National and Kapodistrian University of Athens
Η μεταβολή της αρτηριακής πίεσης σε ασθενείς με επείγουσα υπέρταση στο τμήμα επειγόντων περιστατικών
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η επείγουσα υπέρταση (ΕΥ) ορίζεται ως σοβαρή αύξηση της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ) χωρίς βλάβη οργάνου-στόχου. Υπάρχει ασάφεια στη βιβλιογραφία όσον αφορά στη διαχείριση της επείγουσας-ασυμπτωματικής υπέρτασης στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Στη μελέτη μας επιχειρήσαμε να συγκρίνουμε τη μεταβολή των διαφόρων παραμέτρων της ΑΠ, ανάλογα με κάθε κλινικό χειρισμό (χορήγηση αγωγής ή όχι) και πώς αυτή η μεταβολή εξαρτάται από το κλινικό προφίλ των ασθενών. Μέθοδος και Υλικό: Πρόκειται για μελέτη παρατήρησης, στην οποία συμμετείχαν 78 ασθενείς που προσήλθαν στο ΤΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Αττικής «Σισμανόγλειο» με αναφερόμενη ΕΥ. Κατεγράφη το κλινικό προφίλ των ασθενών και έγιναν επανειλημμένες μετρήσεις της ΑΠ με μεσοδιάστημα 30 λεπτών για 2ώρες ή μέχρι οι ασθενείς να αρνηθούν περαιτέρω μετρήσεις. Από τους ασθενείς που τελικά εξετάστηκαν στο Παθολογικό Ιατρείο ορισμένοι υποβλήθηκαν σε εργαστηριακό έλεγχο και ΗΚΓ και έλαβαν θεραπεία ενώ στους υπόλοιπους δε χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή. Καταγράφηκε η μεταβολή των διαφόρων παραμέτρων της ΑΠ (ΣΑΠ, ΔΑΠ και ΜΑΠ) ανάλογα με κάθε κλινικό χειρισμό (χορήγηση ή όχι αγωγής) και αξιολογήθηκε πώς μεταβάλλονται αυτές με βάση το κλινικό προφίλ των ασθενών. Αποτελέσματα: Η ΑΠ ελαττώθηκε σε όλους τους ασθενείς. Η φαρμακευτική θεραπεία δεν είχε επιπλέον επίδραση στην μέση πτώση της ΣΑΠ (p=0,07) και ΔΑΠ (p=0,13). Στατιστικά σημαντική βρέθηκε η συσχέτιση της ΣΑΠ και της ΔΑΠ με τη χορήγηση αγωγής (p=0,01) και (p<0,001), αντίστοιχα. Επίσης, στατιστική σημαντικότητα παρουσίασε η ΔΑΠ σε σχέση με την ηλικία (p<0,001), το κάπνισμα (p=0,01) και τον αυξημένο Δείκτη Μάζας Σώματος (ΒΜΙ)>30 (p=0,02). Στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση, παρουσίασε η ΔΑΠ με το ιστορικό ΑΥ (p<0,01) και στεφανιαίας νόσου (ΣΝ) (p=0,01). Το ιστορικό καρκίνου έχει στατιστικά σημαντική επίδραση στην πτώση της ΑΠ, καθώς παρατηρήθηκε πτώση ΣΑΠ (p=0,007) και ΔΑΠ (p=0,04). Συμπέρασμα: Η ελάττωση αυτή ήταν του ίδιου βαθμού και του ίδιου ρυθμού, για ασθενείς που προσέρχονταν στο ΤΕΠ με ίδιου επιπέδου ΑΠ, ανεξάρτητα αν έλαβαν φαρμακευτική αγωγή ή όχι, γεγονός που υποδηλώνει ότι η χρήση της επιπλέον αγωγής για την θεραπεία των υπερτασικών αιχμών δεν υπερτερεί έναντι της παρακολούθησης. Πλην του ιστορικού κακοήθειας, οι λοιποί υπό εξέταση παράγοντες δεν επέδρασαν τόσο στον βαθμό της πτώσης της ΑΠ όσο και στον ρυθμό αυτής της πτώσης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κολοκυθά Σταυρούλα
- Kolokytha Stavroula
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2941005