National and Kapodistrian University of Athens
Έπίδραση των χημειοθεραπευτικών σκευασμάτων στον μεταβολισμό της γλυκόζης
Abstract
dc:descriptionΟ σακχαρώδης διαβήτης και τα κακοήθη νεοπλάσματα συχνά συνυπάρχουν. Από επιδημιολογικές μελέτες, φαίνεται ότι ο σχετικός κίνδυνος για την ανάπτυξη ορισμένων καρκίνων είναι σχεδόν διπλάσιος στους διαβητικούς σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Εκτός από κοινούς παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη και των δύο νοσημάτων, όπως είναι η παχυσαρκία φαίνεται ότι ο διαβήτης τύπου 2 αποτελεί προδιαθεσικό παράγοντα για την ανάπτυξη νεοπλασιών. Αυτό οφείλεται στην άμεση επίδραση της υπερινσουλιναιμίας στα νεοπλασματικά κύτταρα αλλά και στην αύξηση του κυκλοφορούντος ελεύθερου IGF-1, σε συνδυασμό με την ύπαρξη υποδοχέων IGF-1 σε πολλά νεοπλάσματα. Η αντιδιαβητική θεραπεία, με εξαίρεση την μετφορμίνη παρουσιάζει ουδέτερη επίδραση ή και επιτείνει την καρκινογένεση. Μετά και την ανασκόπηση όλων των αντινεοπλασματικών φαρμάκων (χημειοθεραπεία, στοχεύουσα θεραπεία και ανοσοθεραπεία) διαπιστώθηκαν: Οι περιορισμοί στην χορήγηση ορισμένων κυτταροστατικών φαρμάκων στους διαβητικούς ασθενείς λόγω αυξημένης τοξικότητας ( νεφροτοξικότητα, νευροτοξικότητα, μυελοτοξικότητα) έχει ως αποτέλεσμα την λιγότερο ικανοποιητική θεραπεία στους διαβητικούς ασθενείς με αντίστοιχες επιπτώσεις στην ανταπόκριση και επιβίωση. Η εξήγηση είναι ότι η υπεργλυκαιμία και ο διαβήτης τροποποιούν την φαρμακοκινητική και φαρμακοδυναμική των αντινεοπλασματικών φαρμάκων με αποτέλεσμα μεγαλύτερη τοξικότητα και αυξημένη νοσηρότητα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Πολύζος Κωνσταντίνος
- Polyzos Konstantinos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2934068