Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Ινομυώματα και κύηση

Abstract

dc:description

Τα ινομυώματα είναι καλοήθεις μονοκλωνικοί όγκοι που προκύπτουν από τα λεία μυικά κύτταρα του μυομητρίου. Τα ινομυώματα περιγράφονται συνήθως ανάλογα με τη θέση τους στη μήτρα (υποβλεννογόνια, ενδοτοιχωματικά, υπορογόνια κτλ). Αποτελούν τον συνηθέστερο πυελικό όγκο στις γυναίκες (αθροιστική συχνότητα έως 50 ετών >80% για τις μαύρες γυναίκες και σχεδόν 70% για τις λευκές γυναίκες). Για την ανάπτυξή του απαιτείται μετατροπή φυσιολογικών μυικών κυττάρων σε μη φυσιολογικά μυικά κύτταρα και ανάπτυξή τους σε κλινικά εμφανείς όγκους. Πολλαπλοί παράγοντες παίζουν ρόλο τόσο στον μετασχηματισμό όσο και στην επιτάχυνση της ανάπτυξής τους. Η επιδημιολογία των ινομυωμάτων ακολουθεί τις αλλαγές στον κύκλο των αναπαραγωγικών ορμονών οιστρογόνου και προγεστερόνης. Τα συμπτώματα που αποδίδονται στα ινομυώματα αφορούν σε μηνομητρορραγία, αίσθημα πυελικού άλγους και αναπαραγωγική δυσλειτουργία. Η διάγνωσή τους γίνεται με βάση την πυελική εξέταση και τα απεικονιστικά ευρήματα στην υπερηχογραφική εξέταση. Στις περισσότερες, αλλά όχι όλες, τις γυναίκες, τα ινομυώματα συρρικνώνονται κατά την εμμηνόπαυση, οπότε παρατηρείται και ύφεση των συμπτωμάτων. Η χρήση μετεμμηνοπαυσιακής ορμονικής θεραπείας μπορεί να παρατείνει τα συμπτώματα. Η ορμονική θεραπεία μπορεί να σχετίζεται με αύξηση του μεγέθους των ήδη υπαρχόντων ινομυωμάτων αλλά όχι με την ανάπτυξη νέων. Το μοντέλο ανάπτυξης των ινομυωμάτων κατά την κύηση δεν είναι γραμμικό, καθώς η μεγαλύτερη αύξηση στο μέγεθος παρατηρείται κατά το πρώτο τρίμηνο, με μικρή ή και καθόλου περαιτέρω αύξηση κατά το δεύτερο και τρίτο τρίμηνο. Στις περισσότερες γυναίκες, τα ινομυώματα δεν προκαλούν συμπτώματα κατά τη διάρκεια της κύησης. Παρόλα αυτά, το άλγος είναι το πιο σύνηθες σύμπτωμα, το οποίο σχετίζεται με το αυξανόμενο μέγεθος των ινομυωμάτων. Το μέγεθος και η θέση των ινομυωμάτων φαίνεται να αποτελούν παράγοντες κινδύνου για επιπλοκές κατά την κύηση: το μεγάλο μέγεθος (> 3 cm), η οπισθοπλακουντιακή θέση και/ή η παραμόρφωση της ενδομητρικής κοιλότητας είναι χαρακτηριστικά που σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο αποβολής, αποκόλληση πλακούντα, ενδομήτρια υπολειπόμενη ανάπτυξη του εμβρύου, αιμορραγία και πρόωρο τοκετό. Η παρουσία πολλαπλών ινομυωμάτων είναι άλλος ένας παράγοντας κινδύνου για πρόωρο τοκετό. Ενώ υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σχετικά με την παρακολούθηση για ασθενείς με ινομυώματα, υπάρχουν ελάχιστες ενδείξεις τεκμηριωμένης βλάβης για παρακολούθηση 6 έως 12 μηνών και επομένως η παρακολούθηση είναι μία επιλογή. Η θεραπεία πρώτης γραμμής για μηνορραγία περιλαμβάνει υστεροσκοπική εκτομή του ινομυώματος, εάν τα ινομυώματα βρίσκονται σε κατάλληλη ανατομική θέση ή φαρμακευτική θεραπεία, η οποία μπορεί να ξεκινήσει με αντισυλληπτικά οιστρογόνου-προγεστίνης, τα οποία δρούν συνήθως άμεσα και είναι ευρέως διαθέσιμα, έχουν χαμηλό κόστος και είναι γενικά καλώς ανεκτά. Εναλλακτικές επιλογές είναι οι ενδομήτριες συσκευές απελευθέρωσης λεβονοργεστρέλης, το τρανεξαμικό οξύ και χάπια που περιλαμβάνουν μόνο προγεστίνη. Δεύτερης γραμμής θεραπεία είναι οι GnRH αγωνιστές και ανταγωνιστές. Ο εμβολιασμός της μητριαίας αρτηρίας αποτελεί μία επιλογή ελάχιστα επεμβατικής θεραπείας που αντιμετωπίζει τόσο την αιμορραγία όσο τα συμπτώματα τα οποία προκύπτουν από το μέγεθος των ινομυωμάτων. Τρίτης γραμμής θεραπεία είναι οι ελάχιστα επεμβατικές θεραπείες της μαγνητικής τομογραφίας με εστιασμένη δέσμη υπερήχων (Magnetic resonance guided focused ultrasound surgery –MRgFUS) και της καταστροφής του ενδομητρίου. Όσον αφορά στη χειρουργική θεραπεία, για ασθενείς που δεν επιθυμούν μελλοντική κύηση και έχουν επίμονα συμπτώματα, η υστερεκτομή αποτελεί τη θεραπεία εκλογής, ενώ για ασθενείες που επιθυμούν μελλοντική κύηση η θεραπεία εκλογής είναι η ινομυωματεκτομή. Πρέπει να καταβάλλεται κάθε προσπάθεια να αποφευχθεί η χειρουργική αφαίρεση των ινομυωμάτων κατά τη διάρκεια της κύησης. Ιστορικό αφαίρεσης υποβλεννογόνιου ινομυώματος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο μη φυσιολογικής πλακουντοποίησης, ειδικά για στιφρό πλακούντα, αν και ο κίνδυνος είναι χαμηλός. Επί παρουσίας επώδυνων ινομυωμάτων, χορηγείται παρακεταμόλη ως αρχική παρέμβαση. Βραχυπρόθεσμη χρήση οπιοειδών σε τυπικές δόσεις ή μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων μπορεί να δοθεί, όταν ο πόνος δεν ελέγχεται. Επί παρουσίας προπίπτοντος ινομυώματος στον κόλπο, το οποίο προκαλεί σημαντική αιμορραγία, υπερβολικό πόνο, κατακράτηση ούρων ή λοίμωξη ενδείκνυται εκτομή. Η καισαρική τομή πραγματοποιείται επί ενδείξεων, συμπεριλαμβανομένης της αδυναμίας καθόδου του εμβρύου λόγω παραμόρφωσης του καναλιού γέννησης εξαιτίας των ινομυωμάτων. Εάν η κοιλότητα της μήτρας είχε διανοιχθεί κατά τη διάρκεια προηγούμενης ινομυωματεκτομής ή έχει αφαιρεθεί μεγάλος αριθμός ινομυωμάτων, προτείνεται προγραμματισμένη καισαρική τομή. Ελλείψει αυτών των κριτηρίων, η διαχείρηση των ασθενών με προηγούμενη ινομυωματεκτομή είναι όμοια με τις γυναίκες με ιστορικό προηγηθείσας καισαρικής τομής. Η προγραμματισμένη καισαρική τομή πραγματοποιείται μεταξύ 37 0/7 και 38 6/7 εβδομάδων κύησης, αν και η επιλογή της διενέργειας τοκετού ήδη από 36 εβδομάδες είναι λογική για γυναίκες με ιστορικό εκτεταμένης ινομυωματεκτομής (ανάλογη με μια ασθενή με ιστορικό κλασικής υστεροτομίας). Πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για να αποφευχθεί η διατομή των ινομυωμάτων κατά τη διάρκεια της καισαρικής τομής, καθώς μπορεί να είναι αδύνατο να αποκατασταθεί το σημείο της υστεροτομής.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Μορφιαδάκη Αρετούσα
  • Morfiadaki Aretousa

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2934584

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Μορφιαδάκη Αρετούσα; Morfiadaki Aretousa. Ινομυώματα και κύηση. 2021. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2934584