημα στη ζωή τους και αντίστροφα. Συμπεράσματα: Η ενσωμάτωση των εννοιών του θανάτου και της φροντίδας στο τέλος της ζωής στα θεωρητικά και πρακτικά πεδία της νοσηλευτικής θα βελτιώσουν την ποιότητα υπηρεσιών που προσφέρεται στο τέλος της ζωής στους ασθενείς και τις οικογένειές τους.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Λέκας Χρήστος
  • Lekas Christos

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2927529

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Λέκας Χρήστος; Lekas Christos. Διερεύνηση των στάσεων απέναντι στο θάνατο στους παιδιατρικούς νοσηλευτές. 2020. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927529