National and Kapodistrian University of Athens
Η ποιητική των τραγουδιών του Νίκου Γκάτσου
Abstract
dc:descriptionΟ Νίκος Γκάτσος καθιερώθηκε ως υπερρεαλιστής ποιητής με την έκδοση της Αμοργού (1943). Κατόπιν, οι κριτικοί και οι ιστορικοί της λογοτεχνίας θεώρησαν ότι σιώπησε ποιητικά, καθώς στράφηκε αποκλειστικά στη μετάφραση και τη στιχουργία. Ο Γκάτσος, όμως, διοχέτευσε τα χαρακτηριστικά της ποιητικής του τόσο στις μεταφράσεις όσο και στα τραγούδια του, με τα οποία αποκλειστικά ασχολείται αυτή η εργασία. Ως άριστος γνώστης αλλά και χειριστής των επιρροών της νέας ελληνικής ποίησης, το στιχουργικό του έργο συνδυάζει υπερρεαλιστικά γνωρίσματα, στοιχεία του ελληνικού δημοτικού τραγουδιού, ενώ χρησιμοποιεί δημιουργικά και τις προσωπικές του επιρροές από το έργο άλλων ελλήνων ποιητών. Μέσα από την υπερρεαλιστική αντίληψη για το όνειρο, που είναι φανερή στο σύνολο των τραγουδιών του, και από τη χρήση συμβόλων που συνδυάζουν όλες τις παραπάνω επιρροές στα τραγούδια του, φαίνεται πως οι στίχοι του Νίκου Γκάτσου αποτελούν ένα οργανικό κομμάτι της ποιητικής του δουλειάς και δεν δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό του ως «ο ποιητής του ενός ποιήματος».
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Αρδίττη Νεφέλη
- Arditti Nefeli
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2945560